Randy Orton

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Randy Orton
Orton in 2010
Orton in 2010
Persoonlijke informatie
Bijnaam "The Viper"
"The Legend Killer"
"The Apex Predator"
Volledige naam Randal Keith Orton
Geboorteplaats Vlag van Verenigde Staten Knoxville (Tennessee)
Geboortedatum 1 april 1980
Lengte 1,96 m
Gewicht 107 kg
Carrière
Debuut 18 maart 2000
Ringnaam Randy Orton
Trainer/coach "Cowboy" Bob Orton
OVW staf
Discipline Professioneel worstelen
Portaal  Portaalicoon   Sport

Randal Keith Orton (Knoxville (Tennessee), 1 april 1980) is een Amerikaans professioneel worstelaar die actief is in de WWE.

Orton is een professionele worstelaar van de derde generatie, zijn grootvader, Bob Orton Sr., vader, ”Cowboy” Bob Orton en oom, Barry “O” waren allemaal professioneel worstelaars.

Professioneel worstelcarrière[bewerken]

Training[bewerken]

In 2000 maakte Orton zijn worsteldebuut op de Mid-Missouri Wrestling Association-Southern Illinois Conference Wrestling (MMWA-SICW) in Saint Louis (Missouri), een zijtak van de historische St. Louis Wrestling Club. Orton was daar getraind door beide promotie en zijn vader, "Cowboy" Bob Orton. Hij worstelde voor een maand voor de promotie. Orton scheidsrechterde ook een paar matchen met World Organized Wrestling, een promotie waar zijn oom Barry Orton werkte.

In 2001 tekende Orton een overeenkomst met World Wrestling Entertainment (WWE) en was verzonden naar hun opleidingscentrum, Ohio Valley Wrestling (OVW) in Louisville (Kentucky), waar hij zijn training verderzette. Tijdens zijn tijd in de OVW, Orton worstelde zoals Rico Constantino en The Prototype en teamde met Bobby Eaton tijdens een tag team-titeltoernooi. Hij won het OVW Hardcore Championship op twee aparte gelegenheden door Mr. Black te verslaan op 14 februari 2001 en Flash Flanagan te verslaan op 5 mei 2001.

World Wrestling Entertainment/WWE (2002-heden)[bewerken]

Evolution en World Heavyweight Champion (2002–2005)[bewerken]

Een van Ortons eerste officiële WWF-verschijningen was 16 maart 2002 op WrestleMania X8's Fan Axxess, waar hij verslagen was door Tommy Dreamer. Ortons eerste WWF-televisiematch was tegen Hardcore Holly op SmackDown! van 25 april 2002. Kort daarna, Orton bekwam een face (fan favoriet) en was geplaatst in een series van matchen met Holly. In september 2002 was Orton ingelijfd naar de Raw-brand, waar hij Stevie Richards versloeg in zijn debuut van de show. Binnen paar weken na zijn debuut, Orton liep een blessure op en stond maandenlang aan de kant. Tijdens zijn herstelperiode, Orton verscheen op Raw in zijn eigen "Randy News Network" segment, een wekelijkse vignet dat gekenmerkt was over zijn conditie. De show onderbrak andere segmenten van de Raw-programmering en dat veroorzaakte Orton zichzelf een langzame overgangsperiode in een narcistisch en egocentrisch heel/villain (schurk).

Nadat zijn blessure genas, Orton vergezelde de stable, Evolution, dat bestond uit Triple H, Ric Flair en de nieuwkomer Batista. De groep domineerde in 2003 en 2004 met als hoogtepunt op Armageddon 2003 wanneer alle mannelijke titels van Raw in het bezit waren door de leden van de Evolution. In 2003 spendeerde Orton meestal zijn tijd door de uitdagingen van Triple H te helpen voor het World Heavyweight Championship. Orton vergezelde Triple H in een zes-man Elimination Chamber match voor het World Heavyweight Championship op SummerSlam. Orton werd geëlimineerd door Goldberg en Triple H won de match en verdedigde met succes zijn titel.

Op dit punt kreeg Orton de gimmick van de Legend Killer waarbij hij meerdere legendarische worstelaars en beroemdheden versloeg of vernederde. Met de hulp van zijn stablemaat en mentor Ric Flair, hij versloeg Shawn Michaels op Unforgiven 2003 in de eerste van verschillende 'high profile matches' als "Legend versus Legend Killer".

Orton versloeg vervolgens Rob Van Dam voor het WWE Intercontinental Championship tijdens Armageddon 2003 op 14 december. Orton behield de titel voor zeven maanden en dat maakte hem de langst regerende Intercontinental Champion in de afgelopen zeven jaar.

Orton als World Heavyweight Champion in 2004

Orton begon het jaar 2004 met een feud (vete) met de half-gepensioneerde worstelaar, Mick Foley. De feud begon nadat Orton Foley tot een match uitdaagde in december 2003 wat Foley weigerde. Kort daarna begon Orton filmpjes uit te zenden waarin Foley als een lafaard werd afgeschilderd. Foley keerde terug om een team te vormen met The Rock tegen Orton, Ric Flair en Batista tijdens WrestleMania XX in een Handicap match waarbij Orton Foley wist te pinnen. De twee mannen ontmoetten elkaar een maand later tijdens Backlash 2004 in een hardcore regels match, die Orton ook won.

In juli tijdens Vengeance 2004 versloeg Edge Orton om het Intercontinental Championship te winnen en zo Ortons zeven maanden als kampioen te beëindigen. In de Raw-aflevering van 26 juli 2004 won Orton een twintig-man Battle royal door als laatste Chris Jericho te elimineren om de 'nummer-1 voor het World Heavyweight Championship' te worden. Op SummerSlam 2004 van 14 augustus, Orton versloeg de World Heavyweight Champion Chris Benoit door pinfall en vervolgens met een "RKO" hem uittelde en werd zo voor het eerst World Heavyweight Champion.

Verscheidene feuds en Rated RKO (2005–2007)[bewerken]

Nadat hij de titel succesvol had verdedigd tegen Benoit op Raw de avond erna, vierden Orton en Evolution de overwinning. Tijdens de viering had Batista Orton op zijn schouders en gaf Triple H hem twee omhooggestoken duimen; die hij toen veranderde in twee naar beneden wijzende duimen. Orton werd toen vernietigd door Batista, Flair en Triple H. Hij werd de week erna tijdens Raw uit Evolution gegooid, nadat hij weigerde om zijn World Heavyweight Championship over te dragen aan Triple H toen deze dat eiste. In plaats daarvan spuugde hij op Triple H en sloeg hem in zijn gezicht met de titelriem. Hij was een maand lang verwikkeld in een feud met Triple H over het World Heavyweight Championship, waarna hij het verloor aan Triple H op Unforgiven 2004 van 12 september.

Nadat hij het World Heavyweight Championship had verloren aan Triple H, raakte Orton verwikkeld in een feud met de andere maatjes uit de stal. Later werd hij geboekt om deel te nemen in een match in eind oktober waardoor hij Triple H niet meer kon uitdagen voor het World Heavyweight Championship als hij verloor.

Orton overwon samen met Maven, Chris Jericho en Chris Benoit in een match tijdens de Survivor Series 2004 waarbij de winnaars elk General Manager mochten zijn voor een van de vier weken na het evenement. In de aflevering van Raw van 29 november 2004 boekte Orton een battle royal voor het World Heavyweight Championship omdat hij ervan overtuigd was dat Triple H zo de titel zou verliezen. Vince McMahon liet dit echter niet doorgaan en veranderde de battle royal naar een 'number one contender' match. Orton gaf ook een match voor het World Tag Team Championship aan Eugene en William Regal tegen La Résistance, en stelde de match op tussen Jerry Lawler en Ric Flair in een "legend versus legend" match, en boekte een lingerie wedstrijd tussen een aantal Raw-diva’s.

Nadat het World Heavyweight Championship beschikbaar was geraakt op 13 december werd Orton gekozen om te vechten tegen Triple H, Chris Benoit, Edge, Batista en Chris Jericho in een Elimination Chamber match op New Year’s Revolution 2005 van 9 januari 2005, om een nieuwe kampioen te bepalen. Triple H wist de match te winnen en hield zo hun feud voor een langere tijd actief.

Orton wist ook niet zijn World Heavyweight Championship terug te pakken tijdens een poging op Royal Rumble 2005 van 30 januari 2005. Nadat Batista’s push begon werd de rol van Orton geminimaliseerd. Hij begon een on-screen relatie met Stacy Keibler en had een korte feud met Christian. Nadat "Superstar" Billy Graham Orton had geadviseerd “to go where no wrestler has gone before”, daagde Orton veteraan en SmackDown!-worstelaar The Undertaker tot een match op WrestleMania 21, en maakte de ambitieuze claim dat hij The Undertaker zou verslaan en zo The Undertakers ongeslagen WrestleMania-streak zou beëindigen.

Orton in 2005

In deze feud voerde Orton ook zijn "RKO" uit op Jake "The Snake" Roberts die hem had gewaarschuwd over vechten tegen The Undertaker. Slechts twee weken voor WrestleMania bevestigde Orton zijn heel status door Stacy knock-out te krijgen met zijn "RKO". Hij sloeg later The Undertaker en viel hem aan dankzij een afleiding door zijn vader, "Cowboy" Bob Orton. Ondanks inmenging van zijn vader werd Orton verslagen door The Undertaker op WrestleMania 21.

Batista had op de avond na WrestleMania Ortons schouderproblemen verergerd (in werkelijkheid was hij meerdere maanden niet aan het worstelen om te herstellen van zijn derde echte schouderblessure). Terwijl hij geblesseerd was verscheen in een aflevering van Raw en verklaarde dat hij zich had voorgenomen om wraak te nemen op Batista door hem te verslaan voor het World Heavyweight Championship. Orton claimde dat hij niet naar SmackDown! zou worden geloot als het resultaat van zijn blessure, maar werd geïnformeerd door Vince McMahon dat dat niet waar was en dat hij een echte kandidaat was voor de loting.

Orton keerde terug naar WWE-televisie op 16 juni 2005 tijdens een aflevering van SmackDown! waar hij The Undertaker aanviel en bekendmaakte dat hij de tweede SmackDown! keuze was in de loting van 2005. Hij maakte zijn in-ring terugkeer op 11 augustus 2005 door te vechten tegen Kamala tot een gelijkspel. Orton versloeg The Undertaker op SummerSlam nadat zijn vader hem had afgeleid, die was vermomd als een fan. Na SummerSlam maakte Orton vol zelfvertrouwen bekend dat hij op de eerste aflevering van Friday Night SmackDown! een pensioenfonds zou openen voor The Undertaker. Toch maakte The Undertaker zijn terugkeer door de grote kist in brand te steken met een bliksemstraal.

Nadat hij had verloren van The Undertaker in een aflevering van SmackDown! begonnen Orton en The Undertaker elkaar te tergen door een doodskist te gebruiken. Dit leidde ertoe dat Orton en zijn vader vochten tegen The Undertaker in een handicap Casket match op No Mercy 2005. De Ortons versloegen The Undertaker nadat Bob Orton The Undertaker had verblind met schuim van een brandblusser waardoor zijn zoon de kans kreeg om hem met een stoel te slaan. Nadat ze The Undertaker in de kist hadden gestopt, stak Orton de kist in brand en sloeg hem met een bijl.

Op Survivor Series 2005 nam Orton Eddie Guerrero’s plaats in op Team SmackDown!. Orton was de laatste 'overlevende' man van zijn team en pinde Shawn Michaels om de match te winnen voor Team SmackDown!. Terwijl Orton dit vierde na de match, maakte The Undertaker zijn terugkeer en joeg Orton uit de ring en viel enkele andere leden van het SmackDown!-rooster aan.

Tijdens een speciale rechtstreekse aflevering van SmackDown! op 29 november 2005 plaatste Orton The Undertaker in de kofferbak van een van Eddie Guerrero’s lowriders en reed de auto achteruit door het SmackDown-decor, stak hem in brand en de auto "ontplofte". The Undertaker speelde daarna spelletjes met Orton in de weken erna, wat leidde tot een Hell in a Cell match tussen de twee op Armageddon 2005. Op 16 december 2005 lokte Orton The Undertaker naar de ring door zijn "pensioen" bekend te maken. Toen The Undertaker de ring binnenkwam, bleef een van de druïden die hem naar de ring vergezellen buiten de ring. The Undertaker was hierdoor afgeleid en zo wist Orton hem aan te vallen en de "RKO" uit te voeren. De "druïde" onthulde zichzelf als Bob Orton, Randy's vader, en gaf Randy de vaas die specifiek bij The Undertaker hoort om hem mee te slaan. Tijdens Armageddon, versloeg The Undertaker Orton door een "Tombstone Piledriver" uit te voeren op zowel Orton als zijn vader, wat een einde betekende aan hun negen maanden durende vete.

2006[bewerken]

Orton in 2006

Twee weken na Armageddon, stemde Orton erin toe om de geblesseerde King Booker te vervangen in de vijfde match van zijn "best of seven" serie met Chris Benoit over het WWE United States Championship. Omdat King Booker drie van de reeds gevochten matches had gewonnen, hoefde Orton Benoit slechts een keer te verslaan om de winst voor Booker te krijgen. Orton verloor van Benoit dankzij een mislukte inmenging van de vrouw van King Booker, Sharmell. Hij vocht de week erna opnieuw tegen Benoit, maar verloor opnieuw nadat Orlando Jordan zich in de match mengde aan de kant van Benoit. Op de aflevering van SmackDown! op 13 januari 2006 versloeg Orton Benoit, en won zo het United States Championship voor King Booker en maakte de reeks af met een score van vier-drie. De week erna vocht hij tegen Orlando Jordan in een match omdat Orlando zich had bemoeid met de viering van Booker en Sharmell door hem aan te vallen midden in de ring. Orton won de match door afleiding van Booker en Sharmell waardoor hij de RKO kon raken om te winnen. De week erna verloor Orton tegen Benoit in een No holds barred match.

Orton nam deel in de Royal Rumble match op 29 januari 2006. Ondanks dat hij als nummer 30 de match binnenkwam werd Orton geëlimineerd door de tweede binnenkomer, Rey Mysterio. Op de volgende SmackDown!, daagde Orton Mysterio uit om zijn titel kan op het spel te zetten tijdens No Way Out 2006. Mysterio accepteerde de uitdaging. In de weeks toegaand naar No Way Out maakte Orton een aantal controversiële opmerkingen over Eddie Guerrero. Tijdens No Way Out versloeg Orton Mysterio, en kreeg hij zo een kans op het World Heavyweight Championship tijdens WrestleMania 22. Toch voegde General Manager Theodore Long Mysterio opnieuw toe aan de match waardoor het een triple threat werd tussen Orton, Mysterio en World Heavyweight Champion Kurt Angle. Orton protesteerde tegen het besluit maar werd verteld door Long dat hij het moest accepteren of zijn titel kans zou verliezen. Op 2 april 2006 tijdens WrestleMania 22 verloor Angle zijn titel nadat Orton werd gepind door Mysterio.

Op 4 april 2006 maakte de WWE bekend dat Orton werd geschorst voor zestig dagen vanwege onprofessionaliteit. Op 7 april 2006 in een interview met WWE.com verklaarde Orton: "my conduct was unbecoming of a champion, which is what I will be again when I return".[1] Op 12 april 2006, verklaarde de WWE dat Orton een gebroken enkel had opgelopen dankzij Kurt Angle tijdens de SmackDown! opname de vorige avond, kort nadat hij had verloren tegen Angle in de eerste ronde match van de King of the Ring. In juli 2006 onthulde Orton dat hij was geschorst vanwege het roken van marihuana achter de schermen bij een opname van SmackDown!. Terwijl hij geschorst was heeft Orton vier weken door gebracht in een kliniek om zijn woede onder controle te krijgen in Atlanta, Georgia, VS.[2]

Orton keerde terug van zijn schorsing op de aflevering van RAW op 5 juni 2006 door Kurt Angle aan te vallen en Angle's open uitnodiging tot een match tijdens ECW One Night Stand 2006 te aanvaarden. Vier dagen voor One Night Stand tijdens het WWE vs. ECW Head to Head evenement, maakte Orton bekend dat zijn contract met SmackDown! verlopen was en dat hij opnieuw een lid van het Raw rooster werd. Orton verloor van Angle tijdens One Night Stand 2006, maar won de herkansing tijdens Vengeance.

Rond juli 2006 raakte Orton betrokken in een feud met WWE legende Hulk Hogan door te flirten met Hogans 18 jaar oude dochter Brooke. Deze feud eindigde in een match tijdens SummerSlam 2006 waar Hogan overwon. Randy Orton zal nu tegen Carlito vechten tijdens Unforgiven.

Op 10 september 2006 faalde Randy Orton voor een drugs test, maar zou alleen geschorst worden voor house shows.

2007[bewerken]

Op 7 oktober tijdens de PPV No Mercy kreeg Randy Orton in het begin van de show de WWE Championship toegekend, waarna Triple H Orton uitdaagde voor de titel. Triple H won de WWE Championship van Randy alleen om hem te verdedigen tegen Umaga en daarna weer te verliezen aan Randy Orton.

2009[bewerken]

Randy Orton won de Fatal Four-Way match voor de WWE Championship van Triple H, John Cena en Big Show. Later richtten Orton, Cody Rhodes en Ted DiBiase een team op nl. The Legacy. Op 13 september 2009 verloor Orton van John Cena de "I Quit" match op Breaking Point en zo werd Cena de nieuwe WWE Champion. Tijdens de WWE Raw aflevering van 14 september 2009, Randy verloor de match van Batista met de Batista Bomb, die zijn rentree maakte na een maandelange blessure.

2010[bewerken]

Op Night of Champions, Orton won de Six Pack Challenge WWE Championship match van Edge, John Cena, Chris Jericho, Wade Barett en toenmalig kampioen Sheamus. Op Hell in a Cell verdedigde hij zijn titel tegen Sheamus, met succes. Op Bragging Rights moest Orton zijn titel verdedigen tegen Wade Barrett, hij verloor deze match door diskwalificatie, want Cena had Barrett een "Attitude Adjustment" gegeven, zodat hij de match niet zou verliezen en Cena niet ontslagen zou worden. Orton had daardoor toch succesvol zijn titel verdedigd, maar hij was niet blij met deze uitkomst. Als resultaat kregen zowel Barrett als Cena een "RKO". Een dag na Survivor Series, op Raw, Orton won de rematch van Wade Barrett voor de WWE Championship, maar verloor hem meteen aan The Miz toen hij zijn Money in the Bank koffer indiende, waarbij hij mocht vechten voor de WWE Championship, die hij won.

2011[bewerken]

Tijdens de Raw aflevering van 25 april werd Orton door de WWE Draft van Raw naar SmackDown gestuurd. Op 1 mei 2011 won Orton de Last Man Standing match van CM Punk op Extreme Rules. Tijdens de SmackDown opnames op 3 mei won Orton van de kampioen Christian de WWE World Heavyweight Championship.

2012[bewerken]

Op 30 mei werd bekend dat Orton voor de tweede keer geschorst zou worden nadat hij betrapt werd op het gebruik van testosteron en andere verboden middelen van WWE's Talent Wellness Program. Hij maakte zijn rentree op 30 juli 2012

2013[bewerken]

Op 14 juli won Orton de "All Star" Money in the Bank match van RAW en hiermee dus ook een kans op het WWE Championship. Hij " cashte" zijn Money in the Bank contract in tijdens SummerSlam op Daniel Bryan die de WWE Championship net had gewonnen van John Cena op dezelfde avond. Triple H, de scheidsrechter van de match, greep Daniel Bryan en leverde een Pedigree af waardoor Orton een makkelijke overwinning kon krijgen. Triple H en Randy Orton maakte doormiddel van deze actie hun officiële heel-turn.

In het worstelen[bewerken]

Orton met de RKO op Kane
  • Finishers
    • RKO (Jumping cutter, gebruikt ook een verhoogde versie van de bovenste touwen)
    • "Punt Kick" (Een trap tegen het gezicht)
    • O-Zone (Overdrive) - in 2002
  • Signature moves
    • Verhoogde DDT
    • Europese uppercut
    • Frog splash stijl vliegende crossbody
    • Gutwrench verhoogde neckbreaker
    • Knee drop
    • Staande Dropkick
    • Stretch backbreaker
    • Wheelbarrow suplex
    • Wrenching rear chinlock
    • Punt kick (trap tegen het hoofd)
    • Hangmatt DDT ( DDT met voeten van de tegenstander op de 2-de ropes)
  • Bijnamen
    • "The Legend Killer"
    • "The Viper"
    • "The Apex Predator"
    • "The best there ever will be"

Prestaties[bewerken]

Orton als WWE Champion

Persoonlijk leven[bewerken]

Voordat hij een worstelaar was had Orton zich opgegeven voor het United States Marine Corps. Orton werd oneervol ontslagen na ongeveer een jaar nadat hij twee maal weg was gegaan zonder toestemming en een order van een officier niet had opgevolgd. Onder de militaire wet werd Orton schuldig bevonden en in een militaire gevangenis gestopt voor achtendertig dagen. Omdat dit voor de wetswijziging in 2002 was, kreeg Orton hierdoor geen strafblad.

Terwijl hij op RAW was werd Orton beschuldigd dat hij mede WWE werknemers Amy Weber en Rochelle Loewen had gekwetst wat leidde tot het verlaten van het bedrijf door Weber, terwijl Loewen naar SmackDown! verhuisde (ze werd later ontslagen). Loewen claimde dat hij haar bezittingen kapot had gemaakt en dat hij racistische opmerkingen naar haar had gemaakt en noemde hem een beest.[3] Hier moet wel worden opgemerkt dat Ortons vriend Mark Jindrak enkele aantijgingen van Loewen teniet deed in een interview met Voice of Wrestling en claimde dat Orton zijn excuses had aangeboden rond de tijd van de Royal Rumble 2005, en dat mede Diva Search deelnemer (en uiteindelijke winnaar) Christy Hemme had ontkend dat ze wist van de aantijgingen in een interview met The Sun.[4]

Orton lijdt aan hypermobiele schouders.[5]

In november 2005 maakte Orton bekend was dat hij verloofd was met zijn vriendin voor een lange tijd Samantha Speno.[6] Op 21 september 2007 is Randy Orton getrouwd met zijn verloofde Samantha Speno. In 2008 kreeg hij een dochter. Begin juli 2013 werd bekendgemaakt dat het huwelijk van Orton ten einde was. Samantha en Orton zouden al ruime tijd gescheiden hebben geleefd.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Referenties
Hoofdrooster
Supersterren: Adam Rose · Alberto Del Rio · Bad News Barrett · Batista · Big E · Big Show · Bo Dallas · Bray Wyatt · Brock Lesnar · Cesaro · Chris Jericho · Christian · Curtis Axel · Damien Sandow · Daniel Bryan · Darren Young · David Otunga · Dean Ambrose · Diego · Dolph Ziggler · Erick Rowan · Fandango · Fernando · Goldust · The Great Khali · Heath Slater · Hornswoggle · Jack Swagger · Jey Uso · Jimmy Uso · John Cena · Justin Gabriel · Kane · Kofi Kingston · Luke Harper · Mark Henry · The Miz · R-Truth · Randy Orton · Rey Mysterio · Rob Van Dam · The Rock · Roman Reigns · Rusev · Ryback · Santino Marella · Seth Rollins · Sheamus · Sin Cara · Stardust · Titus O'Neil · Triple H · Tyson Kidd · The Undertaker · Xavier Woods · Zack Ryder
Diva's: AJ Lee · Alicia Fox · Brie Bella · Cameron · Emma · Eva Marie · JoJo · Layla · Naomi · Natalya · Nikki Bella · Paige · Rosa Mendes · Summer Rae · Tamina Snuka
Andere: Brad Maddox · El Torito · Hornswoggle · Lana · Mr. McMahon · Paul Heyman · Stephanie McMahon · Zeb Colter
Televisieteam: Alex Riley · Booker T · Jason Albert · John "Bradshaw" Layfield · Jerry Lawler · Josh Mathews · Michael Cole · Renee Young · Tom Phillips · Scott Stanford · William Regal
Ringaankondigers: Justin Roberts · Lilian Garcia · Tony Chimel
Scheidsrechters: Chad Patton · Charles Robinson · John Cone · Justin King · Mike Chioda · Rod Zapata · Scott Armstrong
Worstelteams: The Bella Twins · Goldust & Stardust · Los Matadores · RybAxel · The Usos · The Wyatt Family
NXT Wrestling (opleidingsrooster)
Worstelaars: Adrian Neville · Aiden English · Baron Corbin · CJ Parker · Colin Cassady · Corey Graves · Danny Burch · Enzo Amore · Jason Jordan · Konnor · Mojo Rawley · Oliver Grey · Sami Zayn · Sawyer Fulton · Scott Dawson · Sylvester Lefort · Travis Tyler · Troy McLain · Tyler Breeze · Victor
NXT Diva's: Alexa Bliss · JoJo · Charlotte · Sasha Banks
Staf: Bill DeMott · Billy Gunn · Byron Saxton · Dusty Rhodes · Joey Mercury · Nick Dinsmore · Norman Smiley · Ricky Steamboat · Sara Amato · Steve Keirn