Reuzenbaarzen
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Reuzenbaarzen | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Nijlbaars (Lates niloticus) |
|||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||
|
|||||||||||
| Familie | |||||||||||
| Latidae |
|||||||||||
| Geslachten[1] | |||||||||||
 Afbeeldingen Reuzenbaarzen
|
|||||||||||
Reuzenbaarzen op  Wikispecies
|
|||||||||||
|
|||||||||||
De reuzenbaarzen (Latidae) vormen een familie binnen de baarsachtige vissen. Ze worden aangetroffen in Afrika, de Indische Oceaan en de Grote Oceaan. De familie werd vroeger ingedeeld als onderfamilie (Latinae) binnen de familie glasbaarzen (Centropomidae), maar werd in 2004 tot familie opgewaardeerd na een cladistisch onderzoek waarin bleek dat de oorspronkelijke glasbaarzen parafylisch waren. Veel soorten binnen deze familie zijn veelgevangen consumptievissen en zijn ook elders uitgezet ten behoeve van de visserij. De nijlbaars (Lates niloticus) is berucht om zijn introductie in het Victoriameer in de zestiger jaren van de twintigste eeuw.
[bewerken] Soorten
De familie bestaat uit drie geslachten en elf soorten:
- Geslacht Hypopterus Gill, 1861
- Hypopterus macropterus (Günther, 1853)
- Geslacht Lates Cuvier, 1828
- Lates angustifrons Boulenger, 1906
- Lates calcarifer (Bloch, 1790)
- Lates japonicus Katayama & Taki, 1984
- Lates longispinis Worthington, 1932
- Lates macrophthalmus Worthington, 1929
- Lates mariae Steindachner, 1909
- Lates microlepis Boulenger, 1898
- Lates niloticus (Linnaeus, 1758)
- Lates stappersii (Boulenger, 1914)
- Geslacht Psammoperca Richardson, 1848
- Psammoperca waigiensis (Cuvier, 1828)
Bronnen, noten en/of referenties:
