Reinheitsgebot

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bier uit München dat voldoet aan het reinheitsgebot.

Het Reinheitsgebot (Reinheidsgebod of zuiverheidsgebod) is een Duitse regeling die haar oorsprong vindt in het hertogdom Beieren in 1516. Dit gebod geldt als de oudste warenwet ter wereld.

Volgens het Reinheitsgebot mocht bier alleen gemout graan, water en hop bevatten. Het gebod verbiedt bovendien het gebruik van kruiden en vruchten.

Geschiedenis[bewerken]

Het oorspronkelijke Reinheitsgebot bevatte geen gist als ingrediënt, omdat dit micro-organisme toen nog niet ontdekt was. Voorstanders voerden aan dat bier dat volgens het Reinheitsgebot gebrouwen was, beter van smaak zou zijn dan bier waaraan bijvoorbeeld suiker was toegevoegd.

Naar aanleiding van een klacht bij de Europese Commissie in 1984, besloot het Europese Hof in 1987 dat het verbod op de invoer van (in het buitenland gebrouwen) bier, dat niet volgens het Reinheitsgebot gebrouwen was, het geldende vrije handelsverkeer binnen Europa onrechtmatig beperkte. Het Reinheitsgebot als zodanig bestaat heden ten dage dan ook feitelijk niet meer; wel bevat de Duitse Biersteuergesetz van 1923 (in de vorm van 1993) regels voor de samenstelling van bier. Het blijft geoorloofd om drank met allerlei toevoegingen te brouwen, maar dan mag de benaming bier niet worden gebruikt.

Trivia[bewerken]

Eind februari 2005 bepaalde het Bundesverwaltungsgericht (rechtbank) in Leipzig dat de Klosterbrauerei Neuzelle in Brandenburg haar brouwsel Schwarze Abt, waaraan suiker is toegevoegd, toch "bier" mocht noemen. De brouwerij had hiervoor tien jaar lang een juridische strijd geleverd om deze drank als bier erkend te krijgen.

Brouwerijen gebruiken de slogan "Gebraut nach dem Deutschen Reinheitsgebot" als een vorm van marketing. Wel moet bier waarvan op het etiket aangegeven wordt dat het volgens het Reinheitsgebot is gebrouwen volgens de wet ook daadwerkelijk aan dat voorschrift voldoen.

In december 2013 meldde de Duitse brouwersfederatie dat de vraag gesteld zou worden om het Reinheitsgebot op de lijst van "immaterieel cultureel erfgoed" van de UNESCO te zetten.[1]

Bronnen, noten en/of referenties