Reisbureau

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een reisbureau (of reisagentschap) is een organisatie die reizen, al dan niet met verblijf, boekt tegen een vergoeding. De reizen kunnen door de organisatie zelf georganiseerd zijn, of door derden. Vaak is het moeilijk om buiten een reisbureau om een reis te boeken, alhoewel er met de opkomst van het internet meer keuzes zijn: zo kan men het reisbureau simpelweg passeren en rechtstreeks een reis boeken. Dit is echter niet altijd mogelijk. Het internet heeft er voor gezorgd dat veel potentiële klanten liever op internet zoeken dan naar een reisbureau gaan; er zijn echter ook mensen die geen computer hebben, niet via internet willen boeken, of het te veel zoekwerk vinden. In Nederland zijn bonafide reisbureaus en reisorganisaties veelal aangesloten bij het Algemene Nederlandse Vereniging van Reisondernemingen (ANVR), de Stichting Garantiefonds Reisgelden (SGR) en de Stichting Calamiteitenfonds Reizen. Dit betekent echter niet dat organisaties die hier niet bij aangesloten zijn onbetrouwbaar zijn.

Een toeristisch verhuurkantoor is een soort reisbureau dat voornamelijk actief is in de bemiddeling van de verhuur van vakantiewoningen.

[bewerken] Reisbureaus in België

In België is in 1965 een "reisbureauwet" verschenen, die de sector van de reisbureaus reglementeerde (wet van 21 april 1965 houdende statuut van de reisbureaus). Bedoeling van deze reglementering is, dat er enkel "bona fide" reisbureaus op de markt zouden zijn, en dat de klanten een gegarandeerd niveau van bescherming zouden genieten (bv. terugbetaling als de reis niet kan doorgaan, verzekering tegen calamiteiten tijdens de reis ...) Elk reisbureau moest een vergunning hebben. Er werden drie vergunningscategorieën voorzien: A, B en C.

  • Cat. A voor ondernemingen die reizen organiseren en verkopen;
  • Cat. B voor ondernemingen die enkel reizen verkopen die door vergunninghouders van de Cat. A worden georganiseerd;
  • Cat. C voor autocarbedrijven.

Na de staatshervorming van 8 augustus 1980 werd toerisme een gewestbevoegdheid, waardoor de verschillende gewesten apart wijzigingen aan die regelgeving konden aanbrachten.

[bewerken] Vlaanderen

In Vlaanderen is op 1 september 2007 een volledig nieuwe regelgeving van kracht geworden, die de wet van 1965 vervangt: het Decreet van 2 maart 2007 houdende het statuut van de reisbureaus (gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad op 5 april 2007), met een uitvoeringsbesluit van 19 juli 2007 (gepubliceerd op 4 september 2007).

In Vlaanderen moeten reisbureaus nu een vergunning hebben, die wordt uitgereikt door de dienst Toerisme Vlaanderen, een Intern Verzelfstandigd Agentschap met rechtspersoonlijkheid van de Vlaamse overheid.

Om vergund te kunnen worden moet een reisbureau aan een aantal voorwaarden voldoen met betrekking tot:

  • financiële mogelijkheden – het eigen vermogen van de onderneming moet voldoende groot zijn;
  • beschikking hebben over een bepaald borgstellingskrediet;
  • verzekerd zijn tegen financieel onvermogen (om eventueel bij failliet klanten terug te betalen, gestrande reizigers te repatriëren e.d.);
  • een verzekering burgerlijke aansprakelijkheid sluiten jegens de reizigers voor materiële of immateriële schade of schade voortvloeiend uit lichamelijke letsels;
  • technische uitrusting van de verkooppunten;
  • beroepskennis van de personen die een verkooppunt van het reisbureau leiden;

[bewerken] Externe links

Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen