Return to order

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Return to order (van het Franse retour à l'ordre) was een Europese kunsttendens die volgde na de Eerste Wereldoorlog en die zich afzette tegen de extreme avant-garde in de kunst van de periode tot ongeveer 1918 en in plaats daarvan haar inspiratie haalde uit de meer traditionele kunst.

De term "return to order" is waarschijnlijk afgeleid van het Franse Le rappel a l'ordre, een boek met essays uit 1926 van de Franse dichter en kunstenaar Jean Cocteau dat de hernieuwde interesse voor tradities omschrijft van deze periode.

De beweging was een reactie op de oorlog. Kubisme, met z'n fragment van realiteit, werd verbannen, zelfs door diegenen die het hadden bedacht zoals Georges Braque en Picasso. En ook futurisme met zijn verering voor de machine-industrie, geweld en oorlog werd genegeerd door het merendeel van zijn volgers.

De "return to order" werd geassocieerd met de heropleving van het classicisme en realistisch schilderen. Classicisme was belangrijk voor de beweging en aan het begin van de jaren '20 belandde Picasso in een neoclassicistische fase. Braque schilderde rustige stillevens en maakte figuratieve tekeningen die nog steeds kleine kubistische karakteristieken hadden maar die simpel en begrijpelijk waren. De schilder André Derain en vele andere kunstenaars wendden zich tot verschillende vormen van realisme. In Duitsland kan de Neue Sachlichkeit gezien worden als een deel van de return to order.

De verandering van richting werd gereflecteerd en aangemoedigd door het magazine Valori Plastici dat werd gepubliceerd in het Italiaans en Frans van 1918 tot 1922.

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]