Richard Coudenhove-Kalergi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Richard Nicolaus graaf Coudenhove-Kalergi (Tokio 16 november 1894 - Schruns (Oostenrijk) 27 juli 1972) was een Oostenrijks schrijver, politicus en stichter van de Paneuropese Unie.

Coudenhover-Kalergi was de zoon van een Oostenrijks-Hongaars diplomaat in Japan en een Japanse moeder. Hij ontwikkelde het idee voor een verenigd Europa, waarin landen op economisch en politiek terrein zouden samenwerken. Om dit idee te bevorderen richtte hij in 1922 de Paneuropese Unie op, de oudste Europese eenheidsbeweging. Leden waren onder andere Thomas Mann, Albert Einstein en Konrad Adenauer.

Coudenhove-Kalergi streefde naar een Europees politiek, economisch en cultureel tegenwicht tegen de Verenigde Staten, Rusland en Azië. Daarnaast moest het door Coudenhove-Kalergi gedroomde Europa vrijheid, vrede en welvaart bevorderen. Deze aspecten zijn door de latere Europese Unie overgenomen.

Hij riep Frankrijk en Duitsland op hun onderlinge verschillen bij te leggen en zich te concentreren op die aspecten die beide landen gemeenschappelijk hadden. De Scandinavische landen had hij een bemiddelende rol toebedacht.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de Paneuropese Unie door de nazi's verboden. Al een jaar eerder, in 1938, was Coudenhove-Kalergi al naar Zwitserland geëmigreerd en enige tijd later vertrok hij naar de Verenigde Staten, alwaar hij hoogleraar geschiedenis werd. In 1946 ontving hij de rede van Winston Churchill met instemming toen die veel van zijn ideeën overnam.

Op 18 mei 1950 ontving hij de eerste Karelsprijs van de stad Aken.

Op 3 augustus 1955 stelde hij voor de Ode an die Freude van Ludwig van Beethoven aan te wijzen als Europees volkslied. In 1972 werd dit voorstel overgenomen door de Raad van Europa en in 1985 door de Europese Unie.

Na zijn dood in 1972 werd Otto von Habsburg zijn opvolger als president van de Internationale Paneuropese Unie.

Externe link[bewerken]