Radartransponder

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een standard SART 9 GHz-radartransponder aan boord van een Noorse veerboot

Een radartransponder, is een SART (Search and Rescue Transponder) werkend op de radar frequenties. Het is een hulpmiddel bij het lokaliseren van personen tijdens een reddingsoperatie (search and rescue-operatie) van schepen in nood. Wanneer men bij een noodgeval verplicht is het schip te verlaten moet men de SART meenemen in de reddingsboot en hem in stand-by zetten. Als deze dan een signaal van een radar ontvangt, zal hij een eigen signaal terugzenden dat bestaat uit 12 "zaagtanden". Dit resulteert dan in een karakteristiek beeld op het radarscherm waardoor personen in nood terug gevonden kunnen worden. De SART werkt op een frequentie van 9GHz.

Een radartransponder kan informatie versturen naar de X-band radar van assisterende schepen. Van zodra men de SART aanschakelt wordt deze in stand-by conditie geplaatst. Wanneer de SART een signaal ontvangt van eender welke X-band radar (bijvoorbeeld assisterend schip bij zoekactie) gaat de SART automatisch in de zendtoestand en zendt een signaal uit dat bestaat uit 12 zaagtanden in de X-band. Deze uitzending resulteert bij de assisterende schepen in een lijn van 12 stippen op het radarscherm. Zo vormen deze stippen een aanduiding van de positie van de SART.

De bemanning van een schip in nood moet de radartransponder meenemen in de reddingseenheid (reddingsboot of reddingsvlot) en bij voorkeur op een hoogte plaatsen van minimum 1 meter (de golfhoogten verminderen de detectie van de radar signalen). De SART werkt op een frequentie van 9 Ghz net zoals de X-band radar.

De SART is uitgerust met een batterij die regelmatig moet vervangen worden. De assisterende schepen kunnen de SART activeren en een signaal ontvangen tot ongeveer 7 zeemijl. Bij helikopters heeft de SART een bereik tot 30 zeemijl.