Regering-Verhofstadt III

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zetelverdeling in de Kamer van volksvertegenwoordigers voor de partijen die in de regering-Verhofstadt III vertegenwoordigd waren

De regering-Verhofstadt III was van 21 december 2007 tot 20 maart 2008 de federale regering van België. Het was een interim-regering (tussentijdse regering) onder leiding van de liberale premier Guy Verhofstadt. De regering volgde op de regering-Verhofstadt II en werd gevolgd door de Regering-Leterme I.

Aanloop, installatie en taak[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Regeringsformatie België 2007 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Sinds de verkiezingen van 10 juni 2007 was Guy Verhofstadt al aftredend eerste minister. Op 17 december 2007[1] werd hij door koning Albert II aangesteld als formateur om een interim-regering te vormen, omdat het ruim een half jaar na de verkiezingen nog niet mogelijk was gebleken een reguliere nieuwe regering te vormen, terwijl de aftredende regering als 'regering van lopende zaken' niet genoeg slagkracht had (zie Verhofstadt in de regeringsformatie 2007). Verhofstadt III trad op 21 december 2007 aan en legde die dag zowel de eed af bij de koning als de regeringsverklaring bij de volksvertegenwoordiging.[2]

Verhofstadt III kreeg de opdracht zich op de belangrijkste lopende zaken te richten, zoals het opstellen van een begroting voor 2008, terwijl er intussen verder onderhandeld werd over vorming van een nieuwe en definitieve regering, die uiterlijk 23 maart 2008 zou moeten aantreden.

Deze onderhandelingen werden verdeeld in enerzijds onderhandelingen over sociaal-economische en milieu-aangelegenheden o.l.v. Didier Reynders, en anderzijds over de staatshervorming onder leiding van Yves Leterme en ondersteund door een 'Raad der Wijzen' met ervaren staatslieden.

De regering-Verhofstadt III stelde zich volgens haar regeringsverklaring tien punten ten doel, waaronder:

  • Het wegwerken van het begrotingstekort
  • Ondersteuning van de koopkracht van de bevolking door verschillende financiële maatregelen
  • Bestrijding van de werkloosheid
  • Bevorderen van de concurrentie in de energiesector
  • Bestrijding van de CO2-uitstoot
  • Verbetering van de gezondheidszorg, de mobiliteit en de dienstverlening van de overheid
  • Ratificering van het Verdrag van Lissabon.

Zowel volksvertegenwoordigers als commentatoren trokken de haalbaarheid van het tienpuntenprogramma tijdens zo'n korte regeerperiode en een economische crisis in twijfel.

Samenstelling[bewerken]

De regering was gedeeltelijk asymmetrisch samengesteld: de politieke kleuren aan Vlaamse en Franstalige zijde kwamen niet geheel overeen. Het was de eerste keer dat zoiets in België gebeurde sinds de opsplitsing van de partijen naar taalgroep. De samenstelling kwam neer op een klassieke oranje-blauwe coalitie (liberalen met christendemocraten), uitgebreid met de Franstalige socialisten om een tweederdemeerderheid in Kamer en Senaat te bekomen. Of anders gezegd: de vier grootste partijen van de Kamer, na enige twijfel[3] aangevuld met de cdH.

De deelnemende partijen met het aantal ministersposten (veertien, er werden ditmaal geen staatssecretarissen aangesteld):

Vlaamse zijde:

Franstalige zijde:

De CD&V-kartelpartner Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA) steunde de interim-regering maar trad niet toe tot het kabinet. Uit protest tegen het uitblijven van een staatshervorming onthield één N-VA-kamerlid (Sarah Smeyers) zich van stemming bij de vertrouwensstemming op 23 december.

Verhofstadt III kan bogen op een tweederdemeerderheid van 101 zetels in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Alle coalitiepartijen waren vertegenwoordigd in het kernkabinet.[4]

Ministers[bewerken]

Hieronder staan de veertien ministers met bijbehorend takenpakket:[5]

Bevoegdheid Minister partij
Premier Guy Verhofstadt VLD
Vicepremier en Financiën en Institutionele Hervormingen Didier Reynders MR
Vicepremier en Begroting, Mobiliteit en Institutionele Hervormingen Yves Leterme CD&V
Sociale Zaken en Volksgezondheid Laurette Onkelinx PS
Binnenlandse Zaken Patrick Dewael VLD
Buitenlandse Zaken Karel De Gucht VLD
Economie, Zelfstandigen en Landbouw Sabine Laruelle MR
Pensioenen en Maatschappelijke integratie Christian Dupont PS
Werk Josly Piette CDH
Justitie Jo Vandeurzen CD&V
Landsverdediging Pieter De Crem CD&V
Klimaat en Energie Paul Magnette PS
Ontwikkelingssamenwerking Charles Michel MR
Ambtenarenzaken en Overheidsbedrijven Inge Vervotte CD&V

Bijzonderheden[bewerken]

  • De term interim-regering is geen begrip in het Belgische staatsrecht. Het heeft een politiek karakter en verwijst naar een beperking in de tijd van de levensduur van deze regering en niet naar een beperking van de bevoegdheden ervan. In tegenstelling tot een regering van lopende zaken beschikte deze interim-regering wel degelijk over de volheid van bevoegdheden.[6]
  • Deze regering is tot stand gekomen na 194 dagen, wat een 'Belgisch record' was.
  • Nadat de eerdergenoemde Raad van Wijzen en het Octopusoverleg eind februari 2008 tot een voorlopig akkoord kwam over staatshervorming (met de afspraak om tegen juli 2008 tot verdere hervormingen te komen), kon op 20 maart 2008 de eerste regering-Leterme aantreden. De christendemocraat Yves Leterme nam dus drie dagen voor de gestelde deadline (23 maart) het stokje over van Verhofstadt.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties