Reuzenaronskelk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Amorphophallus titanum
Plant in de United States Botanic Garden
Plant in de United States Botanic Garden
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: Eenzaadlobbigen
Orde: Alismatales
Familie: Araceae (Aronskelkfamilie)
Geslacht: Amorphophallus
soort
Amorphophallus titanum
(Becc.) Becc. ex Arcang (1879)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De reuzenaronskelk (Amorphophallus titanum) is een plant uit de aronskelkfamilie (Araceae). De plant heeft de grootste onvertakte bloeiwijze van alle bekende planten. De grootste solitaire bloem is van Rafflesia arnoldii en de grootste vertakte bloeiwijze is van de parasolwaaierpalm (Corypha umbraculifera). Amorphophallus titanum wordt ook wel aasbloem genoemd vanwege zijn geur, wat ook de naam is van de eveneens stinkende Rafflesia. Beide soorten groeien in de regenwouden op Sumatra.

De bloeiwijze van Amorphohallus titanum kan langer dan 3 m worden. De plant bestaat uit een bloeikolf (spadix), die omgeven wordt door een schutblad (spatha). De geur van de plant trekt bestuivers aan als aaskevers en vleesvliegen (familie Sarcophagidae).

Mannelijke en vrouwelijke bloemen groeien in dezelfde bloeiwijze. De vrouwelijke bloemen gaan als eerste open en na twee dagen gaan de mannelijke bloemen open. Zo wordt zelfbestuiving voorkomen.

Als de bloem afsterft, wordt er één enkel blad gevormd ter grootte van een kleine boom, dat direct vanuit de bodem groeit. Het blad groeit op een bleekgroene steel, die zich aan de top in drieën vertakt en bestaat uit meerdere deelblaadjes. De bladstructuur kan tot 6 m lang en 5 m breed worden. Elk jaar sterft het blad af en wordt er een nieuw gevormd. Als de bolvormige wortelstok genoeg energie heeft opgeslagen, gaat de plant een rustperiode van vier maanden in. Hierna herhaalt de cyclus zich.

Cultivatie[bewerken]

Amorphophallus titanum groeit alleen in het wild in de equatoriale regenwouden op Sumatra. Hier werd de plant ontdekt in 1878 door de Italiaanse botanicus Odoardo Beccari. De plant bloeit ongeveer om de drie jaar in het wild en nog minder vaak in cultuur. De Nationale Plantentuin van België bezit twee exemplaren die op 5 en 26 augustus 2008 in bloei kwamen[1][2]. Op 15 maart 2011 [3], en op 7 juli 2013 [4] kwam de plant opnieuw in bloei, wat uitzonderlijk is aangezien de tijd tussen twee bloei periodes normaal langer dan 3 jaar bedraagt. In Nederland is de plant te vinden in de Hortus botanicus Leiden en deze bloeide op 25 augustus 2008. In Nederland wordt de plant, vanwege de fallusvorm, ook wel 'penisplant' genoemd.

Foto van 8 juni 2005, tien dagen voordat de bloeiwijze zich opende in Kew Gardens
Foto van 26 augustus 2008, een dag nadat de plant bloeide in de Hortus botanicus Leiden
Amorphophallus titanum in de Nationale Plantentuin van België

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties