Rafael van der Vaart

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rafael van der Vaart
van der Vaart bij Hamburger SV
van der Vaart bij Hamburger SV
Persoonlijke informatie
Volledige naam Rafael Ferdinand van der Vaart
Bijnaam Raffie VDV
Geboortedatum 11 februari 1983
Geboorteplaats Heemskerk, Nederland
Lengte 176 cm
Gewicht 74 kg
Been Links
Clubinformatie
Spelend bij Hamburger SV
Rugnummer 23
Positie Aanvallende middenvelder / Linkermiddenvelder
Contract tot medio 2015
Jeugd
1987–1993
1993–2000
De Kennemers
AFC Ajax
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
2000–2005
2005–2008
2008–2010
2010–2012
2012–heden
AFC Ajax
Hamburger SV
Real Madrid
Tottenham Hotspur
Hamburger SV
117 (52)
074 (29)
058 (11)
063 (24)
056 (12)
Interlands *
2001-heden Vlag van Nederland Nederland 109 (25)
Erelijst
2001-2002

2003-2004


2004-2005
2006-2007
2008-2009
Nederlandse landskampioenen voetbal,
Amstel Cup, Johan Cruijff Schaal
Nederlandse landskampioenen voetbal
Intertoto Cup
Intertoto Cup
Supercopa, Trofeo Bernabéu

* Bijgewerkt op 26 maart 2013
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Rafael Ferdinand van der Vaart (Heemskerk, 11 februari 1983) is een Nederlands voetballer, die speelt voor het Duitse Hamburger SV en het Nederlands elftal.

Clubcarrière[bewerken]

AFC Ajax[bewerken]

Van der Vaart voetbalde aanvankelijk bij De Kennemers in Beverwijk en stapte vervolgens over naar Ajax. Hij debuteerde hier op 19 april 2000, in een uitwedstrijd tegen FC Den Bosch. Op 20 oktober van dat jaar maakte hij zijn eerste competitiedoelpunt voor Ajax, de 3-0 in een met 4-2 gewonnen wedstrijd tegen Roda JC. Van der Vaart maakte in zijn eerste volledige seizoen in het vlaggenschip van Ajax een stormachtige ontwikkeling door en speelde achtereenvolgens aanvoerder Richard Knopper en publiekslieveling Richard Witschge uit de basis[1] Aan het eind van een succesvol tweede seizoen bij de Amsterdamse grootmacht werd hij in een toonaangevende Italiaanse verkiezing verkozen tot Europees talent van het jaar [2].

Het hierop volgende seizoen 2002-2003 kwam Van der Vaart tot maar liefst 18 doelpunten, die hij in slechts 21 competitiewedstrijden wist te maken. Dit zou later zijn meest productieve seizoen voor Ajax blijken.

In het seizoen 2003-2004 waren Van der Vaart's prestaties een stuk minder indrukwekkend en werd hij veelvuldig bekritiseerd vanwege zijn vermeende overgewicht en zijn relatie met tv-ster Sylvie Meis. Hij wist zijn titel van topscorer van Ajax niet te verdedigen en moest onder meer Zweedse spits Zlatan Ibrahimovic op de topschutterslijst voor zich dulden.[3]

Na het vertrek van zowel aanvoerder Christian Chivu als reserveaanvoerder Jari Litmanen kreeg de op dat moment nog altijd pas eenentwintigjarige Van der Vaart de aanvoerdersband van Ajax toegewezen.[4]. Zijn aanvoerdersschap bij Ajax zou echter maar van korte duur zijn. Voorafgaand aan de Champions League wedstrijd tegen Bayern München weigert Van der Vaart op linksbuiten te spelen. Trainer Ronald Koeman is zo teleurgesteld in de egoïstische houding van de Heemskerker, dat hij hem de aanvoerdersband afneemt en deze aan de Tsjechische middenvelder Tomas Galasek toebedeelt.[5]. Dit zou later een voorbode blijken van het einde van Van der Vaart bij Ajax.

Hamburger SV[bewerken]

Op 27 mei 2005 maakte Van der Vaart zijn overstap naar het Duitse HSV bekend. Hij hoopte door de transfer weer rust en vorm te vinden, die hij bij Ajax zei te zijn verloren. Hij debuteerde op 10 juli 2005 in de Intertoto Cup en maakte in datzelfde toernooi op 27 juli zijn eerste doelpunt voor de HSV. Op 13 augustus 2005 maakte hij zijn eerste competitiedoelpunt in een met 2-0 gewonnen thuiswedstrijd tegen Arminia Bielefeld.

Van der Vaart maakte bij HSV een veelbelovende seizoenstart. Hij scoorde tegen FC Kopenhagen (UEFA Cup) en FC Bayern München. Hij werd aanvoerder. Ook had Van der Vaart de primeur dat hij als eerste speler in de Bundesliga na een wedstrijd een rode kaart kreeg, na de wedstrijd tegen VfL Wolfsburg. De Nederlandse international kreeg de straf omdat hij na het laatste fluitsignaal onenigheid krijgt met Maik Franz, die eveneens rood kreeg.

In de transferperiode van de zomer van 2007 toonde Valencia interesse in Van der Vaart en bood Hamburg 14 miljoen. Van der Vaart, die zei ervan te dromen ooit in Spanje te spelen, was geïnteresseerd en probeerde weg te komen. Om druk op de ketel te zetten poseerde hij voor een fotograaf met een shirt van Valencia. Door deze actie kreeg Van der Vaart een nieuwe bijnaam in Duitsland: Van der Verrat. HSV hield de poot stijf, sloeg ook een bod van 22 miljoen af en sommeerde Valencia de pogingen te staken.

Real Madrid[bewerken]

Van der Vaart in het shirt van Real Madrid.

Eind juli 2008 gingen er geruchten dat Van der Vaart een overstap zou maken naar Atlético Madrid. Deze geruchten werden ontzenuwd door de nieuwe HSV-trainer Martin Jol, die stelde dat hij ervan uitging dat Van der Vaart nog minstens een seizoen zou blijven.[6] Ook Van der Vaart zelf benadrukte dat hij het erg naar zijn zin had in Hamburg en dat hij de club niet zou verlaten, waarna hij door Jol werd benoemd tot aanvoerder.[7]

Eind juli verschenen er berichten dat Real Madrid, waar ook Ruud van Nistelrooij, Royston Drenthe, Arjen Robben en Wesley Sneijder al speelden, interesse had in de middenvelder. Tijdens de Emirates Cup in Londen, waar zowel HSV als Real Madrid speelden, werd overeenstemming bereikt over de transfer. Op 4 augustus werd bekend dat Van der Vaart de overstap maakte naar Real Madrid voor een transfersom, die geschat werd op 13 miljoen euro.[8] Van der Vaart tekende een contract dat hem voor vijf seizoenen bond aan de Spaanse club.

Ondanks een prima eerste seizoen in Madrid, waarin hij tot 32 wedstrijden kwam, werd hem te verstaan gegeven dat er geen plaats meer voor hem was bij de club, die zich in de zomer danig roerde op de transfermarkt. Hij mocht niet langer meetrainen met de selectie, werd niet meegenomen naar trainingskampen en kreeg zelfs geen rugnummer toebedeeld.[9] Hierop werd hij in verband gebracht met FC Bayern München[10], Internazionale[11], Arsenal FC[12], Liverpool FC[13] en zijn oude clubs Ajax[14] en Hamburger SV.[15] Van der Vaart koos er echter voor bij Real Madrid te blijven.[16] Aan het begin van dit seizoen speelde hij daarom ook geen rol van betekenis bij Madrid. Na een paar wedstrijden werd hij echter, door goede indrukken op de training, een basisspeler. Hij kwam dit seizoen uiteindelijk tot 26 wedstrijden waarin hij 6 keer scoorde.

Tottenham Hotspur[bewerken]

Van der Vaart in het shirt van Tottenham Hotspur.

Van der Vaart gaf aan het begin van het voetbalseizoen 2010/2011 aan graag bij Real Madrid te blijven. Toen hem een uur voor de eerste wedstrijd verteld werd dat er voor hem zelfs geen plek op de bank was besefte hij dat hij op een dood spoor zat. Hij realiseerde zich dan ook dat hij, als hij aan voetballen toe wil komen, naar een andere club zou moeten. Op 31 augustus 2010 verhuisde hij dan ook voor 11 miljoen euro naar Tottenham Hotspur. Van der Vaart mocht in de eerste competitiewedstrijd tegen West Bromwich Albion meteen in de basis beginnen en maakte in zijn tweede competitiewedstrijd tegen de Wolverhampton Wanderers zijn eerste goal voor de Spurs. Zijn eerste Champions League goal voor Tottenham maakte hij tegen FC Twente. Van der Vaart valt op door belangrijke doelpunten en assists te maken in belangrijke wedstrijden zoals in de derby uit bij Arsenal waarin hij 1 keer scoorde en 2 assists gaf. Na 19 speelrondes heeft Van der Vaart al 10 competitiedoelpunten gemaakt. Zo wist van der Vaart in z'n eerste jaar na 28 wedstrijden, 13 keer te scoren.

Hamburger SV (2e periode)[bewerken]

Op 31 augustus 2012 keerde Van der Vaart terug bij Hamburger SV. Met de transfer was een bedrag van dertien miljoen euro gemoeid. Van der Vaart zette zijn handtekening onder een contract dat hem tot medio 2015 bond aan de club. Hij kreeg wederom het rugnummer 23, dat hij ook tijdens zijn eerste periode bij HSV droeg, net als bij Ajax.[17] In april 2013 nam hij de aanvoerderstaken over van Heiko Westermann en op 11 mei speelde van der Vaart zijn 100ste competitiewedstrijd voor HSV tegen TSG 1899 Hoffenheim.

Interlandcarrière[bewerken]

Nederland[bewerken]

Als zoon van een Nederlandse vader en een Spaanse moeder, had Van der Vaart de mogelijkheid te kiezen tussen twee voetbalelftallen. Zijn familie van moeders kant woont in Andalusië. Hierdoor had Van der Vaart ook voor het nationale elftal van Spanje kunnen spelen, maar hij besloot om voor zijn geboorteland uit te komen en zo automatisch te kiezen voor het Nederlands Elftal. Van der Vaart debuteerde op 6 oktober 2001 in het Nederlands voetbalelftal in de thuiswedstrijd tegen Andorra (4-0 winst); hij kwam in de 67e minuut in het veld voor Victor Sikora. Van der Vaart, die zijn eerste drie interlands speelde onder leiding van Louis van Gaal, veroverde onder diens opvolger, Dick Advocaat, een basisplaats.

Tijdens de moeizaam verlopen kwalificatiereeks voor het Europees kampioenschap voetbal 2004 in Portugal miste hij één wedstrijd (uit tegen Oostenrijk, 3-0 winst). In de voorbereiding op het EK raakte Van der Vaart zijn basisplaats kwijt. Van der Vaart speelde eerste wedstrijd tegen Duitsland (1-1) helemaal. Hierna besloot Advocaat de opstelling zodanig te veranderen dat Van der Vaart niet veel meer aan spelen zou toekomen. In de volgende wedstrijd tegen Tsjechië viel hij vlak voor tijd in. Pas in de halve finale tegen gastland Portugal kwam hij weer in actie, hij verving in de tweede helft Wilfred Bouma. Portugal won met 2-1 en schakelde Nederland uit op het Europees kampioenschap.

Op 29 mei 2006 raakte hij, tijdens een trainingskamp in Hoenderloo, geblesseerd aan zijn enkel. Desondanks ging hij mee naar het WK in Duitsland. Door zijn blessure werd hij niet opgesteld in de eerste wedstrijd tegen Servië en Montenegro (1-0 winst). In de tweede wedstrijd tegen Ivoorkust stond hij weer niet in de basis, maar mocht in de 50e minuut invallen voor Wesley Sneijder. De wedstrijd werd met 2-1 gewonnen waardoor Nederland al zeker was van de achtste finale. In de laatste groepswedstrijd tegen Argentinië stond hij wel in de basis, en die wedstrijd eindigde in 0-0. In de achtste finale tegen Portugal moest hij weer genoegen nemen met een plaats op de reservebank. Hij viel in de 56e minuut in voor Joris Mathijsen en hij kreeg 1 van de 16 uitgedeelde gele kaarten in die wedstrijd. Nederland verloor met 1-0 en was, wederom door Portugal, uitgeschakeld.

Door een blessure was Van der Vaart niet altijd basisspeler tijdens de aanloop, maar op het EK 2008 in Oostenrijk en Zwitserland had hij wel een basisplaats. Hij stond de eerste twee groepswedstrijden tegen wereldkampioen Italië (3-0 winst) en vice-wereldkampioen Frankrijk (4-1 winst) in de basis. De derde groepswedstrijd tegen Roemenië kreeg het basisteam, en dus ook Van der Vaart, rust. Deze werd met 2-0 gewonnen. In de kwartfinale tegen het Rusland van Guus Hiddink stond hij weer in de basis, maar de wedstrijd werd na verlenging met 3-1 verloren, waardoor Nederland was uitgeschakeld op het Europees kampioenschap.

In de kwalificatie van het WK 2010 was Van der Vaart wederom basisspeler. Hij scoorde 2 goals. Van der Vaart werd benoemd tot reserve aanvoerder achter Giovanni van Bronckhorst. Hij begon de eerste drie groepswedstrijden in de basis, maar verloor zijn basisplaats aan de net van een blessure herstelde Arjen Robben. Pas in de halve finale tegen Uruguay speelde hij weer. Hij verving de geblesseerde Demy de Zeeuw in de rust. Nederland won met 3-2 waardoor het doorging naar de finale. In de finale tegen Spanje viel hij vlak voor tijd in voor Nigel de Jong. Nadat Van Bronckhorst in de 115e minuut was gewisseld, nam Van der Vaart de aanvoerdersband over, maar hij kon niet voorkomen dat Andrés Iniesta de 1-0 binnenschoot, waardoor Nederland de finale verloor.

Van der Vaart was op het EK 2012 wederom reserve-aanvoerder, ditmaal achter Mark van Bommel. Ondanks dat had hij geen basisplaats. In de eerste wedstrijd tegen Denemarken viel hij halverwege de tweede helft in voor Nigel de Jong. Nederland verloor die wedstrijd met 1-0 na een goal van Michael Krohn-Dehli. In de tweede wedstrijd tegen Duitsland verving hij Mark van Bommel in de rust, en nam de aanvoerdersband over. Bij rust stond het al 2-0 voor Duitsland door twee goals van Mario Gómez. Robin van Persie schoot de 2-1 binnen, maar Nederland verloor alsnog. Ondanks de twee nederlagen kon Nederland nog steeds door naar de kwartfinale, als het won van Portugal, en Duitsland won van Denemarken. In de laatste wedstrijd kreeg Van der Vaart de voorkeur boven Mark van Bommel, en startte in de basis als aanvoerder. In de 11e minuut scoorde hij de 1-0, maar Nederland verloor de wedstrijd met 2-1 door twee goals van Cristiano Ronaldo. Nederland was in de groepsfase al uitgeschakeld.

Na het geflopte EK nam Bert van Marwijk ontslag als bondscoach. Louis van Gaal volgde hem op, en in de eerste wedstrijd onder zijn leiding speelde Van der Vaart zijn 100e interland tegen België (4-2 nederlaag).

Op basis van zijn afkomst heeft Van der Vaart ook de mogelijkheid om uit te komen voor het Romani voetbalelftal. Ondanks dat hij al interlands heeft gespeeld voor Nederland, is het in de toekomst nog altijd mogelijk hiervoor te kunnen spelen, aangezien Roma ingeschreven staat bij de CENF en geen lid is van de FIFA en de UEFA.

Op woensdag 28 mei 2014 werd bekend dat Van der Vaart afviel voor het wereldkampioenschap voetbal 2014 in Brazilië. Hij had last van een verrekte kuitspier in zijn rechterbeen. Bondscoach Louis van Gaal besloot hem daarop niet op te nemen in de definitieve selectie van twintig veldspelers en drie doelmannen.[18] Eerder haakten Kevin Strootman (AS Roma) en Gregory van der Wiel (Paris St. Germain) al af wegens een blessure.

Carrièrestatistieken[bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
1999/00 AFC Ajax Vlag van Nederland Eredivisie 1 0 0 0 0 0 0 0 1 0
2000/01 27 7 1 0 4 2 32 9
2001/02 20 14 2 2 5 1 27 17
2002/03 21 18 2 0 5 2 2 1 31 21
2003/04 26 7 1 0 7 1 34 8
2004/05 22 6 2 0 7 1 1 0 32 7
Club totaal 117 52 8 2 28 7 3 1 157 62
2005/06 Hamburger SV Vlag van Duitsland Bundesliga 19 9 2 0 15 7 36 16
2006/07 26 8 2 0 5 3 33 11
2007/08 29 12 4 4 11 5 44 21
Club totaal 74 29 8 4 31 15 0 0 113 48
2008/09 Real Madrid CF Vlag van Spanje Primera División 32 5 0 0 7 0 2 0 41 5
2009/10 26 6 2 1 3 0 31 7
Club totaal 58 11 2 1 10 0 2 0 72 12
2010/11 Tottenham Hotspur FC Vlag van Engeland Premier League 28 13 1 0 7 2 36 15
2011/12 33 11 5 1 1 1 39 13
2012/13 2 0 0 0 0 0 2 0
Club totaal 63 24 6 1 8 3 0 0 77 28
2012/13 Hamburger SV Vlag van Duitsland Bundesliga 27 5 0 0 27 5
2013/14 27 7 3 1 1 0 31 8
2014/15 2 0 1 1 3 1
Club totaal1 130 41 12 6 31 15 1 0 173 62
Carrière totaal 366 128 28 10 77 27 6 1 479 164

1 N.B. Dit betreft een clubtotaal, dus een totaal van beide periodes bij Hamburger SV.

Bijgewerkt t/m 30 augustus 2014

Erelijst[bewerken]

Ajax[bewerken]

2001/02, 2003/04
2002 (Amstel Cup)
2002
Runner-up: 2004

HSV[bewerken]

2005, 2007

Real Madrid[bewerken]

2008
2008, 2009

Nederlands elftal[bewerken]

Tweede: 2010

Persoonlijk[bewerken]

  • Ajaxtalent van het jaar: 1999, 2000, 2001
  • Amsterdams talent van het jaar: 2000
  • Amsterdamse sportman van het jaar: 2001
  • Amsterdam Tournament Meest waardevolle speler: 2001
  • Johan Cruijff Award: 2001
  • Nederland talent van het jaar: 2001
  • Europees talent van het jaar: 2002
  • Golden Boy Award: 2003
  • Premier League speler van de maand: oktober 2010

Privéleven[bewerken]

Van der Vaart had sinds 2003 een relatie met presentatrice Sylvie Meis. Zij trouwden op 10 juni 2005 in Heemskerk.[19] Ze kregen in 2006 een zoon. Het stel ging in 2013 uit elkaar. Van der Vaart heeft sinds begin april 2013 een relatie met Sabia Engizek, de ex-vrouw van Khalid Boulahrouz.[20][21] Eind 2013 beviel Engizek na 19 weken zwangerschap van een doodgeboren dochter.[22]

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/Archief/archief/article/detail/607025/2001/11/10/De-tiener-die-Ajax-draagt.dhtml
  2. http://www.xtratime.org/forum/showthread.php?t=37077
  3. http://www.ronaldzwiers.0catch.com/Ajax/2004.htm
  4. http://www.voetbalprimeur.nl/nieuws/item/van-der-vaart-aanvoerder-van-ajax
  5. http://www.mixfight.nl/forum/showthread.php?49273-Gal%C3%A1sek-volgt-Van-der-Vaart-op-als-Ajax-aanvoerder
  6. Jol: Van der Vaart blijft Telegraaf, 3 juli 2008
  7. Van der Vaart: Ik blijf in Hamburg Telegraaf, 8 juli 2008
  8. Van der Vaart vijf jaar naar Real Madrid NRC Handelsblad, 4 augustus 2008
  9. Rafael van der Vaart: 'Ik ben niet dom natuurlijk' sportweek.nl, 10 augustus 2009
  10. Rafael van der Vaart in beeld bij Bayern München sportweek.nl, 24 april 2009
  11. 'Internazionale richt pijlen op Rafael van der Vaart' sportweek.nl, 31 juli 2009
  12. 'Arsenal maakt werk van Rafael van der Vaart' sportweek.nl, 16 augustus 2009
  13. 'Rafael van der Vaart buitenkansje voor Liverpool' sportweek, 20 augustus 2009
  14. Rafael van der Vaart wijst aanbod Ajax af sportweek.nl, 13 augustus 2009
  15. 'Hamburger SV trekt kaart Rafael van der Vaart' sportweek.nl, 15 juli 2009
  16. Van der Vaart: 'Ik blijf lekker bij Real Madrid' sportweek.nl, 31 augustus 2009
  17. Hamburger SV en Spurs akkoord over Van der Vaart, nu.nl, 31 augustus 2012
  18. Van der Vaart mist WK in Brazilië NOS, 28 mei 2014
  19. Rafael en Sylvie trouwen, scholen dicht, Elsevier (10 juni 2005)
  20. Rafael en Sylvie van der Vaart gaan scheiden NU.nl, 02-01-2013
  21. (de) Sylvie und Rafael van der Vaart: Ehe kaputt! Bild.de, 02-01-2013
  22. Rafael en Sabia verliezen kindje, De Telegraaf, 6 december 2013

Externe link[bewerken]