Richard Winters

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Richard Winters
Winters in 2004
Winters in 2004
Bijnaam "Dick"
Geboren 21 januari 1918
Lancaster, Pennsylvania, Verenigde Staten
Overleden 2 januari 2011
Palmyra, Lebanon County, Pennsylvania, Verenigde Staten[1]
Begraven Bergstrasse Cemetery, Ephrata, Lancaster County, Pennsylvania, Verenigde Staten[1]
Land/partij Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Onderdeel Flag of the United States Army.svg United States Army
Dienstjaren 1941 - 1945
1950 - 1953
Rang US-O4 insignia.svg Major
Leiding over Easy Company, 2e bataljon, 506th Parachute Infantry Regiment, 101st Airborne Division
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen Zie decoraties
Ander werk Nixon Nitration Works
West Point
Schrijver

Richard (Dick) Winters (Lancaster (Pennsylvania), 21 januari 1918 - 2 januari 2011) was een Amerikaans militair. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij officier bij Easy Company van het 506th Parachute Infantry Regiment, 101st Airborne, beschreven in het boek Band of Brothers en de televisieserie Band of Brothers.

Voor de Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Winters groeide op in de regio van zijn geboorteplaats. Hij genoot een opleiding aan het Franklin and Marshall College en slaagde daarvoor in 1941.

Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Dick Winters (ca. 1942)

Winters kwam als tweede luitenant bij Easy Company in Camp Toccoa in de staat Georgia, nadat hij zijn 3-maands opleiding tot officier in Fort Benning had voltooid. In eerste instantie had Winters kapitein Herbert Sobel als directe superieur boven zich, maar deze werd kort voor D-Day vervangen door eerste luitenant Thomas Meehan. Toen Meehan op D-Day (6 juni 1944) omkwam bij de crash van de C-47 waarin hij zat, kreeg Winters het bevel over Easy Company. Op D-Day leidde Winters de acties in Manoir de Brécourt, waarbij een batterij Duitse 105mm kanonnen die gericht waren op Utah Beach onschadelijk werd gemaakt. Hierom werd Winters door Luitenant Generaal Robert Sink voorgedragen voor de hoogste Amerikaanse onderscheiding, de Medal of Honor.[2] De Medal of Honor werd voor de campagne in Normandië slechts uitgereikt aan één man per divisie. In de divisie van Winters ging deze eer naar luitenant-kolonel Robert G. Cole, die een bajonetaanval leidde.[2] Richard Winters kreeg het Distinguished Service Cross, de op een na hoogste onderscheiding in het Amerikaanse leger.[3]

Voorafgaand aan Operatie Market Garden werd Winters gepromoveerd tot kapitein. Een van de meest memorabele acties van Winters in Nederland was de succesvolle aanval met ongeveer twintig paratroopers op twee Duitse Volksgrenadiers-compagnieën (circa 175 soldaten) in het gebied van de grote rivieren ("The Island"). Door zijn inspanningen in de Slag om de Ardennen waarin hij en zijn bataljon vochten in de pocket van Bastenaken bij Noville en Foy, werd Winters gepromoveerd tot majoor. Winters werd uiteindelijk bataljonscommandant en kwam eind 1946 terug naar de VS.

Na de Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Na afloop van de oorlog werkte Winters enige tijd voor het familiebedrijf van zijn goede oorlogsvriend Lewis Nixon. In aanloop tot de Korea-Oorlog werd Winters opgeroepen om als ervaren officier een rol in die oorlog te gaan betekenen voor de VS. Maar voordat hij uitgezonden werd kreeg hij de kans om deze rol op te geven; Winters had genoeg van oorlog.

In 1992 werd het verhaal van de E company neergeschreven in een boek door Stephen Ambrose. Het boek werd een bestseller. Tom Hanks en Steven Spielberg maakten er een 10-delige tv-reeks van. Als research voor het boek bezocht hij o.a. Nederland, waaronder de Hoeve 'Schoonderlogt' in de Betuwe waar een bekende foto van hem gemaakt is tijdens de actie in de Betuwe (najaar 1944). Uiteindelijk trok Richard Winters zich terug op zijn boerderij in de staat Pennsylvania.

Begin 2006 verscheen er een memo van de familie van Dick Winters dat hij "zich terugtrok uit het publieke leven" en geen brieven meer beantwoordt of op verzoek boeken signeert. Zijn gezondheid ging achteruit en tijdens het afronden van zijn autobiografie werden de geruchten over zijn slechte gezondheid steeds sterker. Op 28 februari 2007 ontving Dick Winters uit handen van de burgemeester van Eindhoven, Alexander Sakkers, het ereteken van de stad Eindhoven en het daarbij behorende certificaat.

Richard Winters overleed op 2 januari 2011 op 92-jarige leeftijd aan de ziekte van Parkinson.

Erkenning[bewerken]

Winters werd verschillende malen erkend met zowel Amerikaanse als buitenlandse militaire onderscheidingen. Uit Frankrijk ontving hij de Croix de Guerre, Médaille de la France libérée en uit België het Oorlogskruis en de Herinneringsmedaille van de Oorlog 1940-1945. Verder werd hij in 2001 met name genoemd als voorbeeldmarinier door de uitreiking van zowel de Algemene vrijheidsprijs van de Four Freedoms Awards als de prijs in de categorie Vrijwaring van vrees.

In de miniserie Band of Brothers wordt het personage van Richard (Dick) Winters vertolkt door acteur Damian Lewis.

Militaire loopbaan[bewerken]

US-O1 insignia.svg Second Lieutenant, United States Army: 2 juli 1942[4]
US-O2 insignia.svg First Lieutenant, United States Army: oktober 1942[5]
US-O3 insignia.svg Captain, United States Army: 1 juli 1944[6]
US-O4 insignia.svg Major, United States Army: 8 maart 1945[7]

Decoraties[bewerken]

  • American Defense Service ribbon.svg Amerikaanse Defense Service Medal
  • European-African-Middle Eastern Campaign ribbon.svg Europees-Afrikaanse en Midden-Oosten Campaign Medal with 3 Service Stars and Arrow Device
  • Army of Occupation ribbon.svg Army of Occupation Medal
  • National Defense Service Medal ribbon.svg National Defense Service Medal
  • Presidential Unit Citation ribbon.svg Presidential Unit Citation with one Oak Leaf Cluster
  • Cp2j.jpg Parachutist Badge (United States) with 2 Combat Stars
  • French Liberation Medal ribbon.png French Liberation Medal
  • BEL Commemorative Medal of the War 1940-1945.png Commemorative Medal of the 1940–1945 War
  • Ereteken.jpg medaille van de stad Eindhoven


Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=63966599
  2. a b Ambrose, S., Band of Brothers, 's-Gravenhage, Uitgeverij BZZTôH, 2009, pag. 75
  3. Ambrose, S., Band of Brothers, 's-Gravenhage, Uitgeverij BZZTôH, 2009, pag. 76
  4. Winters, p.13
  5. Winters, p. 39
  6. Winters, p.112
  7. Winters, p.200