Renée van Frankrijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Renate van Frankrijk door Jean Clouet

Renée van Frankrijk (Blois, 25 oktober 1510Montargis, 12 juni 1574) was de tweede dochter van koning Lodewijk XII en van Anna van Bretagne.

Zij werd geboren op het Kasteel van Blois. Haar oudere zuster Claude en zijzelf waren de enige kinderen uit het huwelijk die in leven bleven. Als kind had zij als speelmaatje de jonge Anna Boleyn, aan wie zij steeds met tederheid en affectie bleef terugdenken.

Volgens haar moeders wens had Renate van haar het hertogdom Bretagne moeten erven, maar haar vader wilde daar niet van horen en beloofde het hertogdom stiekem aan zijn toekomstige opvolger Frans I. Als tegemoetkoming kreeg Renate van Frans I het hertogdom Chartres.

Renate trouwde in 1528 met Ercole II d'Este, die in 1543 hertog van Ferrara werd. Uit het huwelijk werden volgende kinderen geboren:

  1. Anna d'Este (1531-1607), die trouwde met (1) François de Guise en met (2) Jacobus van Savoye-Nemours, tweede hertog van Nemours.
  2. Alfonso II d'Este (1533-1597), hertog van Ferrara
  3. Lucrezia Maria d’Este (1535-1598, die trouwde met Francesco Maria II della Rovere, hertog van Urbino
  4. Luigi d’Este (1538-1586), bisschop van Ferrara en aartsbisschop van Auch

Haar echtgenoot overleed in 1559. Als gevolg van onenigheid met haar oudste zoon, de nieuwe hertog Alfons II, besloot zij in 1560 naar Frankrijk terug te keren. Zij vestigde zich in Montargis, waar zij op 63-jarige leeftijd overleed.

Bronnen, noten en/of referenties