Ria Beckers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ria Beckers
Ria Beckers 1977b.jpg
Algemene informatie
Naam Maria Brigitta Catherina Beckers-de Bruijn
Geboren 2 november 1938
Overleden 22 maart 2006
Partij PPR (tot 1991)
GroenLinks (vanaf 1990)
Titulatuur drs.
Politieke functies
1973-1977 lid partijbestuur PPR
1974-1976 partijvoorzitter PPR
1977-1989 politiek leider PPR
1977-1989 lid Tweede Kamer PPR (fractievzt.)
1989-1993 politiek leider GroenLinks
1989-1993 lid Tweede Kamer GroenLinks (fractievzt.)
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland
Polygoon-journaal-impressie van de verkiezingscampagnes voor de Tweede Kamerverkiezingen van 1977. Ria Beckers op campagne voor de PPR (van 1:48 tot 2:07).
Ria Beckers in 1981
Ria Beckers in 1984

Maria Brigitta Catherina (Ria) Beckers-de Bruijn (Driebergen, 2 november 1938Wadenoijen, 22 maart 2006) was een Nederlands politica. Zij was tussen 1977 en 1993 lid van de Tweede Kamer namens achtereenvolgens de Politieke Partij Radikalen (PPR) en GroenLinks. Zij was zowel de eerste vrouwelijke lijsttrekker voor de Tweede Kamerverkiezingen (in 1977) als de eerste vrouwelijke fractievoorzitter in het Nederlandse parlement (vanaf 1977).

Levensloop[bewerken]

Beckers was afkomstig uit een rooms-katholiek gezin van zeven kinderen, van wie zij de oudste was. Haar vader was onderwijzer. Ze volgde aan een meisjesschool het gymnasium waar ze zowel de a- (talen) als de b- (exacte vakken) richting deed. Daarna studeerde ze Klassieke talen aan de Universiteit Utrecht. Haar doctoraalscriptie had als titel De Vrouw in de Griekse Tragedie. Vervolgens werd ze als eerste vrouw in Nederland lerares Klassieke talen op een jongensschool: het Triniteitslyceum in Haarlem. Daarna was ze van 1970 tot 1976 docente aan het Stedelijk Gymnasium Leiden.

In 1973 werd ze lid van het partijbestuur van de PPR, en op 30 november 1974 werd ze landelijk voorzitter. Hoewel ze nog geen lid was van de Tweede Kamer, werd ze lijsttrekker van haar partij bij de Tweede Kamerverkiezingen 1977. De PPR viel toen echter terug van zeven naar drie zetels. Beckers was opnieuw lijsttrekker bij de verkiezingen van 1981, 1982 en 1986, maar ook bij deze verkiezingen stelden de resultaten teleur (respectievelijk drie, twee en twee zetels).

Onder Beckers kwam binnen de uitgangspunten van de PPR, die begonnen was als een gematigd-linkse afsplitsing van de KVP, de milieupolitiek centraal te staan. Steeds nadrukkelijker werd de samenwerking gezocht met de CPN en de PSP. In 1989 leidde deze samenwerking tot de oprichting van GroenLinks. Beckers, die aanvankelijk de politiek wilde verlaten, werd de eerste lijsttrekker van de nieuwe partij. In 1989 werd zij bemoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. In 1991 kreeg zij de prijs "de dierenbeschermer van het jaar".[1] Beckers bleef tot 20 april 1993 aan als fractievoorzitter en Kamerlid. Ze werd als fractievoorzitter opgevolgd door Peter Lankhorst.

Hierna werkte ze als bestuurder van een aantal milieu- en natuurbeschermingsorganisaties, waaronder van 1994 tot 2004 als voorzitster van Stichting Natuur en Milieu en van 1993 tot 2004 als voorzitster van Biologica. Verder was ze lid van de raad van toezicht van de Universiteit Wageningen. Ook had ze zitting in de commissie Oosting, die de vuurwerkramp in Enschede onderzocht. In 2004 werd zij benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.

In maart 2006 overleed ze thuis na een lang ziekbed. De oud-bisschop van Rotterdam, Philippe Bär, leidde op 22 maart 2006 de herdenkingsdienst in de Utrechtse Domkerk. Ze is begraven op de Algemeen Begraafplaats in Wadenoijen.

Trivia[bewerken]

  • Het debat over de Twee van Breda, de laatste twee te Breda in gevangenschap verkerende Duitse oorlogsmisdadigers in Nederland, noemde Beckers bij haar afscheid het meest indrukwekkende debat in haar loopbaan. Beckers was voor vrijlating, de VVD was tegen. Na afloop van het debat kwam VVD-Kamerlid Piet Blaauw naar haar toe met de woorden "Je hebt me overtuigd".
  • Beckers had als bijnaam de akela van GroenLinks, vanwege haar politieke gedrevenheid: zij stond ook bekend om haar lange werkdagen.
  • Als politicus en lid van de milieubeweging had Beckers jarenlang geprotesteerd tegen dijkverzwaringen. In 1995 moest ze zelf geëvacueerd worden, toen een overstroming haar woning in de Betuwe bedreigde. Ze legde de schuld van de kritieke situatie bij de overheid, wegens achterstallig onderhoud en bezuinigingen.

Externe links[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Drs. M.B.C. Beckers op parlement.com