Standard Luik

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf R. Standard Club Liege)
Ga naar: navigatie, zoeken
Standard Luik
Competitiester.svg
Standard liege kaerjeng02.jpg
Naam Royal Standard Club de Liège
Bijnaam Rouches
Stamnummer 16
Opgericht 1898
Plaats Luik
Stadion Stade Maurice Dufrasne (Sclessin)
Capaciteit 30.023
Voorzitter Vlag van België Roland Duchâtelet
Vicevoorzitter Vlag van België Bruno Venanzi
Sportief raadgever Vlag van België Axel Lawarée
Trainer Vlag van Servië Ivan Vukomanović
Assistent Vlag van België Etienne Delangre
(Hoofd)sponsor Base
Competitie Eerste Klasse
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2014/15
Icoontje huidige resultaten 2014/15
Icoontje historische resultaten 2013/14
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Standard Luik, officieel Royal Standard de Liège, is een voetbalclub uit België. De club uit Luik draagt stamnummer 16 en speelt zijn thuiswedstrijden in le Stade Maurice Dufrasne, beter bekend onder de naam Sclessin. Dit stadion biedt plaats aan zo'n 30.000 mensen en is daarmee het grootste stadion in de Belgische hoogste klasse. De ploeg speelt in rood-witte uitrusting en wordt ook wel de 'Rouches' genoemd. Standard pakte tien maal de landstitel en ook zes maal de Beker van België. Eén maal speelde de club een Europese finale. Standard is de eersteklasser die al het langst onafgebroken in Eerste Klasse actief is: sinds de promotie in 1921 is Standard nooit meer uit de hoogste afdeling gezakt. De club staat bekend om zijn vurige en passionele supporters. Ook in het damesvoetbal heeft Luik een topclub, met de verwante maar autonome club Standard Fémina de Liège.

Geschiedenis[bewerken]

Oprichting[bewerken]

De club werd in 1898 opgericht in Luik, als Standard Football Club, door studenten van het Saint-Servaiscollege en de club sloot aan bij de UBSSA. De naam werd gekozen na een stemming. Standard haalde het met één stem voor Skill. De naam werd geïnspireerd door de legendarische Franse voetbalclub Standard Athlétic Club uit Parijs, die in deze tijd al enkele landstitels had binnen gehaald en onklopbaar leek. In 1899 werd de naam Standard FC Liégeois. De club speelde in het begin van de 20ste eeuw in de Luikse juniorenreeks. In 1903 speelde men in de Tweede Afdeling. Luik werd tweede in de Luikse reeks na de tweede ploeg van CS Verviétois en mocht zo niet naar de nationale eindronde van de Eerste Afdeling (later de Tweede Klasse. In 1904/05 won de club wel de Luikse reeks en mocht men naar de eindronde van de Eerste Afdeling, vooralsnog zonder succes. De volgende seizoenen haalde men telkens de eindronde en de ploeg werd telkens sterker. Dit resulteerde in 1909 uiteindelijk in de eerste kampioenstitel in de finale van de Eerste Afdeling, het tweede nationale niveau. Standard trad in 1909 zo voor het eerst aan in de hoogste nationale reeks, de Ere Afdeling. De naam werd in 1910 Standard Club Liégeois.

Beginjaren[bewerken]

Na een mooie vijfde plaats het eerste seizoen, eindigde Standard daar echter meestal onderin de rangschikking. In 1913/14 eindigde men met 13 punten op een gedeelde voorlaatste plaats, samen met AA La Gantoise. Op 23 mei 1914 moest een testmatch beslissen wie voorlaatste zou worden. Standard verloor met 2-0 en degradeerde zo opnieuw. De Eerste Wereldoorlog brak echter uit en gedurende vijf jaar werd geen officiële competitie ingericht. Pas vanaf 1919 ging men weer van start. Standard eindigde meteen tweede in de Eerste Afdeling, na streekgenoot Tilleur FC. Het seizoen erop pakte de club al meteen weer de titel, en na twee seizoenen in de Eerste Afdeling keerde de club weer terug naar het hoogste niveau. Sinds deze promotie in 1921 zou Standard onafgebroken op het hoogste niveau blijven spelen.

Eerste successen[bewerken]

Bij het 25-jarig bestaan in 1923 kreeg de club de koninklijke titel en werd Royal Standard Club Liège (R. Standard CL). Standard was ondertussen een degelijke middenmoter in de Ere Afdeling geworden. Halverwege de jaren 20 eindigde de club voor het eerst sterk, met van 1926 tot 1928 respectievelijk een tweede, een derde en weer een tweede plaats. Daarna zakte men wat terug, met toch weer derde plaats in 1934 en een tweede in 1936. Standard bleef echter een middenmoter tot na de Tweede Wereldoorlog. In 1952 wijzigde men de naam naar Royal Standard Club Liégeois. Na enkele knappe seizoenen afgewisseld met verschillende moeilijke seizoen werd men uiteindelijk in 1957/58 voor het eerst de landskampioen. Standard bleef nu een Belgische topclub en pakte in het decennium van 1961 tot 1971 nog vijf maal de titel, waaronder drie maal op rij op het eind van de jaren 60. Ook in de Beker van België was men enkele malen succesvol.

De naam werd nogmaals gewijzigd in 1972, nu tot Royal Standard de Liège. Tijdens de jaren 70 slaagde men er niet in een nieuwe titel te pakken. Het duurde tot 1982 eer de club weer succesvol was en zijn zevende titel behaalde. Ook Europees schitterde Standard dat seizoen. Als bekerwinnaar van het jaar voordien speelde men in de Europese Beker voor Bekerwinnaars, waar men doorstootte tot de finale. Deze werd echter op 12 mei 1982 verloren van FC Barcelona met 2-1. Ook in 1983 pakte men weer de landstitel.

Affaire Waterschei[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Zaak-Bellemans voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In 1984 bleek dat enkele dagen voor de Europese finale Standard tegenstander Waterschei had omgekocht om het kampioenschap van België te behalen. Bij dit schandaal waren verschillende bekende spelers betrokken, waaronder Eric Gerets. Trainer Raymond Goethals verhuisde naar Portugal om aan strafvervolging te ontkomen. Standard verloor heel wat van zijn glans, zakte sportief en financieel weg tot een subtopper en bleef de volgende decennia afwisselende resultaten neerzetten. In 1993 werd terug een eerste succes behaald na wisselvallige seizoenen. De beker van België werd gewonnen na een 2-0 winst tegen Sporting Charleroi.

Periode d'Onofrio[bewerken]

Standard fusioneerde in 1996 met buur RFC Seraing (stamnummer 17), een feitelijke opslorping van de mijnclub. In 1998 zocht voorzitter André Duchêne nieuwe investeerders voor de slapende reus, en vond die bij spelersmakelaar Luciano d'Onofrio en vooral bij diens goede vriend Robert Louis-Dreyfus. Hoewel d'Onofrio nooit officieel deel uitmaakt van het organigram van Standard, noch als investeerder te boek staat, werd het snel duidelijk dat hij de sterke man was achter het nieuwe Standard. Zijn nauwe banden met clubs als FC Porto en Olympique de Marseille zorgden er voor dat Standard gunstige transfers kon verrichten in beide richtingen, onder meer van Daniel Van Buyten en Antonio Folha. Daarnaast hertekende de club volledig haar jeugdopleiding, onder leiding van Tomislav Ivić, wat in 2007 resulteerde in de Académie Robert Louis Dreyfus. Geleidelijk aan nam Standard terug zijn status aan als lid van de Belgische grote 3.

De wedstrijd tegen UN Käerjeng 97.

Met Sergio Conceiçao haalde Standard in 2004/05 een internationale klasbak in huis. In januari 2006 won hij de Gouden Schoen 2005. In 2005/06 waren de titelambities van de club opnieuw hoog gespannen. De ploeg bevestigde als officieus herfstkampioen en trok nog de nodige versterking aan in de naam van Jorge Costa, een landgenoot en vriend van de Portugese kapitein van Standard. Doordat Anderlecht en Club Brugge het lieten afweten bleef Standard tot op de slotspeeldag in de running voor de titel, maar na een magere afsluitende punt uit drie wedstrijden gaf Standard opnieuw een titel uit handen.

Het seizoen daarop begon de Nederlander Johan Boskamp aan het nieuwe seizoen als trainer van Standard. Hij erkende het talent van de jonge Marouane Fellaini, en dropte hem in het eerste elftal. Na een ontgoochelende competitiestart, waarbij Standard slechts 2 punten op 12 behaalde in de eerste 4 competitiewedstrijden, werd Boskamp op 30 augustus 2006 ontslagen, net als de andere leden van zijn technische staf. Hij werd opgevolgd door Michel Preud'Homme. De nieuwe assistent-coaches waren Manu Ferrera en Stan van den Buijs. In 2007 ging de bekerfinale verloren tegen Club Brugge met 1-0. Duizenden supporters volgden de wedstrijd op Sclessin. In 2008 behaalde Preud'homme wél de titel, uitgerekend tegen aartsrivaal Anderlecht, met nog drie speeldagen te gaan. Club Brugge speelde gelijk op AA Gent en na de overwinning thuis tegen Anderlecht was de titel een feit. Zo won Standard na ruim 25 jaar nog eens de Belgische landstitel.

Na het behalen van de titel wordt László Bölöni de nieuwe trainer van Standard. Zijn assistenten zijn Joaquim Rolao Preto, Frans Masson, Jean-François Lecomte (doelmannen) en Guy Namurois (fysiek). Coach Bölöni pakte meteen een eerste prijs met Standard door in de Supercup Anderlecht te verslaan met 3-1.

Ook Europees verbaasde Bölöni door in de derde en laatste kwalificatieronde van de Uefa Championsleague Liverpool FC bijna uit te schakelen. Thuis konden de Rouches de Reds op 0-0 houden (Dante miste een strafschop), maar in Liverpool werden ze in de tweede verlenging (118e minuut) opzij geschoven door Dirk Kuijt. Vervolgens kwam de Luikse ploeg in de laatste voorronde van de UEFA-cup terecht. Hier kwam men uit tegen het kleinere broertje en stadsgenoot van Liverpool FC, Everton FC. De heenwedstrijd op Everton FC eindigde op 2-2. Maar thuis slaagden de Luikenaars erin om door te stoten naar de poulefase van de UEFA-cup na een 2-1-overwinning. De winnende goal kwam van Milan Jovanovic op penalty. In de groepsfase troffen de Rouches vervolgens Sevilla FC (thuis), Partizan Belgrado (Partizan stadion), Sampdoria Genua (thuis) en VfB Stuttgart (in het Gottlieb-Daimler-stadion). Standard werd groepswinnaar met 9 op 12 dankzij winst tegen Sevilla 1-0, Partizan 0-1 en Sampdoria 3-0. De laatste wedstrijd werd in Stuttgart met 3-0 verloren. Door het verlies van Sevilla tegen Sampdoria werd Standard toch groepswinnaar. Voor de volgende ronde voor de UEFA-beker werden de rouches uitgeloot tegen het Portugese Braga. De heenwedstrijd in Braga eindigde op een 3-0 verlies. Defour viel in de eerste helft uit met een blessure en dat was een kentering. De terugwedstrijd, in een uitverkocht kolkend Sclessin, eindigde op 1-1.

In het seizoen 2008-2009 eindigt Standard na de 34 competitiewedstrijden op een gedeelde eerste plaats met Anderlecht. Twee testmatchen waren nodig om te bepalen wie kampioen wordt. De eerste wedstrijd werd gespeeld in Anderlecht en eindigde op 1-1. De tweede wedstrijd in Luik eindigde op 1-0 voor Standard. Zo werd Standard landskampioen en plaatste zich rechtstreeks voor de poulefase van de Champions League. Dit werd de eerste deelname van de Luikse club op het hoogste trapje van het Europees clubvoetbal.

In 2009 won Standard opnieuw de Supercup, ditmaal met een 2-0-overwinning tegen Racing Genk.

Europees werden de Rouches uitgeloot in groep H van de Champions League, samen met Arsenal, AZ en het Griekse Olympiakos Piraeus. De eerste wedstrijd werd met 2-3 verloren van Arsenal, nadat Standard vroeg op 2-0 voorkwam. Tegen AZ werd vervolgens met 1-1 gelijk gespeeld, met een doelpunt voor Standard in blessure-tijd en in Piraeus ging het pas in de slotseconde onderuit met 2-1. In de terug-ronde van de groepsfase won Standard thuis met 2-0 van het Griekse Olympiakos Piraeus. Uit bij Arsenal verloor Standard met 2-0. De laatste speeldag zou alles beslissen voor Standard. Bij winst was het afhankelijk van de uitslag tussen Olympiakos Piraeus en Arsenal. Indien Olympiakos verloor en Standard won, ging Standard door in de Champions League. Bij gelijkspel gingen ze door in de Europa League. Bij verlies was het Europees uitgeschakeld. De laatste wedstrijd tegen AZ kende een spectaculaire ontknoping. Standard kwam 0-1 achter en deze score leek de einduitslag te gaan worden. Dit was echter buiten de keeper Sinan Bolat gerekend. Hij werd de matchwinnaar voor Standard door mee op te rukken in de blessuretijd. Een vrije trap van Nicaise kwam neer op het hoofd van Bolat, die hem voorbij de AZ doelman Romero kopte. Zodoende overwinterde Standard voor het tweede jaar op rij Europees. De tegenstander voor de 1/16 finale in de Europa League was Red Bull Salzburg uit Oostenrijk. Standard speelde eerst thuis op 18 februari en won met 3-2 nadat het 0-2 was achtergekomen. De terugmatch vond plaats op 25 februari, waar het op een scoreloos 0-0 bleef steken en Standard doorstootte naar de 1/8 finales. Daarin treft het de Griekse voetbalploeg Panathinaikos FC uit Athene. Standard speelde eerst uit op 11 maart en won met 1-3 cijfers. Een opmerkelijk feit is dat er slechts een 150-tal supporters van Standard de uitmatch bijwoonde. Dit kwam door een algemene staking in Griekenland, waardoor vluchten naar Athene werden geannuleerd. De terugmatch op 18 maart won Standard met 1-0 en plaatste zich daardoor voor de kwartfinales van de Europa League. Daarin troffen ze het Duitse Hamburger SV. Standard speelde eerst uit op 1 april en verloor de wedstrijd met 2-1. De terugmatch, in Sclessin op 8 april, werd verloren met 1-3. In 2010/11 beleefde de club aanvankelijk een kwakkelseizoen en kon zich maar met moeite plaatsen voor de play-offs. Daarin wonnen ze echter de meeste wedstrijden waardoor ze zich naar de tweede plaats werkten en op de laatste speeldag tegenover rechtstreekse concurrent Genk stond. Beide clubs hadden evenveel punten, maar door een beter resultaat in de reguliere competitie had Genk genoeg aan een gelijkspel voor de titel. Standard kwam op voorsprong maar Genk maakte in de tweede helft gelijk waardoor Standard genoegen moest nemen met de vicetitel. In de voorronde van de Champions League werd Standard gewipt door FC Zürich en werd doorverwezen naar de Europa League. In een groep met toch het Duitse Hannover 96 werd de club groepswinnaar en overwintert Europees. In de 1/16-finale trof Standard het Poolse Wisła Kraków. In Polen speelde Standard 1-1 gelijk, nadat het een 0-1-voorsprong weggaf tegen 10-Wisla-spelers. De terugmatch eindigde op een 0-0 gelijkspel, waardoor Standard doorstootte. In de 1/8-finale trof het opnieuw Hannover 96. Hannover, dat eerder al Club Brugge wipte, behaalde een 2-2 gelijkspel in Sclessin. Thuis wonnen de Duitsers met 4-0.

Periode Duchâtelet[bewerken]

De club is op 23 juni 2011 overgenomen door Roland Duchâtelet, die op dat moment nog voorzitter was van Sint-Truidense VV. Hij betaalde er een slordige 40 miljoen voor.[1] in het eerste seizoen met Roland Duchâtelet als voorzitter nam Standard afscheid van enkele topspelers als Steven Defour, Axel Witsel, Eliaquim Mangala en Mehdi Carcela-Gonzalez.

Ron Jans werd aan het begin van het seizoen 2012-2013 aangesteld als nieuwe trainer, maar na speeldagen al vervangen door de Roemeen Mircea Rednic. Het nieuwe Standard bestaat uit een mix van ervaren Belgische spelers als Jelle Van Damme, Laurent Ciman en jonge talentvolle voetballers als Imoh Ezekiel, Michy Batshuayi en William Vainqueur. Intussen hekelen de supporters het transferbeleid van de club. Eén van deze transfers waarover de supporters niet tevreden zijn was de transfer van Belgisch international Sebastien Pocognoli, die op 22 januari 2013 werd verkocht aan het Duitse Hannover 96.

Het seizoen daarna speelde Standard een topjaar onder de nieuwe coach Guy Luzon. Het won z'n eerste 9 matchen van het seizoen en ging pas op de 10e speeldag voor het eerst onderuit, op bezoek bij Zulte Waregem. Standard bleef het hele seizoen boven de verwachtingen spelen en begon aan Play-Off 1 als leider. Tijdens die play-offs liep het echter mis voor de Rouches, want het haalde slechts 8/30 en moest de titel zo toch naar aan Anderlecht laten. Een historische titel, want Standard had doorheen het seizoen meer punten behaald, maar was door de puntendeling aan het begin van play-off 1 toch geen landskampioen.

Infrastructuur[bewerken]

Het stadion

Standard speelt zijn thuiswedstrijden in het Stade Maurice Dufrasne, in de volksmond Sclessin genoemd. Momenteel bedraagt de capaciteit 30.023, en is daarmee het grootste stadion in de Jupiler Pro League. Er zijn echter plannen om het stadion te verbouwen en uit te breiden..[2]

Het traininscomplex van de club is gelegen in Boncelles, en draagt de naam Académie Robert Louis-Dreyfus.

Banden[bewerken]

Historisch gezien heeft Standard een goede band met het Franse Olympique Marseille. Met Robert Louis-Dreyfus hadden ze zelfs een tijd dezelfde eigenaar. Sinds Roland Duchâtelet de club in handen heeft zijn er sterke banden met:

Erelijst[bewerken]

Nationaal[bewerken]

Belgisch landskampioenschap

winnaar (10): 1957/58, 1960/61, 1962/63, 1968/69, 1969/70, 1970/71, 1981/82 , 1982/83, 2007/08, 2008/09
Gouden Kampioenssterren: 1Competitiester.svg (1 ster per 10 landstitels)
tweede (12): 1925/26, 1927/28, 1935/36, 1961/62, 1964/65, 1972/73, 1979/80, 1992/93, 1994/95, 2005/06, 2010/11, 2013/14

Beker van België

winnaar (6): 1954, 1966, 1967, 1981, 1993, 2011
finalist (9): 1965, 1972, 1973, 1984, 1988, 1989, 1999, 2000, 2007

Belgische Supercup

winnaar (4) 1981, 1983, 2008, 2009
finalist (3) 1982, 1993, 2011

Ligabeker

winnaar (1): 1975

Trofee Jules Pappaert

winnaar (6): 1953, 1960, 1962, 1971, 1992, 2008

Internationaal[bewerken]

Europese Beker voor Bekerwinnaars

finalist (1) 1982

Individuele trofeeën[bewerken]

Verschillende spelers en trainers behaalden een trofee toen ze lid waren van de club:

Topscorer (7)
1927 (Lucien Fabry), 1956 (Jean Mathonet), 1968 (Roger Claessen), 1969 (Antal Nagy), 1971 (Erwin Kostedde), 1978 (Harald Nickel), 1995 (Aurelio Vidmar)
Gouden Schoen (8)
1963 (Jean Nicolay), 1969 en 1970 (Wilfried Van Moer), 1972 (Christian Piot), 1982 (Eric Gerets), 2005 (Sergio Conceição), 2007 (Steven Defour), 2008 (Axel Witsel), 2009 (Milan Jovanović)
Ebbenhouten Schoen (2)
2008 (Marouane Fellaini), 2014 (Michy Batshuayi)
Profvoetballer van het Jaar (1)
2008 (Milan Jovanović)
Trainer van het Jaar (2)
2008 (Michel Preud'homme), 2009 (László Bölöni)
Keeper van het Jaar (6)
1985, 1986, 1992 en 1995 (Gilbert Bodart), 1999 en 2006 (Vedran Runje)

Resultaten[bewerken]

Seizoen Klasse Reeks Punten Opmerkingen
  I II III IV      
1902/03     3   Juniorsreeks (Luik) 18
1903/04   2     Eerste Afdeling 8 Standard werd vicekampioen van de provincie Luik en mocht dus niet naar de eindronde.
1904/05   4     Eerste Afdeling 5 Standard werd kampioen van de provincie Luik. Nadien werd het vierde in de eindronde.
1905/06   3     Eerste Afdeling 7 Standard werd kampioen van de provincie Luik. Nadien werd het derde in de eindronde.
1906/07   4     Eerste Afdeling 6 Standard werd kampioen van de provincie Luik. Nadien werd het vierde in de eindronde.
1907/08   3     Eerste Afdeling 8 Standard werd kampioen van de provincie Luik. Nadien werd het derde in de eindronde.
1908/09   1     Eerste Afdeling 26 Standard werd kampioen van de provincie Luik. Nadien won het ook de eindronde.
1909/10 5       Ere Afdeling 23
1910/11 11       Ere Afdeling 14
1911/12 9       Ere Afdeling 15
1912/13 10       Ere Afdeling 17
1913/14 11       Ere Afdeling 13
1914/15         oorlog
1915/16         oorlog
1916/17         oorlog
1917/18         oorlog
1918/19         oorlog
1919/20   2     Eerste Afdeling 28
1920/21   1     Eerste Afdeling 35
1921/22 5       Ere Afdeling 28
1922/23 7       Ere Afdeling 25
1923/24 5       Ere Afdeling 33
1924/25 8       Ere Afdeling 26
1925/26 2       Ere Afdeling 33
1926/27 3       Ere Afdeling 32 Lucien Fabry werd topschutter.
1927/28 2       Ere Afdeling 37
1928/29 12       Ere Afdeling 23
1929/30 10       Ere Afdeling 24
1930/31 9       Ere Afdeling 23
1931/32 9       Ere Afdeling 26
1932/33 4       Ere Afdeling 31
1933/34 3       Ere Afdeling 35
1934/35 7       Ere Afdeling 26
1935/36 2       Ere Afdeling 34
1936/37 7       Ere Afdeling 29
1937/38 7       Ere Afdeling 26
1938/39 9       Ere Afdeling 23
1939/40         Ere Afdeling Door de oorlog werd geen volledige competitie afgewerkt. Standard stond als twaalfde in het klassement.
1940/41 6       Ere Afdeling A 8 Speciale noodcompetitie tijdens de oorlog, met twee provinciale reeksen.
1941/42 12       Ere Afdeling 22
1942/43 12       Ere Afdeling 24
1943/44 14       Ere Afdeling 22
1944/45         Ere Afdeling Door de oorlog werd geen volledige competitie afgewerkt. Standard stond laatste in het klassement.
1945/46 14       Ere Afdeling 8
1946/47 9       Ere Afdeling 36
1947/48 13       Ere Afdeling 26
1948/49 2       Ere Afdeling 38
1949/50 13       Ere Afdeling 22
1950/51 8       Ere Afdeling 30
1951/52 13       Ere Afdeling 23
1952/53 5       Eerste Klasse 33
1953/54 13       Eerste Klasse 27 Standard wint de Beker van België.
1954/55 3       Eerste Klasse 37
1955/56 8       Eerste Klasse 30 Jean Mathonet werd topschutter.
1956/57 7       Eerste Klasse 33
1957/58 1       Eerste Klasse 44 Geëindigd met evenveel punten als R. Antwerp FC. Maar Standard had minder wedstrijden verloren en werd kampioen.
1958/59 3       Eerste Klasse 42
1959/60 7       Eerste Klasse 32
1960/61 1       Eerste Klasse 45
1961/62 2       Eerste Klasse 40
1962/63 1       Eerste Klasse 44
1963/64 3       Eerste Klasse 40
1964/65 2       Eerste Klasse 39
1965/66 3       Eerste Klasse 40 Standard wint de Beker van België.
1966/67 4       Eerste Klasse 37 Standard wint de Beker van België.
1967/68 3       Eerste Klasse 40 Roger Claessen werd topschutter.
1968/69 1       Eerste Klasse 45 Antal Nagy werd topschutter.
1969/70 1       Eerste Klasse 49
1970/71 1       Eerste Klasse 47 Erwin Kostedde werd topschutter.
1971/72 3       Eerste Klasse 41
1972/73 2       Eerste Klasse 38
1973/74 4       Eerste Klasse 34
1974/75 6       Eerste Klasse 44
1975/76 8       Eerste Klasse 39
1976/77 3       Eerste Klasse 45
1977/78 3       Eerste Klasse 49 Harald Nickel werd topschutter.
1978/79 3       Eerste Klasse 44
1979/80 2       Eerste Klasse 49
1980/81 3       Eerste Klasse 42 Standard wint de Beker van België.
1981/82 1       Eerste Klasse 48
1982/83 1       Eerste Klasse 50
1983/84 4       Eerste Klasse 40
1984/85 8       Eerste Klasse 33
1985/86 3       Eerste Klasse 42
1986/87 10       Eerste Klasse 31
1987/88 10       Eerste Klasse 30
1988/89 6       Eerste Klasse 36
1989/90 5       Eerste Klasse 42
1990/91 6       Eerste Klasse 42
1991/92 3       Eerste Klasse 46
1992/93 2       Eerste Klasse 45 Standard wint de Beker van België.
1993/94 6       Eerste Klasse 38
1994/95 2       Eerste Klasse 51 Aurelio Vidmar werd topschutter.
1995/96 6       Eerste Klasse 51
1996/97 7       Eerste Klasse 50
1997/98 9       Eerste Klasse 43
1998/99 6       Eerste Klasse 54
1999/00 5       Eerste Klasse 56
2000/01 3       Eerste Klasse 60
2001/02 5       Eerste Klasse 57
2002/03 7       Eerste Klasse 50
2003/04 3       Eerste Klasse 65
2004/05 4       Eerste Klasse 70 Geëindigd met evenveel punten als KRC Genk. De eerste testwedstrijd won Standard met 3-1, de tweede werd verloren met 3-0.
2005/06 2       Eerste Klasse 65
2006/07 3       Eerste Klasse 64
2007/08 1       Eerste Klasse 77
2008/09 1       Eerste Klasse 77 Geëindigd met evenveel punten als RSC Anderlecht. De testwedstrijden eindigden op 1-1 in Anderlecht en 1-0 winst in Luik.
2009/10 8       Eerste Klasse 39 In play-off II B eindigde Standard op de 2e plaats met 8 punten.
2010/11 2       Eerste Klasse 51 In de reguliere competitie eindigde Standard 6de met 49 punten. Na Play-off I eindigde ze 2de met 51 punten. Standard wint de Beker van België.
2011/12 5       Eerste Klasse 35 In de reguliere competitie eindigde Standard 4de met 51 punten.
2012/13 4       Eerste Klasse 42 In de reguliere competitie eindigde Standard 6de met 50 punten. In de testmatchen om het laatste Europa League-ticket won Standard over 2 wedstrijden met 7-1 van AA Gent.
2013/14 2       Eerste Klasse 49 In de reguliere competitie eindigde Standard op de eerste plaats met 67 punten.

In Europa[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van Standard Luik voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Standard Luik speelt sinds 1958 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam (de voorrondes inbegrepen):

2006/07, 2008/09, 2009/10, 2011/12, 2014/15
1958/59, 1961/62, 1963/64, 1969/70, 1970/71, 1971/72, 1982/83, 1983/84
2009/10, 2011/12, 2013/14, 2014/15
1965/66, 1966/67, 1967/68, 1972/73, 1981/82, 1993/94
1973/74, 1977/78, 1978/79, 1979/80, 1980/81, 1984/85, 1986/87, 1992/93, 1995/96, 2001/02, 2004/05, 2006/07, 2007/08, 2008/09
1996, 1997, 2000
1968/69

Jaarpagina's[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 1995/96 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 1996/97 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 1997/98 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 1998/99 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 1999/00 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 2000/01 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 2001/02 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 2002/03 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 2003/04 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 2004/05 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 2005/06 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 2006/07 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 2007/08 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 2008/09 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 2009/10 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 2010/11 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 2011/12 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 2012/13 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie Standard Luik in het seizoen 2013/14 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Selectie 2014/2015[bewerken]

Nr. Nationaliteit Naam Geboortedatum Bij club sinds
Keepers
01 Vlag van Japan Japan Eiji Kawashima 20.03.1983 2012
16 Vlag van Frankrijk Frankrijk Yohann Thuram-Ulien 31.10.1988 2013
26 Vlag van België België Guillaume Hubert 11.01.1994 2013
29 Vlag van België België Lucas Pirard 01.01.1995 2014
Verdedigers
03 Vlag van België België Corentin Fiore 24.03.1995 2013
05 Vlag van Portugal Portugal Jorge Teixeira 27.08.1986 2014
06 Vlag van België België Laurent Ciman 06.08.1985 2010
08 Vlag van Nederland Nederland Ronnie Stam 18.06.1984 2013
27 Vlag van Colombia Colombia Darwin Andrade 11.02.1991 2014
36 Vlag van België België Dino Arslanagic 24.04.1993 2012
37 Vlag van België België Jelle Van Damme Aanvoerder 03.09.1983 2011
56 Vlag van België België Ali Yasar 08.03.1995 2014
66 Vlag van Slovenië Slovenië Martin Milec 20.09.1991 2014
19 Vlag van Frankrijk Frankrijk Damien Dussaut 08.11.1994 2014
Middenvelders
04 Vlag van Senegal Senegal Ricardo Faty 04.08.1986 2014
11 Vlag van Spanje Spanje Jonathan Viera 21.10.1989 2014
14 Vlag van Japan Japan Yuji Ono 22.12.1992 2013
15 Vlag van België België Julien De Sart 23.12.1994 2013
21 Vlag van Kameroen Kameroen Eyong Enoh 23.03.1986 2014
23 Vlag van Frankrijk Frankrijk Adrien Trebel 10.03.1991 2014
25 Vlag van Haïti Haïti Jeff Louis 08.08.1992 2014
33 Vlag van Marokko Marokko/ Vlag van België België Mehdi Carcela 01.07.1989 2013
40 Vlag van België België/ Vlag van Congo-Kinshasa Congo-Kinshasa Paul-José Mpoku 19.04.1992 2011
45 Vlag van België België François Marquet 17.04.1995 2013
53 Vlag van België België Deni Milošević 09.03.1995 2014
63 Vlag van België België Geoffrey Mujangi Bia 12.08.1989 2013
67 Vlag van België België/ Vlag van Congo-Kinshasa Congo-Kinshasa Tortol Lumanza 13.04.1994 2010
Aanvallers
10 Vlag van België België/ Vlag van Brazilië Brazilië Igor de Camargo 12.05.1983 2013
32 Vlag van Schotland Schotland Tony Watt 29.12.1993 2014
9 Vlag van Brazilië Brazilië Vinícius Araújo 22.02.1993 2014
Nationaliteit Naam Geboortedatum Verhuurd aan
Verhuurde spelers
Vlag van Gabon Gabon Frédéric Bulot 27.09.1990 Vlag van Engeland Charlton Athletic FC
Vlag van België België Yoni Buyens 03.04.1988 Vlag van Engeland Charlton Athletic FC
Vlag van Turkije Turkije/ Vlag van België België Alpaslan Öztürk 16.07.1993 Vlag van Turkije Kasımpaşa SK
Vlag van België België/ Vlag van Congo-Kinshasa Congo-Kinshasa Yannis Mbombo 08.04.1994 Vlag van Frankrijk AJ Auxerre
Vlag van Nederland Nederland Danny Verbeek 15.08.1990 Vlag van Nederland FC Utrecht

Overige spelers: Vlag van België Franco Zennaro · Vlag van Turkije Anıl Koç · Vlag van Zweden Astrit Ajdarević · Vlag van Japan Kensuke Nagai · Vlag van Israël David Biton · Vlag van Peru Iván Bulos · Vlag van Montenegro Nebojša Kosović

Technische staf[bewerken]

Transfers[bewerken]

Inkomend[bewerken]

Uitgaand[bewerken]

Bekende oud-spelers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie ook: Lijst van spelers van Standard Luik

Belgen

 

Overige

Trainers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie ook: Lijst van trainers van Standard Luik

Voorzitters[bewerken]

Kapiteins[bewerken]

Hieronder een lijst met aanvoerders sinds 1939.

Sponsors[bewerken]

Pas vanaf 1972 verscheen er reclame op de shirts. De sponsor was toen Texaco, een Amerikaanse oliemaatschappij. Een jaar later werd de verzekeringsmaatschappij Orbis hoofdsponsor, maar ook dat duurde slechts één seizoen. Nadien kwamen respectievelijk Nova en Bricout Pétrole, een onderneming van de Belgische industrieel André Bricout, op de truitjes.

De bekendste sponsor is Maes Pils. Het biermerk sierde de shirts tijdens de succesvolle jaren 70 en 80. In 1983 kwam er een einde aan de samenwerking met Maes, Banque Nagelmackers werd toen één jaar hoofdsponsor.

Van 1985 tot 1997 was Opel sponsor van de Rouches. Het Duits automerk prijkte 12 jaar lang op de truitjes van Standard. Vervolgens gingen Standard en Cirio samenwerken. Cirio was een bedrijf gespecialiseerd in tomatenpuree. In 2001 nam Randstand de sponsoring over.

In de jaren daarna volgden de sponsors ALE-Télédis, een kabelmaatschappij die in 2006 fusioneerde en haar naam veranderde in VOO. Daarna werd de Nationale Loterij hoofdsponsor.

Periode Shirtsponsor Kledingsponsor
1972-1973 Texaco Le Coq Sportif
1973-1974 Orbis Assurances
1974-1975 Nova Electro-Ménagers
1976-1983 Maes-Pils
1983-1985 Banque Nagelmackers 1747
1985-1997 Opel Adidas
1997-2001 Cirio
2001-2002 Randstad
2002-2003 ALE-Télédis
2003-2006 Umbro
2006-2008 VOO
2008-2010 BASE Diadora
2010-2011 e-lotto Planète Rouge
2011-2012 Joma
2012-heden BASE

Supporters[bewerken]

Standard heeft één van de trouwste supportersschares in België; er wordt dan ook gesproken over "De hel van Sclessin". Er zijn verschillende supportersgroepen: op tribune 3 is de grootste supportersgroep te vinden, namelijk de Ultras Inferno 1996. "Ultras" is een begrip in de supporterswereld, "Inferno" staat voor de slechte staat van de tribune 3 toen de groep werd opgericht in 1996. Naast de Ultras Inferno staat de harde kern Hell Side 1981. Op tribune 2 staat de oudste supportersgroep, Kop Rouches. Deze zag het eerste levenslicht in 1968 en staat bekend om zijn choreo's (papiertifo's). Op tribune 4 staat de jongste sfeergroep, Publik Hysterik '04. Deze werd opgericht toen het bezoekersvak werd verkleind. Er kwam toen veel plaats vrij op tribune 4 en enkele jongeren sloegen de handen in elkaar. In 2009 werd voor het 5-jarige bestaan de naam veranderd in Publik Hysterik Kaos.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. "Standard Luik in handen van Duchâtelet", Financieel dagblad.nl
  2. Uitbouw stadion Standard 35.000 plaatsen Geraadpleegd op 27 oktober 2014