Regino van Prüm

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Regino van Prüm (Altrip, ca. 840/50 - Trier, 915) was abt, chronist en muziektheoreticus. Tussen 892 en 899 was Regino de zevende abt van de abdij Prüm. Bij de inval van de Noormannen in 892 bevond hij zich in het benediktijnerklooster van Prüm waarover hij, in hetzelfde jaar, als abt werd benoemd. Deze benoeming was niet naar de zin van twee plaatselijke heren, die hun broer op Regino's plaats hadden gewild. Onder hun druk verliet Regino Prüm en zocht steun bij Ratbod, aartsbisschop van Trier (883-915), die hem in het Sint Martinusklooster van deze stad als overste aanstelde in 899.

In Trier schreef Regino tussen 900 en 908 drie werken. Zijn geschriften hebben een uiteenlopend karakter. Zijn De re harmonica institutione heeft belang op het gebied van de kerkelijke muziekgeschiedenis, het Chronicon (de eerste wereldkroniek van Duitse bodem) beschrijft het wereldgebeuren vanaf Christus' geboorte tot en met 906, terwijl zijn Libri duo de synodalibus causis et disciplinis ecclesiasticis een belangrijke bron is voor kerkwettelijke en gerechtelijke samenkomsten of synoden in het Duitse Rijk.

Hij stelde musica naturalis (muziek van de sferen, de ziel en de stem) tegenover musica artificialis, instrumentale muziek.

Het in Prüm in 1852 opgerichte gymnasium is naar Regino vernoemd.