Rhind-papyrus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een gedeelte van de Rhind papyrus

De Rhind-papyrus is thans het oudste (bekende) wiskundige geschrift op de wereld.

De kennis van de Egyptische wiskundigen wordt afgeleid van twee artefacten, de Rhind-papyrus en de Moskou-papyrus. Beide stammen uit de periode tussen 2000 en 1550 voor Christus. De Rhind-papyrus werd in 1858 gevonden door de Schotse egyptoloog Alexander Henry Rhind in Thebe in de ruïnes van een klein gebouw in de buurt van Ramesseum. Het is een geschrift opgesteld door de klerk Ahmose gedurende het bewind van de 15e dynastie van de Farao van Hyksos, Apepi I.

Ahmose was een Egyptenaar die leefde van omstreeks 1680 voor Chr. tot omstreeks 1620 voor Chr. Over hemzelf en zijn leven is niets bekend. Of Ahmose een wiskundige was, is ook niet bekend. Ahmose leefde in een periode in de Egyptische beschaving zonder grote farao's (1783 - 1560 v.Chr.) en zonder een krachtig centraal gezag. Dit was de tijd der heerschappij van de Hyksos, de 'heersers der vreemde landen', die uit het oosten kwamen en verwant waren aan de Semieten.

Ahmose beweert op dit document een 200 jaar ouder document te hebben gekopieerd (uit ongeveer 1850 v.Chr.). Het geschrift van Ahmose dateert van rond 1650 voor Christus. De papyrusrol, die in het hiëratisch, een vorm van cursieve hiërogliefen, is beschreven, is een enkele rol die een lengte heeft van 5,4 meter en 32 centimeter breed. Het document bevat allerlei wiskundige begrippen, methoden en symbolen en 87 wiskundige problemen en hun oplossingen. Het gaat daarbij om rekenproblemen als het verdelen van een aantal broden over een aantal mensen, maar ook bijvoorbeeld om een methode om de oppervlakte van een driehoek te vinden. In de Rhind Papyrus wordt de waarde van π gesteld op: (16/9)² = 3,16049..