Raoul Hausmann

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Raoul Hausmann (Wenen, 12 juli 1886 - Limoges, 1 februari 1971) was een Oostenrijks dadakunstenaar.

Hausmann verhuisde in 1900 van Wenen naar Berlijn, waar hij begon met schilderen. Hij raakte bevriend met Hans Arp en Richard Huelsenbeck en sloot zich al gauw aan bij de dadaïsten. Hij noemde zichzelf "de president van de zon, de maan en de kleine aarde (binnenoppervlak, dadasoof, dadaraoul, directeur van het Circus Dada)".

Raoul Hausmann beweerde dat hij de ontdekking van de fotomontage had gedaan in 1918. De techniek van de fotomontage geldt als karakteristieke kunstuiting van het dadaïsme. Behalve fotomontages maakte Hausmann collages, foto's, schilderijen, beelden en hij schreef gedichten en dadaïstische manifesten. Met zijn gedicht fmsbw inspireerde hij Kurt Schwitters tot zijn dadaïstische Ursonate. Hausmanns kunstwerk Der Geist unserer Zeit werd gemaakt rond 1919 en toont een montage van mechanische voorwerpen op een houten pruikenstandaard; het bevindt zich in het Centre Pompidou in Parijs. Uit hetzelfde jaar stamt zijn werk Gurk, dat zich bevindt in het Gerd Arntz-archief in het Gemeentemuseum in Den Haag.

Hausmann had relaties met diverse vrouwen, waaronder Hannah Höch. Zijn manifesten en bijdragen over de geschiedenis van het dadaïsme zijn gebundeld in Am Anfang war Dada, in het Nederlands vertaald als In den beginne was DADA (Vantilt, 2002).

Citaten[bewerken]

  • "Het leven doet zich voor als een simultane wirwar van geluiden, kleuren en innerlijke ritmen die de dadaïstische kunst vastberaden in al zijn keiharde realiteit aanvaardt, inclusief de sensationele schreeuwerigheid en koortsigheid van de roekeloze psyche van alledag."
  • "De dadaïst haat de domheid en houdt van onzin."

Externe link[bewerken]