Resomeren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Resomeren is een techniek waarbij stoffelijke resten van mens of dier onder druk met behulp van kaliumhydroxide worden opgelost in heet water.

Alternatieve lijkbezorging[bewerken]

De Britse onderneming 'Resomation Limited'[1] is de drijvende kracht achter het toepassen van deze alkalische hydrolyse als alternatieve uitvaarttechniek. Het bedrijf heeft patent op het proces en bezit het internationale handelsmerk op het woord “Resomator”, voor het door de Schotse uitvinder Sandy Sullivan ontwikkelde apparaat waarin de hydrolyse plaats vindt. Het resomeren van lijken is wettelijk toegestaan in de Amerikaanse staten Florida, Maine, Minnesota[2] en Oregon. In Nederland en België zal resomeren pas mogelijk worden na een wetswijziging.

Het proces[bewerken]

Bij resomeren wordt het lichaam ontbonden in een waterige oplossing van kaliumhydroxide bij een temperatuur van 180 °C en verhoogde druk zodat de resten niet gaan koken en de hydrolyse optimaal verloopt. Het lichaam moet voorzien zijn van kleding en een lijkhoes die gemaakt zijn van eiwitten, zoals zijde of wol omdat die makkelijk hydrolyseren. Het proces start met het scheiden van het lichaam en de kist. De kist kan ongeveer 50 keer hergebruikt worden in tegenstelling tot de situatie bij begraven of cremeren. De hoeveelheden water en loog zijn afhankelijk van het lichaamsgewicht. Het proces duurt ongeveer drie uur en lijkt op het verzepen van vetten. De overblijvende poreuze botten zijn zo teer geworden dat ze makkelijk vermalen kunnen worden tot poeder, vergelijkbaar met de asresten na een crematie. Behalve de beenderen kunnen niet-oplosbare bestanddelen zoals protheses van titanium, gouden tandvullingen en pacemakers geïsoleerd worden.

Milieuaspecten[bewerken]

In 2011 is in opdracht van een uitvaartondernemer door TNO een onderzoeksrapport opgesteld met betrekking tot de verschillende uitvaarttechnieken. Hierin wordt geconcludeerd dat resomeren duurzamer, milieuvriendelijker, ruimtebesparender en mogelijk voordeliger is dan begraven of cremeren. Bij resomeren is de milieubelasting volgens het rapport zelfs nul.[3] Dit komt doordat de kosten van de milieubelasting van het resomeren worden gecompenseerd door het recyclen van metalen. Dit bespaart de milieukosten van de winning van nieuwe metalen.

Bij de milieubelasting zijn niet meegerekend de voorbereidingen zoals het afleggen van het lichaam (inclusief gekoeld opbaren), het versturen van rouwberichten en de afscheidsceremonie. De milieubelasting van deze voorfase is veel groter dan die van de uitvaarttechniek (begraven, cremeren of resomeren) zelf.

Met resomeren worden onder andere in de Verenigde Staten en Canada proefprojecten uitgevoerd. De door de leveranciers van apparatuur aangeleverde cijfers over bijvoorbeeld grondstof- en energiegebruik zijn nog niet of nauwelijks getoetst aan de commerciële praktijk.

Kaliumhydroxide[bewerken]

Kaliumhydroxide, de stof die gebruikt wordt bij het resomeren, belast het milieu op verschillende manieren.

  • De stof wordt volgens een industrieel proces geproduceerd uit kaliumchloride. Dit proces verbruikt zeer veel energie. Of de energie die verbruikt wordt bij de productie van kaliumhydroxide meegewogen is in de vergelijkingen tussen begraven, cremeren en resomeren is niet in alle gevallen duidelijk.
  • Kaliumhydroxide is bovendien een corrosieve stof die schade toe kan brengen aan het waterleven[4] wanneer het in grote hoeveelheden geloosd wordt, maar het kan op eenvoudige wijze omgezet worden in een onschadelijk kaliumzout door na afloop van de resomering de vloeistof te neutraliseren met een zuur. De vloeistof mag via het riool afgevoerd worden wanneer de pH-waarde onder de tien is.

Varia[bewerken]

Alkalische hydrolyse wordt ook toegepast bij de verwerking van kadavers van dieren die bij onderzoek naar ziektes zijn gebruikt. Prionen worden volledig vernietigd.

Bronnen, noten en/of referenties