Regency

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Regency is – in de politieke geschiedenis van het Verenigd Koninkrijk – het tijdvak van 1811 tot 1820, de periode dat de latere koning George IV als prinsregent zijn vader George III verving, omdat deze door een stofwisselingsziekte zelf niet meer in staat was het koningschap uit te oefenen.

Als stijlperiode omvat Regency een langere periode, ten minste de gehele periode 1811–1820–1830, dus de tijd van het prinsregentschap én de tijd van het koningschap van George IV. Het jaartal 1837 vormt het begin van het Victoriaanse tijdperk, dus het einde van Regency als stijlperiode. Het begin van Regency als stijlperiode is veel moeilijker te duiden. Als Regency wordt genoemd tegenover de 18e eeuw dan is het de periode 1800-1837. Het vroegste begin kan worden gesteld op 1783, toen de kroonprins op 21-jarige leeftijd zijn intrek nam in Carlton House.

Mode tijdens de Regency-periode[bewerken]

Tijdens de Regency-periode zijn er verschillende stijlen aan te wijzen in de mode. In de periode tussen 1812-1830 zien we bij het vrouwenkostuum eerst, nog voor het einde van Napoleons heerschappij, een karakter opkomen, dat naar het burgerlijke neigt. Het is duidelijk dat de mode uit de antieke wereld niet langer de bron van inspiratie vormt. De nieuwe stijl in stoffen in deze periode komt voort uit de verbetering van weefgetouwen, weef- en verftechnieken.[1]

Herenmode[bewerken]

George "Beau" Brummell, waterverf van Richard Dighton (1805)

In de Regency-periode maakte de kleding een grote verandering door vooral door de Franse Revolutie. De kledingstukken werden simpeler zowel bij vrouwen als bij mannen. Aan het eind van de achttiende eeuw droeg men nog volop Franse pruiken en felgekleurde kleding. De broeken waren nog heel strak en tot op de knie en de halsdoeken nog gekleurd.

Rond 1810 kwam hier verandering in. Mr. George 'Beau' Brummell zette zijn pruik af, knipte zijn haar in de stijl van een Griekse god en introduceerde de dandystijl: een simpel, goed op maat gemaakt pak, gecombineerd met een mooi geknoopte halsdoek, het liefst zo wit en gesteven mogelijk.

Ook was hij degene die een geheel nieuwe gewoonte onder de elite bracht; namelijk die van dagelijks in bad gaan. Vóór de Franse Revolutie was het heel gewoon dat men maar één keer in de paar maanden in bad ging. Het werd gezien als ongezond om je vaak te wassen. Eventuele nare geurtjes werden verbloemd met parfum. ‘Beau’ Brummell stond erop dat de basis van een verzorgd uiterlijk een goede persoonlijke hygiëne was. Eén van zijn uitspraken was: “My neckcloth, of course, forms my principal care, For by that we criterions of elegance swear; And it costs me, each morning, some hours of flurry, To make it appear to be tied in a hurry.”

Onderkleding[bewerken]

Mannen droegen aan het begin van de Regency nagenoeg geen onderkleding. Dit kwam omdat de broeken zo strak waren, dat een onderbroek nooit onder de broek zou passen. Het enige wat een man kon doen, was zijn lange overhemd in zijn broek stoppen.

Op het toppunt van het dandyisme gingen enkele mannen de vrouwen achterna; zij droegen een korset om hun taille te verkleinen en zo hun borst breder te laten lijken.

Literatuur[bewerken]

  • Bourhis, Katell Le, et al., eds. The Age of Napoleon: Costume from Revolution to Empire, 1789-1815. New York: Metropolitan Museum of Art, 1989.
  • Fine Arts Museums of San Francisco. Fans in Fashion: Selections from The Fine Arts Museums of San Francisco by Anna G. Bennett, with Ruth Berson. Rutland: Charles E. Tuttle, 1981.
  • Handy, Amy, ed. Revolution in Fashion: European Clothing, 1715-1815. New York: Abbeville Press, 1989.
  • Levi-Strauss, Monique. The Cashmere Shawl. New York: Harry N. Abrams, 1986.
  • Los Angeles County Museum of Art. An Elegant Art: Fashion and Fantasy in the Eighteenth Century. Los Angeles: Los Angeles County Museum of Art, 1983.
  • Martin, Richard, and Harold Koda. Orientalism: Visions of the East in Western Dress. New York: Metropolitan Museum of Art, 1994.
  • Ribiero, Aileen. Fashion in the French Revolution. New York: Holmes and Meier, 1988.
  • Rothstein, Natalie, ed. Four Hundred Years of Fashion. London: Victoria and Albert Museum, 1984.
  • Staniland, Kay. In Royal Fashion: The Clothes of Princess Charlotte of Wales & Queen Victoria 1796-1901. London: Museum of London, 1997.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Acht eeuwen westeuropees costuum, prof.dr. F.W.S. van Thienen, uitgever: Uitgeversmaatschappij W. de Haan N.V., Phoenix Pocket no. 35.