René van der Gijp

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
René van der Gijp
Van der Gijp als presentator van Veronica's beachvoetvolley in 1998.
Van der Gijp als presentator van Veronica's beachvoetvolley in 1998.
Persoonlijke informatie
Volledige naam René van der Gijp
Bijnaam Gijp
Geboortedatum 4 april 1961
Geboorteplaats Dordrecht, Zuid-Holland, Nederland
Lengte 186 cm
Been Rechts
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt in 1992
Positie Rechtsbuiten
Jeugd
0000–1975
1975–1976
1976–1978
DFC
Feyenoord
Sparta
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1978–1982
1982–1984
1984–1987
1987–1988
1988–1989
1989–1990
1990–1992
Sparta
KSC Lokeren
PSV
Neuchâtel Xamax
FC Aarau
Sparta
sc Heerenveen
83 (29)
66 (18)
83 (43)
19 0(6)
036 0(9)
17 0(0)
32 0(6)
Interlands
1982–1987 Vlag van Nederland Nederland 15 0(2)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Beluister

(info)

René van der Gijp (Dordrecht, 4 april 1961) is een Nederlands oud-profvoetballer en voetbalanalist.

Gedurende zijn veertienjarige betaald-voetbalcarrière speelde Van der Gijp als rechtsbuiten voor Sparta, PSV en Heerenveen in Nederland en daarbuiten voor het Belgische Lokeren en de Zwitserse clubs Neuchâtel Xamax en FC Aarau. Ook kwam hij evenals zijn vader Wim en oom Cor uit voor het Nederlands Elftal.

Na het beëindigen van zijn spelersloopbaan werd Van der Gijp onder meer voetbalanalist bij het tv-programma Voetbal International. Zijn bijdrage aan het programma leverde hem in 2010 een nominatie op voor de Televizier Talent Award. Het over hem geschreven boek Gijp (2012) werd een bestseller en bekroond met de NS Publieksprijs.

Voetbalcarrière[bewerken]

Clubcarrière[bewerken]

Van der Gijp begon met voetballen bij DFC in zijn geboorteplaats Dordrecht. In 1975 ging hij spelen in de B-jeugd van Feyenoord. Hans Kraay jr. was daar een van zijn ploeggenoten. Na een jaar werd hij echter weggestuurd bij Feyenoord en ging hij op advies van Hans Kraay sr. naar Sparta. Twee jaar later debuteerde de rechtsbuiten daar in het eerste elftal, bestaande uit onder meer Louis van Gaal, Arie van Staveren, Luuk Balkestein, Adri van Tiggelen, Danny Blind, Ruud Geels, Ronald Lengkeek, Gerard van der Lem, Geert Meijer, Dick Advocaat en David Loggie.

Na vier seizoenen verliet Van der Gijp Sparta in 1982 en ging hij in België spelen voor Lokeren. Na tweeënhalf seizoen keerde Van der Gijp in november 1984 weer terug in Nederland om te gaan voetballen bij PSV. Bij de Eindhovense club kende Van der Gijp de succesvolste jaren uit zijn carrière, waarin hij tweemaal landskampioen werd en meer dan veertig goals scoorde. Op 1 juli 1987 vertrok Van der Gijp bij PSV, waar hij had samengespeeld met onder anderen Ernie Brandts, Hallvar Thoresen, Glenn Hysén, Kenneth Brylle, Ruud Gullit, Frank Arnesen, Gerald Vanenburg en Ronald Koeman. Zijn nieuwe club werd het Zwitserse Neuchâtel Xamax van trainer Gilbert Gress. Bij de club veronderstelde men met rechterspits Van der Gijp een kopsterke centrumspits in huis te hebben gehaald, terwijl Van der Gijp nog nooit op die positie had gespeeld. Desondanks werd Neuchâtel Xamax met Van der Gijp in de ploeg tweemaal landskampioen en won het ook twee keer de Zwitserse Supercup. In Zwitserland speelde hij verder nog anderhalf seizoen voor FC Aarau, alvorens hij terugkeerde bij zijn oude club Sparta. Na een half seizoen bij de Spangense ploeg speelde hij de laatste twee jaar van zijn carrière voor sc Heerenveen, waar hij uiteindelijk in 1992 zijn loopbaan beëindigde.

Van der Gijp en Ruud Gullit bij Oranje (1982).
Deel van de selectie van het Nederlands voetbalelftal, 13 maart 1984. Van der Gijp scoorde in deze interland (tegen Denemarken) twee keer. V.l.n.r.: Hoekstra, Kieft, Van der Gijp, Holverda en Rijvers. Foto: Marcel Antonisse (Anefo)

Interlandcarrière[bewerken]

In 1982 werd Van der Gijp voor het eerst opgeroepen voor het Nederlands Elftal door toenmalig bondscoach Kees Rijvers. Hij zou uiteindelijk vijftien interlands spelen waarin hij twee doelpunten maakte, beide gescoord in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Denemarken (uitslag 6-0). In Oranje speelde Van der Gijp voor het merendeel samen met Ruud Gullit, Hans van Breukelen, Ronald Spelbos, Frank Rijkaard, Ben Wijnstekers, Marco van Basten, Sonny Silooy, Peter Boeve, Willy van de Kerkhof en Adri van Tiggelen. René is de derde Van der Gijp die voor het Nederlands Elftal heeft mogen uitkomen. Zowel zijn oom Cor van der Gijp als zijn vader Wim van der Gijp droegen het Oranje-tricot. Vaak wordt René gewezen op het feit dat hij niet alles uit zijn carrière heeft weten te halen. Kenners menen dat hij met zijn talent meer interlands had kunnen spelen en misschien wel bij een Europese topclub aan de slag had kunnen gaan. Zelf zet hij hier echter zijn vraagtekens bij.

Bijgewerkt t/m 30 april 1987[1]

Mediacarrière[bewerken]

Van der Gijp, die tijdens zijn voetbalcarrière bekend stond om de grappen die hij uithaalde met publiek en tegenstanders, werd na zijn spelersloopbaan actief in de media. In 1995 maakte hij een parodie over spiritueel medium Jomanda, die toentertijd onder vuur lag in de media. Het nummer 'Geef me hoop Jomanda', een cover van 'Give me hope Joanna' van Eddy Grant, stond vijf weken in de Top 40. Ook maakte Van der Gijp een nieuwe variant op 'Het busje komt zo' van Höllenboer, genaamd 'M'n zusje komt zo'. Dit nummer stond enige tijd op nummer 1 in Suriname. Ook maakte hij samen met zijn goede vriend Mario Been onder de naam Koek en Zopie het carnavalsnummer 'In ons klein café'.

De meeste bekendheid vergaarde hij als voetbalanalist. Vanaf 2005 was Van der Gijp zo nu en dan te gast in het praatprogramma Voetbal Insite, waar Johan Derksen al enkele jaren een vaste discussiegast was. Van der Gijp en Derksen kennen elkaar sinds begin jaren zeventig, toen Derksen als speler van BV Veendam regelmatig oppaste op het puberende neefje van zijn trainer Cor van der Gijp. In de zomer van 2008 viel het doek voor Voetbal Insite. Niet veel later werd er in het najaar echter een doorstart gemaakt onder de naam Voetbal International. Van der Gijp werd samen met Derksen en presentator Wilfred Genee vast gezicht van het programma. Met zijn typische analysestijl, bestaande uit vele verzuchtingen, grappen, ergernissen en spraakmakende anekdotes, werd Van der Gijp in 2010 genomineerd voor de Televizier Talent Award voor het beste nieuwe televisietalent van het jaar. Hoewel hij op de eerste plaats stond in de peilingen ging de prijs uiteindelijk naar Jan Kooijman.

Naast zijn bijdrage aan Voetbal International heeft Van der Gijp onder meer een column in het radioprogramma Evers staat op en is hij in te huren als gastspreker voor bedrijven en organisaties. Zijn lezingen hebben als thema samenwerking en teambuilding en zijn doorspekt met humoristische anekdotes uit zijn voetballoopbaan.

In september 2011 trok Van der Gijp zich tijdelijk terug uit de media nadat hij last kreeg van een burn-out en paniekaanvallen. Tijdens diezelfde periode won Voetbal International op 21 oktober 2011 vrij verrassend de Gouden Televizierring. Begin januari 2012 was Van der Gijp weer voldoende hersteld van zijn psychische klachten en keerde hij terug aan tafel bij VI.

Rondom het WK Voetbal 2006 was Van der Gijp samen met Wim Kieft te zien in tv-reclames voor Vodafone. Ook is Van der Gijp geportretteerd in een aflevering van het tv-programma Profiel, welke op 30 april 2011 door de KRO werd uitgezonden.

Boek Gijp[bewerken]

In de zomer van 2012 verscheen over Van der Gijp een boek met de titel Gijp. Van het boek, geschreven door Michel van Egmond, werden meer dan 350.000 exemplaren verkocht.[2] Gijp geeft een kleurrijke impressie van de meest bewogen periode in het bestaan van Van der Gijp, waarin gaandeweg ook de andere kant van de ogenschijnlijk vrolijke voetbalanalist beschreven wordt. Het populaire boek werd een bestseller en heeft zeven weken op nummer 1 in de boeken top 40 gestaan. Over 2012 stond het op plaats 4 van bestverkochte boeken. Op 15 oktober 2013 werd het boek in een tv-uitzending van De wereld draait door bekroond met de NS Publieksprijs. Michel van Egmond ontving in aanwezigheid van Van der Gijp een sculptuur van kunstenaar Jeroen Henneman, een geldbedrag van 7.500 euro en een eersteklasjaarabonnement van de NS.

Privéleven[bewerken]

Van der Gijp is van 1989 tot 1991 getrouwd geweest met de moeder van zijn eerste zoon (geb. 1990). In 2001 kreeg hij een tweede zoon met Danielle Sijthoff, dochter van modeontwerper Theo Sijthoff.

Statistieken[bewerken]

Clubcarrière[bewerken]

Seizoen Club Competitie Wed. Goals
1978/79 Sparta Eredivisie 3 1
1979/80 24 3
1980/81 33 17
1981/82 23 8
1982/83 KSC Lokeren Eerste Klasse 32 12
1983/84 25 4
1984/85 9 2
PSV Eredivisie 21 10
1985/86 30 13
1986/87 32 20
1987/88 Neuchâtel Xamax Nationalliga A 19 6
1988/89 FC Aarau 30 8
1989/90 6 1
Sparta Eredivisie 17 0
1990/91 sc Heerenveen 19 5
1991/92 13 1
Vlag van Nederland Nederlands elftal 15 2
Totaal 351 113

Erelijst[bewerken]

Voetbalcarrière[bewerken]

PSV

Neuchâtel Xamax

Televisiecarrière[bewerken]

Literair[bewerken]

Discografie[bewerken]

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
'Geef me hoop Jomanda' 1995 21-01-1995 28 5 als 'Gijp'
'M'n zusje komt zo' 1995
'In ons klein café' met Mario Been als 'Koek en Zopie'

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Wikiquote Wikiquote heeft een of meer citaten gerelateerd aan René van der Gijp.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Gespeelde interlands, European Football
  2. Column Johan Derksen over Van der Gijp. Voetbal International. Juli 2014.