Ralph Craig

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ralph Craig
Ralph Craig.jpg
Volledige naam Ralph Cooke Craig
Geboortedatum 21 juni 1889
Geboorteplaats Detroit
Overlijdensdatum 21 juli 1972
Overlijdensplaats Lake George
Lengte 1,82 m
Gewicht 73 kg
Sportieve informatie
Discipline sprint
Eerste titel NC4A-kampioen 220 yd 1910
OS 1912
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Ralph Cooke Craig (Detroit, 21 juni 1889 - Lake George, 21 juli 1972) was een Amerikaanse atleet, die zich had toegelegd op de sprint. Hij werd op dit onderdeel olympisch dubbelkampioen.

Biografie[bewerken]

Aanvankelijk hordeloper[bewerken]

Craig, die aanvankelijk de horden als zijn specialiteit had verkozen, werd omgevormd tot sprinter tijdens zijn studie aan de universiteit van Michigan. In 1910 werd hij IC4A-kampioen[1] op de 220 yd, een prestatie die hij het jaar erop herhaalde.

Onverwachte dubbel[bewerken]

In 1912 kwalificeerde Craig zich voor de Olympische Spelen in Stockholm. Favoriet voor de eindzege op beide sprintnummers was hij echter niet. Howard Drew was de Amerikaanse kampioen op de 100 yd en Alvah Meyer op de 220 yd, terwijl Don Lippincott met 10,6 s in de 100 meterseries een nieuw wereldrecord had gevestigd. Drew raakte echter op de 100 m in zijn halve finale geblesseerd en moest hierdoor de finale laten schieten.[2] Nadat de Duitser Richard Rau niet minder dan acht valse starts had veroorzaakt (de diskwalificatieregel na twee valse starts bestond toen nog niet), bleek Craig bij de negende poging van alle finalisten zijn zenuwen het beste in bedwang te hebben gehouden en won de race in 10,8, terwijl Lippincott ook Meyer nog voor zich moest dulden.[2] Een volledig Amerikaans erepodium dus, maar in een andere volgorde dan van tevoren was gedacht.

Op de 200 m werd Meyer in zijn halve finale door Lippincott van een finaleplaats afgehouden. In die finale was het opnieuw Craig, die 80 meter voor de finish onweerstaanbaar naar voren stormde en Lippincott met eentiende seconde versloeg.[2] Hiermee veroverde hij zijn tweede gouden sprintmedaille en evenaarde hij de prestatie van zijn landgenoot Archie Hahn, acht jaar eerder op de Olympische Spelen van St Louis.
Craig maakte geen deel uit van de Amerikaanse 4 x 100 m estafetteploeg, die trouwens de finale niet haalde. In de halve finale werd het team vanwege een foutieve wissel gediskwalificeerd.[2]

Onmiddellijk na de Spelen van Stockholm stopte Ralph Craig met atletiek en werd in 1913, net als zijn broer Jimmy, een American footballer.

Vlaggendrager bij OS in Londen[bewerken]

In 1948, 36 jaar na zijn eerdere deelname aan de Olympische Spelen, maakte hij in Londen opnieuw deel uit van de Amerikaanse ploeg, ditmaal als reserve voor het zeilteam. Hoewel hij hierin niet in actie hoefde te komen, smaakte de inmiddels 59-jarige Craig het genoegen om als vlaggendrager te mogen optreden voor de Verenigde Staten tijdens het openingsdefilé.

Titels[bewerken]

  • Olympisch kampioen 100 m – 1912
  • Olympisch kampioen 200 m - 1912
  • NC4A-kampioen 220 yd – 1910, 1911

Palmares[bewerken]

100 m[bewerken]

  • 1912: Goud OS - 10,8 s

200 m[bewerken]

  • 1912: Goud OS - 21,7 s

220 yd[bewerken]

  • 1910: Goud NC4A
  • 1911: Goud NC4A


Bronnen, noten en/of referenties
  • Megede, E. zur (1970) Die Geschichte der olympischen Leichtathletik - Band 1: 1896-1936 Verlag Bartels & Wernitz KG

  1. IC4A of ICAAAA staat voor: Intercollegiate Association of Amateur Athletes of America
  2. a b c d Uit Die Geschichte der olympischen Leichtathletik - Band 1: 1896-1936 door Ekkerhard zur Megede, bron: zie hierboven

Externe link