Reinier Paping

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Reinier Paping
Reinier Paping in 1963.
Reinier Paping in 1963.
Persoonlijke informatie
Bijnaam 'het vogeltje'[1]
Geboortedatum 18 februari 1931
Geboorteplaats Dedemsvaart
Geboorteland Nederland
Specialisatie Langebaanschaatsen[2]
Actieve jaren 1951-1964
Portaal  Portaalicoon   Schaatsen

Reinier Paping (Dedemsvaart, 18 februari 1931)[3] is een Nederlandse schaatser, vooral bekend geworden als de winnaar van de extreem barre Elfstedentocht van 1963.[4]

Biografie[bewerken]

Reinier Paping groeide op in Dedemsvaart in een gezin van 9 kinderen. Zijn vader was aanvankelijk landbouwer maar werd later textielkoopman en winkelier. Na het volgen van de Mulo ging hij naar het jongensinternaat in Amersfoort. Daarna behaalde hij in 1959 het diploma Algemeen Sportleider aan het CIOS in Overveen. Paping deed in zijn jonge jaren veel aan sport: op zijn zeventiende voetbalde hij al in het eerste van voetbalvereniging Dedemsvaart. Ook was hij lid van de gymnastiek- en turnvereniging. Daarnaast deed hij aan tennis en, natuurlijk, schaatsen. Hij verwierf zich een plek in de kernploeg en werd enkele malen Overijssels kampioen. In de beginjaren van zijn schaatscarrière noemde men Paping 'het vogeltje' omdat hij met zijn armen wapperde. Pas in het laatste jaren legde hij zich toe op het rijden van langere tochten.[1]

Voor de Elfstedentocht van 1963 nam Paping in de jaren 1951 tot 1962 deel aan diverse Nederlands kampioenschappen allround met als hoogste positie een vierde plaats in 1955.[3] In datzelfde jaar deed Paping mee aan het EK Allround in het Zweedse Falun waar hij als 30e eindigde.[5]

Op 28 december 1962[6] reed hij zijn eerste schaatstocht, de Ronde van Spannenburg. Daar eindigde hij als tweede op de sprint achter Jeen van den Berg, winnaar van de Elfstedentocht van 1954. Enkele weken later, op 18 januari 1963, deed hij mee aan de Elfstedentocht. In het donker vertrok hij met de toerrijders vanuit Leeuwarden en wist zich nog voor Sneek bij Van den Berg en Jan Uitham te voegen.[2] Het ijs was slecht en bij Hindelopen raakte hij dan ook ten val.[7] Op de helft van de tocht, in de buurt van Witmarsum[7], wist hij zich los te maken van de kopgroep. In Harlingen kreeg hij te horen dat hij twee minuten voor lag, dit was bij Franeker uitgegroeid tot acht minuten. Hij zou niet meer ingehaald worden. Tien uur en 59 minuten na de start finishte Paping, na 22 minuten gevolgd door de nummer twee: Uitham.

Dan blijkt dat op het stuk Bartlehiem-Dokkum een wedstrijdcontroleur filmopnames in kleur heeft gemaakt. Daarop is te zien dat Paping van enkele lokale "voorrijders" of "zuigers" hulp heeft gekregen.[8] Omdat Uitham vond dat 22 minuten voorsprong vooral een eigen prestatie was, heeft het uiteindelijk geen gevolgen gehad voor de wedstrijduitslag. Ook zouden andere rijders evengoed gebruik hebben gemaakt van voorrijders.[2]

Met zijn overwinning verdiende Paping twee jaarkaarten voor de ijsbaan in Deventer en een zilveren sigarettendoos. Een onbekende had hem na zijn overwinning nog een tientje gegeven.[7] Toen tv-verslaggever Joop van Zijl hem na zijn overwinning vroeg wat hij die ochtend had gegeten, antwoordde hij: "Och, wat lichte kost. Een bord Brinta.". Dit deed de toenmalige directie van Brinta besluiten hem een contract aan te bieden[9] waar hij 500 gulden, een aansteker en een föhn mee verdiende.[1] Zijn vader vond dit niet afdoende en eiste een auto voor zijn zoon, iets wat werd geweigerd.[9]

In 1964 eindigde Paping nog als tweede in de natuurijsklassieker de Oldambtrit op vijf seconden van winnaar Siep Schuiling.[10]

Paping begon na zijn schaatscarrière een sportzaak in Zwolle[7], waar hij tegenwoordig nog altijd woont.

Onderscheidingen[bewerken]

  • Op 18 januari 2003, veertig jaar na de 'tocht der tochten', ontving Paping in Koudum tijdens een reünie van deelnemers aan de historische Elfstedentocht een lintje en werd hij bevorderd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.[1]
  • Om de 50e verjaardag van de Elfstedentocht te gedenken, verscheen op 2 januari 2013 een speciale postzegel met de beeltenis van Reinier Paping [11]
  • In Ommen (zijn toenmalige woonplaats) staat bij de Vecht een monument dat herinnert aan zijn Elfstedentochtoverwinning (met de namen van alle overige schaatsers uit Ommen die deze tocht uitreden).

Resultaten[bewerken]

jaar NK Allround EK Allround Elfstedentocht Oldambtrit Ronde van Spannenburg
1951 NC
1954 DNS
1955 4e 30e
1956 6e
1962 23e Zilver[2]
1963 - Goud
1964 - Zilver

NC = niet gekwalificeerd voor de 2e dag, DNS = niet gestart

Persoonlijke records[bewerken]

Afstand Tijd Datum Baan
500 meter 46,00 11 januari 1955 Hamar
1500 meter 2.25,20 3 januari 1956 Hamar
3000 meter 5.06,80 3 januari 1956 Hamar
5000 meter 8.49,30 3 januari 1956 Hamar
10000 meter 17.59,50 16 januari 1955 Oslo
Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c d Wim Coster; Tonny Peters. Wie is Wie in Overijssel (22 augustus 2007) Geraadpleegd op 5 januari 2013
  2. a b c d Jeroen Dirks; NTR. Helden van Toen - Reinier Paping (audio). Radio 5 (21 januari 2012) Geraadpleegd op 5 januari 2013
  3. a b c Reinier Paping. SchaatsStatistieken.nl Geraadpleegd op 5 januari 2013
  4. Finish Elfstedentocht ging maar net goed. VPRO (10 december 2008) Geraadpleegd op 5 januari 2013
  5. a b Results of the 1955 European Championship Allround Men Geraadpleegd op 5 januari 2013
  6. Medaille van een schaatstoertocht, de Ronde van Spannenburg. Fries Scheepvaart Museum Geraadpleegd op 5 januari 2013
  7. a b c d Winnaar van de "hel van '63". Canon van Overijssel Geraadpleegd op 5 januari 2013
  8. De Elfstedentocht van 1963 in kleur. Geschiedenis 24 (17 januari 2008) Geraadpleegd op 5 januari 2013
  9. a b Brinta is een blijver. de Volkskrant (18 januari 2003) Geraadpleegd op 5 januari 2013
  10. a b Oldenbrit Uitslagen 1954-1996 Geraadpleegd op 5 januari 2013
  11. Eigen postzegel voor Reinier Paping. NOS (2 januari 2013)