Rhinonicteris aurantia

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rhinonicteris aurantia
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Chiroptera (Vleermuizen)
Familie: Hipposiderdae (Bladneusvleermuizen van de Oude Wereld)
Geslacht: Rhinonicteris
Soort
Rhinonicteris aurantia
(J.E. Gray, 1845)
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Rhinonicteris aurantia is een vleermuis uit het geslacht Rhinonicteris, waarvan het de enige nog levende soort is, die voorkomt in het noorden van Australië, in de Pilbara en de Kimberley (West-Australië) en in het noorden van het Noordelijk Territorium tot in het noordwesten van Queensland. De populatie in de Pilbara vertegenwoordigt mogelijk een aparte soort of ondersoort. Soms wordt de soortnaam aurantius in plaats van aurantia en/of de geslachtsnaam Rhinonycteris in plaats van Rhinonicteris gebruikt; dit is echter technisch incorrect.

R. aurantia is een kleine bladneusvleermuis. De vacht is oranje. De oren zijn klein en het neusblad is relatief simpel. De kop-romplengte bedraagt 43 tot 53 mm, de voorarmlengte 45 tot 50 mm, de oorlengte 12 tot 13,6 mm en het gewicht 7 tot 11 g.

Deze soort gebruikt in de droge tijd natte grotten als slaapplaatsen en gaat daar dan niet ver vandaan, maar in de regentijd is het dier daar minder van afhankelijk. Zoals zoveel vleermuizen leeft R. aurantia van in de lucht gevangen insecten. In de regentijd worden de jongen geboren.

Literatuur[bewerken]

  • Armstrong, K.N. 2006. Resolving the correct nomenclature of the orange leaf-nosed bat Rhinonicteris aurantia (Gray, 1845) (Hipposideridae). Australian Mammalogy 28:125-130.
  • Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
  • Simmons, N.B. 2005. Order Chiroptera. Pp. 312-529 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 0-8018-8221-4
Bronnen, noten en/of referenties