Pyrrhotiet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pyrrhotiet
Mineraly.sk - pyrotin.jpg
Mineraal
Chemische formule Fe2+(1-x)S (waarbij 0<x<0,17)
Kleur Bronskleurig tot donkerbruin
Streepkleur Grijszwart
Hardheid 3,5 tot 4,5
Gemiddelde dichtheid 4,58 tot 4,65 kg/dm3
Glans Metallisch
Opaciteit Opaak
Splijting [0001] en [1120] Imperfect
Kristaloptiek
Kristalstelsel Monoklien
Overige eigenschappen
Magnetisme Sterk natuurlijk magnetisch
Lijst van mineralen
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Het mineraal pyrrhotiet of pyrrhotien is een ijzer-sulfide met de chemische formule Fe2+(1-x)S (waarbij 0<x<0,17).

Eigenschappen[bewerken]

Het opaak bronskleurige tot donkerbruine pyrrhotiet heeft een metallische glans, een grijszwarte streepkleur en het mineraal kent een imperfecte splijting volgens de kristalvlakken [0001] en [1120]. Het kristalstelsel is monoklien. Pyrrhotiet heeft een gemiddelde dichtheid van 4,61, de hardheid is 3,5 tot 4 en het mineraal is niet radioactief. Pyrrhotiet is wel sterk natuurlijk magnetisch.

Naamgeving[bewerken]

De naam van het mineraal pyrrhotiet is afgeleid van het Griekse woord pyrrhotos, dat "roodheid" betekent.

Voorkomen[bewerken]

Pyrrhotiet is een mineraal dat zeer algemeen voorkomt in diepte- en metamorfe gesteenten. De typelocaties zijn Sudbury, Ontario, Canada en Santa Eulalia, Chihuahua, Mexico. Het mineraal wordt verder gevonden in de Nikolaevskiy mijn, Dal'negors, Primorskiy Kray, Rusland.

Zie ook[bewerken]