Røros

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Røros
Gemeente in Noorwegen Vlag van Noorwegen
Roros komm.png
Norway Counties Sør-Trøndelag Position.svgNO 1640 Røros.svg
Locatie provincie                  Locatie gemeente
in Noorwegen                          in provincie 
Situering
Provincie Sør-Trøndelag
Algemeen
Oppervlakte 1956,12 km²
- land 1757,28 km²
- water 198,84 km²
Inwoners (2014) 5583 (3 inw/km²)
Bron: Noors bureau voor statistiek
Overig
Gemeentenummer 1640
Målform geen voorkeur
Website www.Roros.kommune.no
Portaal  Portaalicoon   Noord-Europa
Mijnstad Røros en de omgeving
Werelderfgoed cultuur
RorosViewFromSlagHeaps.jpg
Land Vlag van Noorwegen Noorwegen
UNESCO-regio Europa en Noord-Amerika
Criteria iii, iv, v
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 55
Inschrijving 1980 (4e sessie)
Uitbreiding 2010
UNESCO-werelderfgoedlijst

Røros is een gemeente in de Noorse provincie Sør-Trøndelag.

De gemeente telde 5636 inwoners in januari 2005, waarvan 49,3% mannelijk. Het aandeel ouderen (67 jaar of ouder) is 17,1%. In juni 2005 was 2,1% van de bevolking werkloos.

Er vertrokken in 2004 203 personen en er vestigden zich 219 personen in Røros. De gemeenteregistratie telde 3 personen met (van oorsprong) de Nederlandse nationaliteit. Røros is het hoogstgelegen stadje van Noorwegen, het ligt op 628 meter hoogte. Het heeft een station aan Rørosbanen naar Trondheim.

Werelderfgoed[bewerken]

Røros is een oude mijnstad die in 1980 op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO is geplaatst. In het beschermde stadscentrum zijn twee straten met houten huizen, zoals Rammgård (1857), als authentieke herberg ingericht, en met de kerk kerk Berstadens Ziir, de stenen kerk uit 1784, met het mijnwerkersembleem op de toren. Binnen in de kerk staat een barokorgel en een portret van Hans Aasen, de eerste persoon die koper uit de grond haalde.

Koperindustrie[bewerken]

Omstreeks 1665 werd in Røros een kopermijn geopend. Sindsdien kwamen uit alle windstreken mijnwerkers naar het Røros om zeer zwaar werk te verrichten in de mijnen en smelterijen. Al voor de Tweede Wereldoorlog kwam na drie eeuwen een einde aan de koperindustrie. Later is met efficiëntere wijze van koperwinning nog koper gewonnen (en ook zink), totdat er in 1977 definitief een einde aan de mijnen kwam. Voor het station staat een standbeeld van Johan Falkberget (1879-1967), een socialistische schrijver die in zijn boeken veel over de mijnbouw en de mijnwerkers schreef. In de stad staat ook een standbeeld van een mijnwerker met zijn vrouw. Er is een openluchtmuseum voor industriële geschiedenis (Rørosmuseet).

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties