Relatieve deprivatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Relatieve deprivatie is een subjectieve ontevredenheid die niet wordt veroorzaakt door een objectieve situatie, maar door de relatieve positie ten opzichte van de situatie van een ander. Dit kan aanzetten tot criminaliteit.

Onderscheid kan worden gemaakt tussen relatieve persoonlijke deprivatie en relatieve groepsdeprivatie. Relatieve persoonlijke deprivatie heeft betrekking op individuen, terwijl relatieve groepsdeprivatie beschrijft hoe een groep zich benadeeld kan voelen ten opzichte van een andere groep.

De relatieve deprivatietheorie van Merton (1957) gaat over het feit dat in deze consumptiemaatschappij erg veel prikkels zijn door bijvoorbeeld slimme reclametrucs. Voor de economisch zwakkeren is het moeilijk deze consumpties te verwerkelijken. Door Merton wordt verwacht dat de economisch zwakkeren deze goederen illegaal gaan bemachtigen, om er toch bij te kunnen horen.