Radjah-eend

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Radjah-eend
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009)
Radjah-eend
Taxonomische indeling
Stam: Chordata
Klasse: Aves
Orde: Anseriformes
Familie: Anatidae
Geslacht: Tadorna
Soort
Tadorna radjah
(Lesson, 1828)
Afbeeldingen Radjah-eend op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De radjah-eend (Tadorna radjah) komt voor in Australië, Nieuw-Guinea en op de Molukken, en wordt ook wel Molukse radjah-eend genoemd.

Inhoud

Beschrijving [bewerken]

De radjah-eend wordt tot 52 centimeter lang. De geslachten zijn op uiterlijke kenmerken niet van elkaar te onderscheiden. De kop, hals, borst en buik zijn overwegend wit, met - net als de Europese bergeend- een kastanjebruine band over de borst. Deze band is overigens smaller en donkerder. De rug en de vleugels zijn donkerbruin.

Voorkomen en leefgebied [bewerken]

De radjah-eend komt voor in noordelijke delen van West-Australië, Noordelijk Territorium (Nationaal park Kakadu) en Queensland, verder in Nieuw-Guinea, vooral de zuidkust van Papoea-Nieuw-Guinea, maar er zijn ook waarnemingen uit West-Papoea en van de eilanden Japen, Goodenough, Fergusson, Aroe-eilanden en de Molukken.

Het leefgebied is vooral ondiep zout-, brak- en zoetwater, dus in getijdegebieden, riviermondingen, lagunes en langs de kust gelegen moerasgebieden. Deze eenden leven alleen of in paren. In het droge seizoen vormen zich concentraties in onder andere zoutwaterlagunes.

Voortplanting [bewerken]

In de broedtijd wordt er in een holle boom nabij water genesteld. Op wat dons na wordt er vrijwel geen nestmateriaal gebruikt. Er worden ongeveer 6 tot 12 eieren gelegd, die uitsluitend door het vrouwtje bebroed worden. Na ongeveer 30 dagen komen de eieren uit. Radjah-eenden voeden zich met allerhande kleine diertjes, zoals weekdieren. Een klein deel van hun menu bestaat uit plantaardige kost.

Bescherming [bewerken]

De radjah-eend staat als niet bedreigd op de rode lijst,[1] maar heeft in Australië de status van beschermde vogel.

Bronnen, noten en/of referenties
  • (en) Beehler, B.M., T.K. Pratt & D.A.Zimmerman 1986. Birds of New Guinea. Princeton University Press. ISBN 0-691-02394-8.
  • (en) Pizzey, G & R. Doyle, 1980. A field guide to the birds of Australia. Collins, Sydney.