Resolutie 89 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van de Verenigde Naties
Resolutie 89
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 11 november 1950
Nr. vergadering 524
Code S/RES/89 (Document)
Stemming Voor: 9 Onth.: 2 Tegen: 0
Onderwerp Arabisch-Israëlisch conflict
Beslissing Controle van de Palestijnse vluchtelingen en de rol van de wapenstilstandscommissies.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1950
Permanente leden
Vlag van Frankrijk FRA Vlag van Verenigd Koninkrijk GBR Vlag van de Republiek China ROC Vlag van de Sovjet-Unie van 1923-1955 URS Vlag van Verenigde Staten 1912-1959 USA
Niet-permanente leden
Vlag van Cuba CUB Vlag van Ecuador ECU Vlag van Egypte EGY
Vlag van India IND Vlag van Noorwegen NOR Vlag van Joegoslavië YUG

Resolutie 89 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties was de laatste resolutie van de Veiligheidsraad in 1950. Negen leden keurden haar goed, terwijl er geen leden tegen stemden. Egypte en de Sovjet-Unie onthielden zich daarbij van stemmen.

Achtergrond[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In Palestina waren er na lange tijd van oorlog eindelijk wapenstilstanden bedongen tussen de verschillende partijen. Commissies onder toezicht van de Verenigde Naties moesten toezien op de eerbiediging ervan. Als gevolg van de oorlog sloegen wel honderdduizenden Palestijnen op de vlucht. Als reactie hierop werden honderdduizenden Joden verdreven uit Arabische landen in het Midden-Oosten. Hierover sprak de VN zich niet uit.

1rightarrow blue.svg Zie ook Joodse vluchtelingen uit de Arabische wereld

Inhoud[bewerken]

De Veiligheidsraad:

  • Herinnert aan resolutie 73 waarin hij:
    • Tevreden was over de onderhandelde wapenstilstandsakkoorden.
    • Hoopte dat er snel een definitieve oplossing voor het conflict kon worden gevonden.
    • Vastlegde dat er op de wapenstilstandsakkoorden zou worden toegezien door verschillende wapenstilstandscommissies voorgezeten door een stafchef van de UNTSO of een afgevaardigde.
    • Vastlegde dat de partijen zelf de verantwoordelijkheid dragen voor het eerbiedigen van de wapenstilstand.
  • Houdt rekening met de standpunten en gegevens van Egypte, Israël, Jordanië en de stafchef van de UNTSO.
  1. Neemt akte van de vorming van het Speciaal Comité in verband met artikel VIII van de Iraëlisch-Jordanische wapenstilstand en hoopt dat het haar functies snel kan opnemen.
  2. Roept de partijen (in het conflict) op klachten te behandelen volgens de procedures in de wapenstilstandsakkoorden.
  3. Vraagt de Egyptisch-Israëlische Gemengde Wapenstilstandscommissie dringend aandacht te schenken aan de Egyptische klacht over de uitdrijving van duizenden Arabische Palestijnen.
  4. Roept beide partijen de bevinding van deze commissie in verband met de repatriëring van deze Arabieren ten uitvoer te brengen.
  5. Geeft aan de UNTSO-stafchef toestemming OM Israël, Egypte en andere Arabische landen stappen aan te bevelen om de internationale mensenstromen te controleren.
  6. Vraagt de betrokken overheden geen acties te ondernemen in verband met deze mensenstromen zonder overleg met de Gemengde Wapenstilstandscommissies.
  7. Neemt nota van de verklaring van de Israëlische regering dat Israëlische troepen zich uit Bir Qattar zullen terugtrekken zoals beslist door het Speciaal Comité en dat Israël zijn troepen terug zal trekken tot de in de wapenstilstand overeengekomen posities.
  8. Herinnert Egypte en Israël als VN-lidstaten aan hun verplichtingen in het Handvest van de Verenigde Naties en dringt er bij hen en Jordanië op aan om te zorgen voor permanente vrede in Palestina.
  9. Vraagt de stafchef van de UNTSO binnen de 90 dagen te rapporteren over de uitvoering van deze resolutie en om regelmatig te rapporteren over de beslissingen die door de verschillende wapenstilstandscommissies worden genomen.

Verwante resoluties[bewerken]

Logo Wikisource
Bronnen die bij dit onderwerp horen, kan men vinden op de pagina United Nations Security Council Resolution 89 op de Engelstalige Wikisource.