Real Zaragoza

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Real Zaragoza
La Romareda (Zaragoza).jpg
Naam Real Zaragoza S.A.D.
Bijnaam Blanquillos
Opgericht 1932
Stadion La Romareda, Zaragoza
Capaciteit 34.596
Voorzitter Vlag van Spanje Agapito Iglesias
Trainer Vlag van Spanje Víctor Muñoz
Begroting 42 M€ (2011-2012)
Competitie Segunda División A
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2013/14
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Real Zaragoza is een Spaanse voetbalclub, opgericht op 18 maart 1932 en sinds dit seizoen 2013/2014 uitkomend in de Segunda División A, de op één na hoogste competitie van Spanje. De club speelt sinds 8 september 1957 zijn wedstrijden in La Romareda in Zaragoza. Daarvoor speelde het in het Torrero.

Geschiedenis[bewerken]

Real Zaragoza ontstond in 1932 door de fusie van de twee rivalen Iberia SC en Real Zaragoza CD. In de jaren dertig van de twintigste eeuw maakte de club indruk, maar de Spaanse Burgeroorlog riep dat tijdelijk een halt toe.

Vanaf de verhuizing naar La Romareda begon Real Zaragoza zich te manifesteren als een cupfighter en de Spaanse beker (eerst als Copa de Generalísimo, later als Copa del Rey) werd dan ook al meerdere malen gewonnen en ook werd twee keer een Europees bekertoernooi gewonnen. Het is Real Zaragoza echter nog niet gelukt om hoger te eindigen dan de tweede plek in de competitie. In het seizoen 1974/75 eindigden ze als vicekampioen achter Real Madrid.

De meest recente internationale succes is de Europacup II-winst in 1995. In de finale tegen het Engelse Arsenal brengt de Argentijnse spits Juan Esnaider Real Zaragoza op voorsprong. Negen minuten later is het echter John Hartson die de 1-1 maakt. De wedstrijd lijkt af te stevenen op een gelijkspel en daarmee een strafschoppenserie, totdat Mohamed Alí Amar, voetbalnaam Nayim, de bal voor zijn voeten krijgt. De Marokkaanse middenvelder van Real Zaragoza produceert een fabelachtige lob vanaf de uiterste rechterkant van het veld. Doelman David Seaman, die een voorzet verwachtte en geen schot vanaf veertig meter, was geklopt en Real Zaragoza won de beker.

In 2000 plaatste Real Zaragoza zich in eerste instantie voor de eerste keer in de geschiedenis voor de UEFA Champions League als nummer vier van de Primera División. Ongeveer een week later won Real Madrid, dat als vijfde was geëindigd in de competitie, echter de Champions League en diende daarom als titelverdediger deel te nemen het toernooi van 2000/2001. Hierdoor moest Real Zaragoza de vierde Spaanse Champions League-plaats af te staan aan de Madrileense club. Los Blanquillos moesten genoegen nemen met een plaats in de UEFA Cup.

In 2001 won Real Zaragoza voor de vijfde keer de Spaanse beker door in de finale te winnen van Celta de Vigo. Een seizoen jaar, in 2002, degradeerde echter Real Zaragoza naar de Segunda División A. In het seizoen 2003/04 keerde de club alweer terug in de Primera División. Datzelfde seizoen won Real Zaragoza opnieuw de Copa del Rey. Real Madrid werd na verlengingen met 3-2 verslagen. Real Madrid leek op weg naar bekerwinst door doelpunten van David Beckham en Roberto Carlos, maar treffers van Dani García en David Villa uit een strafschop brachten Real Zaragoza terug in de wedstrijd. Uiteindelijk was het in de tweede helft van de verlengingen de ingevallen Argentijnse aanvaller Luciano Galleti die de wedstrijd besliste in het voordeel van Real Zaragoza.

In het seizoen 2005/06 toonde Real Zaragoza nogmaals aan een echte cupfighter te zijn door de traditionele top drie van Spanje uit de Copa del Rey te stoten. Atlético Madrid werd in de achtste finales verslagen. In de kwartfinales moest FC Barcelona zijn meerdere erkennen in Real Zaragoza. In La Romareda versloeg Real Zaragoza de Catalaanse club met 4-2. De spitsen Diego Milito en Ewerthon scoorden beide tweemaal. Real Zaragoza verloor de return in Camp Nou weliswaar met 2-1, maar op basis van gemaakte doelpunten plaatste de club zich toch voor de halve finales. Hierin werd Real Madrid verslagen. In Zaragoza werd de Madrileense club met 6-1 vernederd door Real Zaragoza. Het spitsenduo Milito-Ewerthon bleek net als tegen FC Barcelona goud waard: Diego Milito maakte maar liefst vier treffers, Ewerthon scoorde twee keer. Ondanks een 4-0 nederlaag in de return plaatste Real Zaragoza zich voor de finale. In de eindstrijd was RCD Espanyol echter met 4-1 te sterk. In het seizoen 2007/2008 startte Real Zaragoza met de ambitie zich te plaatsen voor de UEFA Champions League, maar uiteindelijk degradeerde de club zeer verrassend.

Na een matige start in de Segunda División A, wist Real Zaragoza onder trainer Marcelino binnen één jaar weer terug te keren naar de Primera División, samen met CD Xerez en CD Tenerife. Na een 3-1-overwinning op Córdoba CF op 13 juni 2009 was Real Zaragoza niet meer in te halen door de naaste belager, Hércules CF. Op 3 oktober 2009 speelde de club tegen Atlético Madrid zijn 3000e officiële wedstrijd uit zijn historie.

Erelijst[bewerken]

1964, 1966, 1986, 1994, 2001, 2004
1964
1995
1995

Real Zaragoza in Europa[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van Real Zaragoza voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Real Zaragoza speelt sinds 1962 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam:

Europacup II
1964/65, 1966/67, 1986/87, 1994/95, 1995/96
UEFA Cup
1974/75, 1975/76, 1989/90, 1992/93, 2000/01, 2001/02, 2004/05, 2007/08
Jaarbeursstedenbeker
1962/63, 1963/64, 1965/66, 1967/68, 1968/69

Selectie seizoen 2012/2013[bewerken]

Nr. Nat. Pos. Speler
1 Vlag van Spanje DM Roberto Jiménez
3 Vlag van Spanje V Javier Paredes
4 Vlag van Spanje V Álvaro González
5 Vlag van Italië V Maurizio Lanzaro
6 Vlag van Spanje V Raúl Goni
7 Vlag van Spanje M Carlos Aranda
8 Vlag van Spanje M Edu Oriol
9 Vlag van Portugal A Hélder Postiga
10 Vlag van Spanje V Apoño
11 Vlag van Spanje M Paco Montañés
12 Vlag van Ivoorkust A Christian N'Dri Romaric
13 Vlag van Portugal DM Toni Doblas
Nr. Nat. Pos. Speler
14 Vlag van Spanje V Víctor Laguardia
15 Vlag van Spanje M José Mari
16 Vlag van Nederland V Glenn Loovens
17 Vlag van Spanje M Kevin Lacruz
18 Vlag van Argentinië M Lucas Wilchez
19 Vlag van Spanje M Lucas Porcar
20 Vlag van Argentinië M Franco Zuculini
21 Vlag van Spanje V Abraham Minero
22 Vlag van Hongarije V Ádám Pintér
23 Vlag van Spanje A Javi Álamo
24 Vlag van Servië V Ivan Obradović
25 Vlag van Argentinië DM Leo Franco

Bekende spelers[bewerken]

Nederlanders[bewerken]

Spanjaarden[bewerken]


Overig[bewerken]


Bekende trainers[bewerken]

Externe link[bewerken]