Puntneusslang

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Rhinocheilus lecontei)
Ga naar: navigatie, zoeken
Puntneusslang
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2007)
Rhinocheilus lecontei tessellatus
Rhinocheilus lecontei tessellatus
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Serpentes (Slangen)
Superfamilie: Colubroidea
Familie: Colubridae (Gladde slangen)
Onderfamilie: Colubrinae
Geslacht: Rhinocheilus
Soort
Rhinocheilus lecontei
Baird & Girard, 1853
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

De puntneusslang[2] (Rhinocheilus lecontei) is een slang uit de familie gladde slangen (Colubridae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Spencer Fullerton Baird en Charles Frédéric Girard in 1853. Later werd abusievelijk de wetenschappelijke naam Rhinochilus lecontei gebruikt.

De soort is de enige uit het geslacht Rhinocheilus.[3] Er is weinig bekend over de biologie en levenswijze.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

Aan de onderzijde is het lichaam geel en zwart van kleur, aan de bovenzijde bevinden zich zwarte en rode banden. De slang heeft een spitse snuit met een onderstandige bek. De lichaamslengte bedraagt 50 tot 100 centimeter.

Leefwijze[bewerken]

Het voedsel van deze nachtactieve, gravende slang bestaat uit kleine zoogdieren, vogels, hagedissen en kleine slangen, maar ook eieren staan op het menu. Hij leeft onder rotsen, houtstronken en in knaagdierholen. Als de slang wordt bedreigd, trilt hij met de staart en verspreidt een stinkende stof. De vrouwtjes zetten een legsel af dat bestaat uit maximaal 9 eieren.

Verspreiding en habitat[bewerken]

Deze soort komt voor in Noord-Amerika, in de zuidelijke Verenigde Staten en Noord-Mexico.

Bronvermelding[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Referenties
  1. (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. David Burnie (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp), Animals (Dieren), Dorling Kindersley Limited, London, 2001, Pagina 390 ISBN 90-18-01564-4.
  3. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database - Rhinocheilus lecontei
Bronnen
  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Rhinocheilus lecontei - Website Geconsulteerd 30 november 2014
  • David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).