Resolutie 2029 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van de Verenigde Naties
Resolutie 2029
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 21 december 2011
Nr. vergadering 6694
Code S/RES/2029 (Document)
Stemming Voor: 15 Onth.: 0 Tegen: 0
Onderwerp Rwanda-tribunaal
Beslissing Verlengde de ambtstermijnen van 12 rechters.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2011
Permanente leden
Vlag van China CHN Vlag van Frankrijk FRA Vlag van Verenigd Koninkrijk GBR Vlag van Rusland RUS Vlag van Verenigde Staten USA
Niet-permanente leden
Vlag van Bosnië en Herzegovina BIH Vlag van Brazilië BRA Vlag van Colombia COL Vlag van Gabon GAB Vlag van Duitsland GER
Vlag van India IND Vlag van Libanon LIB Vlag van Nigeria NGR Vlag van Portugal POR Vlag van Zuid-Afrika RSA
Europese militairen brengen water naar Rwandese vluchtelingen in Zaïre (foto: augustus 1994).
Europese militairen brengen water naar Rwandese vluchtelingen in Zaïre (foto: augustus 1994).

Resolutie 2029 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 21 december 2011 unaniem aangenomen door de VN-Veiligheidsraad. De resolutie verlengde de ambtstermijnen van vier permanente- en acht ad litemrechters van het Rwanda-tribunaal tot medio 2012.[1] Het tribunaal dat de verantwoordelijken van de Rwandese genocide berechtte had te kampen met geldgebrek, gebrekkige medewerking van een aantal landen en personeelstekort, waardoor de afronding van het tribunaal onder druk stond.[2]

Achtergrond[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Rwanda voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Toen Rwanda een Belgische kolonie was werd de Tutsi-minderheid in het land verheven tot een elite die de grote Hutu-meerderheid wreed onderdrukte. Na de onafhankelijkheid werden de Tutsi verdreven en namen de Hutu de macht over. Het conflict bleef aanslepen en in 1990 vielen Tutsi-milities verenigd als het FPR Rwanda binnen. Met Westerse steun werden zij echter verdreven. In Rwanda zelf werd de Hutu-bevolking opgehitst tegen de Tutsi. Dat leidde begin 1994 tot de Rwandese genocide. De UNAMIR-vredesmacht kon vanwege een te krap mandaat niet ingrijpen. In 1994 werd het Rwanda-tribunaal opgericht om de daders van de genocide en andere mensenrechtenschendingen die dat jaar in Rwanda hadden plaatsgegrepen te berechten.

Inhoud[bewerken]

Waarnemingen[bewerken]

Al een jaar geleden was het Internationaal Residumechanisme voor Straftribunalen opgericht, dat het werk van zowel het Rwanda-tribunaal als het Joegoslavië-tribunaal moest overnemen. Beide tribunalen moesten daarom eind 2014 afgerond zijn. De Rwanda-tak van het Mechanisme ging al op 1 juli 2012 in werking.

Drie permanente rechters werden overgeplaatst naar de kamer van beroep en twee ad litemrechters verlieten het hof na afloop van hun lopende zaken. Daardoor waren er zorgen gerezen over de personeelsbezetting. Daarnaast waren er ook problemen met de verplaatsing van veroordeelden.

Handelingen[bewerken]

Volgende rechters zagen hun ambtstermijn verlengd tot 30 juni 2012 of, indien vroeger, tot de afloop van hun lopende zaken:

Alsook deze ad litemrechters:

Verwante resoluties[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties