Pyrometer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een brandweerman controleert de temperatuur van een ventilatiekoker met een pyrometer

Een pyrometer is een toestel om de temperatuur op afstand – dus zonder contact – te meten. De werking van de pyrometer steunt op de verschuivingswet van Wien. De pyrometer meet de golflengte in het infrarood of zichtbaar licht waarbij een voorwerp de meeste straling afgeeft en bepaalt zo de temperatuur ervan. Omdat de meeste voorwerpen geen zwarte stralers zijn, is emissiviteit nodig van het te meten voorwerp om de pyrometer te kalibreren.

Pyrometers vinden toepassingen in onder meer de scheikundige nijverheid en in de metallurgie. In de wegenbouw meet men er de temperatuur van het asfalt mee.

Pieter van Musschenbroeck bouwde in 1729 een toestel om hoge temperaturen te meten dat hij "pyrometer" noemde; de werking ervan was echter gebaseerd op de uitzetting van een metalen staaf die wordt blootgesteld aan een warmtebron.[1]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Pyrometer van Van Musschenbroek. Universiteit Utrecht Geraadpleegd op 9 maart 2013