Quaestor (Rome)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een quaestor (Latijn: hij die vraagt) was een gekozen publieke vertegenwoordiger, die toezicht hield over de schatkist en financiën van de Romeinse Republiek, als ook over het leger en de officieren. Het ambt dateert nog uit de koningstijd van Rome. Het zou door Publius Valerius Publicola zijn ingesteld. Rond 420 v.Chr. waren er vier quaestoren, die jaarlijks werden gekozen. Rond 267 n.Chr. groeide hun aantal uit tot tien.

Na de hervormingen van de dictator Lucius Cornelius Sulla (de leider van de optimates) in 81 v.Chr. werd de minimumleeftijd voor quaestoren voor patriciërs 28 jaar en voor plebejers (of plebs) 30 jaar. Een verkiezing tot quaestor betekende automatisch lidmaatschap van de Senaat.

Tegenwoordig wordt de term in het studentenleven nog gebruikt om de penningmeester of (minder gebruikelijk) abactis van een presidium aan te duiden.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]