René van der Linden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
René van der Linden
Rene van der Linden.jpg
Algemene informatie
Naam Pierre René Hubert Marie van der Linden
Geboren 14 december 1943
Functie Lid Eerste Kamer
Partij KVP (tot 1980),
CDA
Titulatuur drs.
Politieke functies
1977-1986,
1988-1998
Lid Tweede Kamer
1986-1988 Staatssecretaris Buitenlandse Zaken
1999-heden Lid Eerste Kamer
2009-2011 Voorzitter Eerste Kamer
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Pierre René Hubert Marie (René) van der Linden (Eys, 14 december 1943) is een Nederlands politicus. Hij is een voormalig staatssecretaris en lid van de Tweede Kamer, en is momenteel lid van de Eerste Kamer. Van 6 oktober 2009 tot 28 juni 2011 was hij voorzitter van de Eerste Kamer. Van der Linden is verbonden aan het Christen-Democratisch Appèl (CDA).

Levensloop[bewerken]

Van der Linden studeerde tot 1970 economie aan de Katholieke Economische Hogeschool in Tilburg. Als staatssecretaris van Buitenlandse Zaken in het kabinet-Lubbers II viel hij over de paspoortaffaire. Van der Linden die op dat moment het paspoort in portefeuille had, kreeg het verwijt dat hij de Tweede Kamer onjuist had voorgelicht met betrekking tot de gang van zaken rond het testen van het fraudebestendige paspoort. Van 1977 tot 1986 en van 1988 tot 1998 was hij lid van de Tweede Kamer. In de Eerste Kamer was hij, voor hij voorzitter werd, woordvoerder landbouw en voorzitter van de Kamercommissie voor Europese Samenwerkingsorganisaties.

Op 23 januari 2005 werd hij voorzitter van de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa. In die hoedanigheid leverde hij kritiek op de regeringen van de Baltische landen, die Russische minderheden in hun land niet als volwaardige burgers zouden behandelen. Zo beweerde hij dat in Estland mensen van Russische afkomst niet mogen stemmen in lokale verkiezingen, terwijl die in Estland juist wel mogen stemmen[1]. Van der Linden kreeg hierop het verwijt dat hij zijn huiswerk niet goed had gedaan en dat hij leugens over Estland verspreidde, wat zou lijken op de Russische propaganda tegen Estland.[2] Verder werd hij ervan beschuldigd zakelijke belangen in Rusland te hebben.[3]

Eerder werd hij ook al bekritiseerd voor zijn houding ten opzichte van Estland en werd hem ook al verweten dat hij te pro-Russisch zou zijn, onder andere door zijn standpunt tegen de verplaatsing uit het centrum van Tallinn van een monument dat tijdens de Sovjetbezetting was gemaakt ter ere van Sovjettroepen.[4] [5]

Per 6 oktober 2009 volgde Van der Linden Yvonne Timmerman-Buck op als voorzitter van de Eerste Kamer; zij vertrok naar de Raad van State. Als Kamervoorzitter ontving hij met de voorzitter van de Tweede Kamer, Gerdi Verbeet, onder meer de voorzitter van de Europese Raad Herman Van Rompuy, de voorzitter van het Europees Parlement Jerzy Buzek en de voorzitter van de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa Mevlüt Çavuşoğlu. Hij bracht onder meer officiële bezoeken aan de Europese Unie en de Raad van Europa, Duitsland, België, Turkije, Azerbeidzjan, Albanië en Kroatië.

Namens de Eerste Kamer nam hij op 17 mei 2011 uit handen van Jacques Santer de Médaille d'Or van de Fondation du Mérite Européen in ontvangst. Deze onderscheiding was de Eerste Kamer toegekend uit erkenning voor de rol die zij in een reeks van jaren heeft vervuld op het gebied van Europese samenwerking.

Na de verkiezingen voor de Eerste Kamer van 23 mei 2011 en de installatie van de nieuwe Kamer op 7 juni 2011 heeft hij zich niet opnieuw kandidaat gesteld als voorzitter van de Eerste Kamer. Op 28 juni 2011 heeft hij het voorzitterschap overdragen aan VVD-er Fred de Graaf.

Nevenfuncties[bewerken]

Onderscheidingen[bewerken]

Nederlandse:

Buitenlandse:

Prijs[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Voorganger:
Yvonne Timmerman-Buck
Voorzitter van de Eerste Kamer
2009-2011
Opvolger:
Fred de Graaf