Respiratoire insufficiëntie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Respiratoire insufficiëntie
ICD-10 J96
ICD-9 518.81
DiseasesDB 6623
eMedicine med/2011
MeSH D012131
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

De term respiratoire insufficiëntie wordt in de geneeskunde gebruikt om een onvoldoende gaswisseling in de longen mee aan te duiden.

Door te ademen komt er lucht met onder andere zuurstof in de longen en lucht met onder andere koolstofdioxide uit de longen. Het hart pompt bloed door de longen. In de longen moet het bloed zuurstof opnemen en koolstofdioxide afgeven. Als het proces van afgeven en opnemen van koolstofdioxide en zuurstof niet goed verloopt is er sprake van respiratoire insufficiëntie.

Er bestaan twee typen respiratoire insufficiëntie:

  • Type 1 (I) respiratoire insufficiëntie: hierbij is de zuurstofspanning (PaO2) in het bloed te laag en de koolstofdioxidespanning (PaCO2) normaal of te laag.
  • Type 2 (II) respiratoire insufficiëntie: hierbij is de zuurstofspanning (PaO2) in het bloed te laag en de koolstofdioxidespanning (PaCO2) te hoog.