Resolutie (chromatografie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De resolutie tussen twee pieken bij chromatografische technieken is de mate waarin stoffen gescheiden worden gedurende de looptijd van het experiment.

Werkwijze[bewerken]

Wanneer een te analyseren mengsel aangebracht wordt op een chromatografische kolom worden de stoffen waaruit dat mengsel bestaat vertraagd meegevoerd door het eluens. Hoe groot die vertraging is, is afhankelijk van de chromatografische omstandigheden en van de eigenschappen van de betreffende stof.

De verschillende componenten waar het monster uit bestaat worden gekwantificeerd door de oppervlaktes van de verschillende pieken met elkaar te vergelijken, en om dat op een adequate manier te kunnen doen is het van belang dat de verschillende componenten gescheiden van elkaar van de kolom af komen, dat de verschillende pieken in het chromatogram elkaar dus zo min mogelijk overlappen.

Berekening[bewerken]

De resolutie tussen twee pieken wordt berekend door het verschil in retentietijd te delen door de gemiddelde breedte van de twee pieken aan de basis:

R = ΔtR × 2 / (W1 + W2)

Over het algemeen wordt aangenomen dat de resolutie hoger moet zijn dan twee om een gefundeerde uitspraak te kunnen doen over de kwantitatieve verhouding van twee componenten. Maar de resolutie is ook te berekenen als het schotelgetal N alleen bekend is, namelijk door:

R = √N / 4

Voorbeeldchromatogrammen[bewerken]

R = 0,0

Rt 5 5.png
De stoffen hebben dezelfde retentietijd en aan de piekvorm (de rode lijn) is niet te zien dat die afkomstig is van twee verschillende stoffen. Er is in het geheel geen scheiding.

R = 0,5

Rt 5 7.png
De piek is asymmetrisch van vorm. Bij het interpreteren van het chromatogram is dat een aanwijzing voor de aanwezigheid van een tweede component.

R = 1,0

Rt 5 9.png
De pieken overlappen elkaar nog gedeeltelijk.

R = 1,5

Rt 5 15.png
De pieken liggen hier helemaal vrij van elkaar. Het is nu mogelijk om van beide pieken de oppervlakte te bepalen om de verhouding van de twee componenten in het monster te bepalen.