Resolutie 1737 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 1737
Van de	VN-Veiligheidsraad
Datum	23 december 2006
Nr. vergadering	5612
Code	S/RES/1737 (Document)
Stemming	Voor: 15 Onth.: 0 Tegen: 0
Onderwerp	Atoomprogramma van Iran
Beslissing	Legde sancties op tegen Iran.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2006
Permanente leden
CHN  FRA  GBR  RUS  USA
Niet-permanente leden
ARG  CGO  DEN  GHA  GRE  JPN  PER  QAT  SVK  TAN
Iran.

Resolutie 1737 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de VN-Veiligheidsraad aangenomen op 23 december 2006 en legde sancties op tegen Iran naar aanleiding van het atoomprogramma van Iran.

De ontwerpresolutie werd twee maanden eerder ingediend door het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland en werd vervolgens verscheidene keren aangepast na bezwaren van Rusland en China die beiden economische belangen hadden in Iran.

Iran zelf wees de resolutie van de hand en vond dat het het recht had om kernenergie voor vreedzame doeleinden na te streven. Het land beschuldigde de Veiligheidsraad ook van hypocrisie omdat het niet reageerde op de vermeende kernwapens van Israël.

Achtergrond

Zie Atoomprogramma van Iran voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Irans nucleaire programma werd reeds in de jaren 1950 en met Amerikaanse ondersteuning op touw gezet om kernenergie voort te brengen. Na de Iraanse Revolutie in 1979 lag het kernprogramma stil. Eind jaren 1980 werd het, deze keer zonder Westerse steun maar met medewerking van Rusland en China, hervat. Er rees echter internationale bezorgdheid dat het land ook de ambitie had om kernwapens te ontwikkelen.

Inhoud

Waarnemingen

Onder het non-proliferatieverdrag hadden alle landen het recht onderzoek te doen naar en gebruik te maken van kernenergie voor vreedzame doeleinden. Men was echter erg bezorgd over rapporten van het Internationaal Atoomenergie Agentschap over het kernprogramma van Iran dat mogelijk een militaire dimensie had. Het IAEA kon ook niet bevestigen dat er geen onaangegeven kernmaterialen en -activiteiten waren in Iran. Het land had ook de uraniumverrijking niet stopgezet, zoals was geëist met resolutie 1696, en had de samenwerking met het IAEA ook niet hervat.

Handelingen

Daarom eiste de Veiligheidsraad dat Iran volgende nucleaire activiteiten stopzette en mogelijk maakte dat het IAEA dit controleerde:

a. Uraniumverrijking en -herwerking,

b. Projecten in verband met zwaar water.

Ook moesten alle landen de levering van materialen, uitrusting, goederen en technologieën die aan deze activiteiten of aan de ontwikkeling van wapendraagsystemen konden bijdragen verbieden.

Verder moesten alle landen de financiële middelen van de personen en organisaties die in bijlage waren opgesomd en waren verbonden aan het Iraanse nucleaire of wapenprogramma bevriezen. Tenslotte werd ook een comité opgericht dat moest toezien op deze maatregelen, beslissen over uitzonderingen en de lijst met personen en entiteiten voor wie ze golden moest onderhouden. Als Iran binnen de 60 dagen niet aan de eisten had voldaan zouden verdere maatregelen worden genomen.

Annex

De bijlage van de resolutie gaf een lijst van entiteiten en personen die waren betrokken bij achtereenvolgens Irans kernprogramma en ballistische raketprogramma en op wie de opgelegde sancties van kracht werden.

Verwante resoluties

Engelstalige Wikisource

• Resolutie 1696 Veiligheidsraad Verenigde Naties
• Resolutie 1747 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2007)
• Resolutie 1803 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2008)

Bronnen, noten en/of referenties