Remgeld

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het remgeld is in België de term die in verband met ziektekosten wordt gebruikt om het eigen aandeel van de patiënt aan te duiden. Via het remgeld poogt de overheid de (over)consumptie van medische tussenkomsten te beïnvloeden, en toch een betaalbare geneeskunde te verzekeren.

Voorbeelden[bewerken]

  • Een raadpleging bij de huisarts kost (2012) circa 22 euro (inkomsten voor de arts). Het ziekenfonds betaalt hiervan circa 17 euro terug aan de patiënt. Het remgeld voor de patiënt is dus 5 euro. Wordt de huisarts op huisbezoek gevraagd, dan is het remgeld proportioneel hoger, om een rem te zetten op (voor de maatschappij) dure huisbezoeken.
  • Ook voor door een arts voorgeschreven geneesmiddelen geldt een remgeld. Dit is proportioneel hoger voor merkgeneesmiddelen dan voor generische geneesmiddelen.
  • Raadplegingen bij de tandarts vallen daar ook onder. Een maatregel van tandpreventie is dat er voor kinderen onder de 12 jaar geen remgeld wordt gevraagd bij jaarlijkse gebitscontrole.

Uitzonderingen[bewerken]

Zie ook[bewerken]