Radslot

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het radslot is een afvuurmechanisme van een musket of pistool. Het werd ontwikkeld in de 16e eeuw en vooral toegepast op pistolen die door de cavalerie werden gebruikt. Het radslot is voorzien van een bladveer, die voor het afvuren door middel van een sleutel diende te worden gespannen. De bladveer was door middel van een drieschakelige ketting verbonden met een ruw metalen wieltje. Vergelijk het met een moderne aansteker. Bij het overhalen van de trekker ontspande de veer en draaide het wieltje razendsnel rond. Op het wieltje drukte onder veerdruk een vuursteen van pyriet (zwavelkies) en wierp een regen van vonken in de pan met het pankruit, waardoor het schot werd gelost.

Dit type slot is handiger dan het lontslot omdat het niet rookt (lont ruiken) en het altijd voor gebruik gereed is. De uitvinding wordt toegeschreven aan Leonardo da Vinci. Willem van Oranje werd met dit type pistool doodgeschoten door Balthasar Gerardts. Vooral de vervaardiging van de ketting was erg duur en het radslot verdween dan ook vanaf het midden van de 17e eeuw en werd vervangen door een eenvoudiger systeem, het vuursteenslot. Het is door zijn hoge prijs altijd een wapen voor de vermogende klasse geweest.