René van der Gijp

	René van der Gijp
	Van der Gijp als presentator van Veronica's beachvoetvolley in 1998.
	Persoonlijke informatie
Volledige naam	René van der Gijp
Bijnaam	Gijp
Geboortedatum	4 april 1961
Geboorteplaats	Dordrecht, Zuid-Holland, Nederland
Lengte	186 cm
Been	Rechts
	Clubinformatie
Spelend bij	Gestopt in 1992
Positie	Rechtsbuiten
	Jeugd
0000–1975; 1975–1976; 1976–1978	DFC; Feyenoord; Sparta
	Senioren
	Interlands
Portaal	Voetbal

Beluister

(info)

René van der Gijp (Dordrecht, 4 april 1961) is een Nederlands oud-profvoetballer en voetbalanalist.

Gedurende zijn veertienjarige betaald-voetbalcarrière speelde Van der Gijp als rechtsbuiten voor Sparta, PSV en Heerenveen in Nederland en daarbuiten voor het Belgische Lokeren en de Zwitserse clubs Neuchâtel Xamax en FC Aarau. Ook kwam hij evenals zijn vader Wim en oom Cor uit voor het Nederlands Elftal.

Na het beëindigen van zijn spelersloopbaan werd Van der Gijp vooral bekend en populair als voetbalanalist bij het tv-programma Voetbal International. Zijn bijdrage aan het programma leverde hem in 2010 een nominatie op voor de Televizier Talent Award. Tevens werd het over hem geschreven boek Gijp (2012) een bestseller met meer dan 300.000 verkochte exemplaren.

Inhoud

1 Voetbalcarrière
- 1.1 Clubcarrière
- 1.2 Interlandcarrière
2 Mediacarrière
- 2.1 Boek Gijp
3 Privéleven
4 Statistieken
- 4.1 Clubcarrière
- 4.2 Interlandcarrière
5 Erelijst
- 5.1 Voetbalcarrière
- 5.2 Televisiecarrière
6 Discografie
- 6.1 Singles
7 Zie ook
8 Externe link

Voetbalcarrière [bewerken]

Clubcarrière [bewerken]

Van der Gijp begon met voetballen bij DFC in Dordrecht. In 1975 ging hij spelen in de B-jeugd van Feyenoord. Na een jaar werd hij echter weggestuurd en ging hij op advies van Hans Kraay sr. naar Sparta. Twee jaar later debuteerde de rechtsbuiten daar in het eerste elftal, bestaande uit onder meer Louis van Gaal, Arie van Staveren, Luuk Balkestein, Adri van Tiggelen, Danny Blind, Ruud Geels, Ronald Lengkeek, Gerard van der Lem, Geert Meijer, Dick Advocaat en David Loggie.

Na vier seizoenen verliet Van der Gijp Sparta in 1982 en ging hij in België spelen voor Lokeren. Na tweeënhalf seizoen keerde Van der Gijp in november 1984 weer terug in Nederland om te gaan voetballen bij PSV. Bij de Eindhovense club kende Van der Gijp de succesvolste jaren uit zijn carrière, waarin hij tweemaal landskampioen werd en meer dan veertig goals scoorde. Op 1 juli 1987 vertrok Van der Gijp bij PSV, waar hij had samengespeeld met onder anderen Ernie Brandts, Hallvar Thoresen, Glenn Hysen, Kenneth Brylle, Ruud Gullit, Frank Arnesen, Gerald Vanenburg en Ronald Koeman. Zijn nieuwe club werd het Zwitserse Neuchâtel Xamax van trainer Gilbert Gress. Bij de club veronderstelde men met rechterspits Van der Gijp een kopsterke centrumspits in huis te hebben gehaald, terwijl Van der Gijp nog nooit op die positie had gespeeld. Desondanks werd Neuchâtel Xamax met Van der Gijp in de ploeg tweemaal landskampioen en won het ook twee keer de Zwitserse Supercup. In Zwitserland speelde hij verder nog anderhalf seizoen voor FC Aarau, alvorens hij terugkeerde bij zijn oude club Sparta. Na een half seizoen bij de Spangense ploeg speelde hij de laatste twee jaar van zijn carrière voor sc Heerenveen, waar hij uiteindelijk in 1992 zijn loopbaan beëindigde.

Van der Gijp en Ruud Gullit bij Oranje (1982).

Interlandcarrière [bewerken]

In 1982 werd Van der Gijp voor het eerst opgeroepen voor het Nederlands Elftal door toenmalig bondscoach Kees Rijvers. Hij zou uiteindelijk vijftien interlands spelen waarin hij twee doelpunten maakte, beide gescoord in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Denemarken (uitslag 6-0). In Oranje speelde Van der Gijp voor het merendeel samen met Ruud Gullit, Hans van Breukelen, Ronald Spelbos, Frank Rijkaard, Ben Wijnstekers, Marco van Basten, Sonny Silooy, Peter Boeve, Willy van de Kerkhof en Adri van Tiggelen. René is de derde Van der Gijp die voor het Nederlands Elftal heeft mogen uitkomen. Zowel zijn oom Cor van der Gijp als zijn vader Wim van der Gijp droegen het Oranje-tricot. Vaak wordt René gewezen op het feit dat hij niet alles uit zijn carrière heeft weten te halen. Kenners menen dat hij met zijn talent meer interlands had kunnen spelen en misschien wel bij een Europese topclub aan de slag had kunnen gaan. Zelf zet hij hier echter zijn vraagtekens bij.

Mediacarrière [bewerken]

Van der Gijp, die tijdens zijn voetbalcarrière bekend stond om de grappen die hij uithaalde met publiek en tegenstanders, werd na zijn spelersloopbaan actief in de media. In 1995 maakte hij een parodie over spiritueel medium Jomanda, die toentertijd onder vuur lag in de media. Het nummer 'Geef me hoop Jomanda', een cover van 'Give me hope Joanna' van Eddy Grant, stond vijf weken in de Top 40. Ook maakte Van der Gijp een nieuwe variant op 'Het busje komt zo' van Höllenboer, genaamd 'M'n zusje komt zo'. Dit nummer stond enige tijd op nummer 1 in Suriname. Ook maakte hij samen met zijn goede vriend Mario Been onder de naam Koek en Zopie het carnavalsnummer 'In ons klein café'.

De meeste bekendheid vergaarde hij als voetbalanalist. Vanaf 2005 was hij zo nu en dan te gast in het praatprogramma Voetbal Insite. Het programma werd gepresenteerd door Wilfred Genee maar ook enige tijd door Barbara Barend en had Johan Derksen en Willem van Hanegem als vaste discussiegasten. In de zomer van 2008 viel het doek voor Voetbal Insite. Niet veel later werd er in het najaar echter een doorstart gemaakt onder de naam Voetbal International. Van der Gijp werd samen met Genee en Derksen vast gezicht van het programma. Met zijn typische analysestijl, bestaande uit vele verzuchtingen, grappen, ergernissen en spraakmakende anekdotes, werd Van der Gijp in 2010 genomineerd voor de Televizier Talent Award voor het beste nieuwe televisietalent van het jaar. Hoewel hij op de eerste plaats stond in de peilingen ging de prijs uiteindelijk naar Jan Kooijman.

Naast zijn bijdrage aan Voetbal International heeft Van der Gijp onder meer een column in het radioprogramma Evers staat op en is hij in te huren als gastspreker voor bedrijven en organisaties. Zijn lezingen hebben als thema samenwerking en teambuilding en zijn doorspekt met humoristische anekdotes uit zijn voetballoopbaan.

In september 2011 trok Van der Gijp zich tijdelijk terug uit de media nadat hij last kreeg van een burn-out en paniekaanvallen. Tijdens diezelfde periode won Voetbal International op 21 oktober 2011 vrij verrassend de Gouden Televizierring. Begin januari 2012 was Van der Gijp weer voldoende hersteld van zijn psychische klachten en keerde hij terug aan tafel bij VI.

Rondom het WK Voetbal 2006 was Van der Gijp samen met Wim Kieft te zien in tv-reclames voor Vodafone. Ook is Van der Gijp geportretteerd in een aflevering van het tv-programma Profiel, welke op 30 april 2011 door de KRO werd uitgezonden.

Boek Gijp [bewerken]

In de zomer van 2012 verscheen over Van der Gijp een boek met de titel Gijp. Van het boek, geschreven door Michel van Egmond, werden in korte tijd meer dan 300.000 exemplaren verkocht. Gijp geeft een kleurrijke impressie van de meest bewogen periode in het bestaan van Van der Gijp, waarin gaandeweg ook de andere kant van de ogenschijnlijk vrolijke voetbalanalist beschreven wordt. Het populaire boek is een bestseller en heeft zeven weken op nummer 1 in de boeken top 40 gestaan. Over 2012 staat het op plaats 4 van bestverkochte boeken. In februari 2013 maakte Van der Gijp bekend dat er in de zomer van 2014, tijdens het WK Voetbal in Brazilië, een vervolg op de biografie zal verschijnen.

Privéleven [bewerken]

Van der Gijp trouwde in 1989 met Jacqueline Laats, die hij kende sinds begin jaren tachtig. In 1990 werd hun zoon Sanny geboren. Twee jaar later strandde het huwelijk.

Na de scheiding leerde Van der Gijp rond 1994 Danielle Sijthoff kennen, dochter van modeontwerper Theo Sijthoff. Sijthoff is de moeder van Van der Gijps tweede zoon Nikky, geboren in 2001. Het stel heeft een latrelatie; moeder en kind wonen enkele straten bij Van der Gijp vandaan.

Statistieken [bewerken]

Clubcarrière [bewerken]

Seizoen	Club	Competitie	Wed.	Goals
1978/79	Sparta	Eredivisie	3	1
1979/80			24	3
1980/81			33	17
1981/82			23	8
1982/83	KSC Lokeren	Eerste Klasse	32	12
1983/84			25	4
1984/85			9	2
1984/85	PSV	Eredivisie	21	10
1985/86			30	13
1986/87			32	20
1987/88	Neuchâtel Xamax	Nationalliga A	19	6
1988/89	FC Aarau		30	8
1989/90	FC Aarau		6	1
1989/90	Sparta	Eredivisie	17	0
1990/91	sc Heerenveen		19	5
1991/92	sc Heerenveen		13	1
Nederlands Elftal			15	2
Totaal			351	113

Interlandcarrière [bewerken]

#	Datum	Wedstrijd	Uitslag	Soort	Opmerkingen
1.	22-09-1982	Nederland–Ierland	2-1	EK-kwalificatie	Volledige wedstrijd
2.	10-11-1982	Nederland–Frankrijk	1-2	Vriendschappelijk	In de rust ingevallen voor Frank Rijkaard
3.	16-02-1983	Spanje–Nederland	1-0	EK-kwalificatie	Volledige wedstrijd
4.	27-04-1983	Nederland–Zweden	0-3	Vriendschappelijk	Volledige wedstrijd
5.	14-03-1984	Nederland–Denemarken	6-0	Vriendschappelijk	Volledige wedstrijd, twee goals waarvan één strafschop
6.	17-10-1984	Nederland–Hongarije	1-2	WK-kwalificatie	Volledige wedstrijd
7.	14-11-1984	Oostenrijk–Nederland	1-0	WK-kwalificatie	In de 33e minuut ingevallen voor Peter Boeve
8.	23-12-1984	Cyprus–Nederland	0-1	WK-kwalificatie	In de 77e minuut vervangen door Ronald Koeman
9.	27-02-1985	Nederland–Cyprus	7-1	WK-kwalificatie	In de 77e minuut ingevallen voor Ruud Gullit
10.	01-05-1985	Nederland–Oostenrijk	1-1	WK-kwalificatie	In de 77e minuut vervangen door Rob de Wit
11.	19-11-1986	Nederland–Polen	0-0	EK-kwalificatie	In de 74e minuut ingevallen voor Simon Tahamata
12.	21-12-1986	Cyprus–Nederland	0-2	EK-kwalificatie	Volledige wedstrijd
13.	21-01-1987	Spanje–Nederland	1-1	Vriendschappelijk	Volledige wedstrijd
14.	25-03-1987	Nederland–Griekenland	1-1	EK-kwalificatie	In de 83e minuut vervangen door Aron Winter
15.	29-04-1987	Nederland–Hongarije	1-1	EK-kwalificatie	In de 79e minuut ingevallen voor John van 't Schip