Ricardo Bofill

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Ricardo Bofill i Leví (Barcelona, 5 december 1939) is een Catalaans architect.[1] Hij studeerde aan de Escuela Superior de Arquitectura in Barcelona. Later studeerde hij op de Ecole d'Architecture te Genève. Bekendheid verwerft hij met zijn architectenbureau dat Taller de Arquitectura wordt genoemd en waarvan het hoofdkantoor gevestigd is in een oude cementfabriek aan de rand van Barcelona. De transformatie van die oude fabriek werd in 1980 bekroond met de Premi de la Ciutat de Barcelona (Prijs van de Stad Barcelona).

Bofill wordt wel gezien als een architect van het post-modernisme. In ieder geval kiest hij vaak voor een contextgevoelige aanpak. Hij gebruikt een ter plekke bestaande vormentaal maar maakt daar vervolgens een variatie op.

Bekende projecten van zijn hand zijn onder meer:

  • Walden 7, Barcelona, 1970-1975
  • Santuari del Meritxell, Andorra, 1974-1978
  • Les Arcades du Lac, Saint-Quentin-en-Yvelines, 1972-1982
  • Les Espaces D'Abraxas, Marne-la-Vallee, 1978-1983
  • Les Echelles du Baroque, Parijs, 14e, 1979-1985
  • S.W.I.F.T. hoofdkantoor, Terhulpen, België, 1985-1989
  • Teatre Nacional de Catalunya, Catalonië, 1996
  • Burgemeester De Monchyplein, Den Haag, 1997-2004


Erkenning[bewerken]

Bibliografie[bewerken]

  • Bofill, Ricardo, La Arquitectura de un hombre, Madrid, Grech, 1984

Externe links[bewerken]

Bofill

Bronnen, noten en/of referenties