Richard Wright (musicus)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Richard Wright
Richard Wright in 2006
Richard Wright in 2006
Algemene informatie
Volledige naam Richard William Wright
Bijnaam Rick Wright
Geboren Hatch End, 28 juli 1943
Overleden Londen, 15 september 2008
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Werk
Jaren actief 19622008
Beroep(en) pianist, keyboardspeler en songwriter
Instrument(en) piano, keyboard
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
Actief in Pink Floyd
Functie(s) keyboardspeler en Zanger
Jaren actief in formatie 1965 - 2008
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Richard William Wright (Hatch End, 28 juli 1943Londen, 15 september 2008) was een Engels pianist, keyboardspeler en liedjesschrijver. Hij is het bekendst van zijn carrière met Pink Floyd. Wrights spel droeg bij aan de karakteristieke klank van Pink Floyd. Wright zong ook op de achtergrond en soms de hoofdpartij op het podium en in de studio met Pink Floyd (het opmerkelijkst in de nummers "Time", "Us and Them", "Echoes", "Wearing the Inside Out", "Astronomy Domine" en "Mathilda Mother").

Hoewel hij geen productief liedjesschrijver was, zoals zijn medebandleden Roger Waters en David Gilmour, heeft hij belangrijke stukken van de muziek gecomponeerd voor de albums zoals Meddle, The Dark Side of the Moon en Wish You Were Here en ook voor Pink Floyds laatste studioalbum The Division Bell.

Biografie[bewerken]

Wright kende Roger Waters en Nick Mason van zijn studie en was samen met hen en Syd Barrett in 1965 oprichter van The Pink Floyd Sound, zoals de band in eerste instantie werd genoemd. Hij speelde in de eerste jaren een belangrijke rol en bracht diverse nummers in in het repertoire van de band, waaronder "Remember a Day", "Paintbox" en "It Would Be So Nice". Later zou Wright zich minder bezighouden met het schrijven van teksten, en zich meer toeleggen op het schrijven van instrumentale nummers, waaronder "Interstellar Overdrive", "A Saucerful of Secrets", "Careful with That Axe, Eugene" en "One of These Days".

Zijn eerste soloproject was het album Wet Dream in 1978. Tijdens de opnamen van The Wall werd hij door Roger Waters aan de kant gezet, het resultaat van zowel groeiende onmin tussen Waters en Wright, alsook van persoonlijke problemen. Hij werd echter wel als sessiemuzikant ingehuurd tijdens de tournee die volgde op het verschijnen van The Wall. Ironisch genoeg is Wright de enige die financieel voordeel had van deze tournee, doordat de verliezen werden gedragen door de drie overige, "vaste" leden van de band.

In 1984 werkte Wright samen met Dave Harris in een duo, onder de naam Zee. Zij brachten een album uit (Identity) dat flopte. Toen Waters Pink Floyd verliet, werd Wright weer lid van de band. Als gevolg van juridische problemen werd hij echter minder prominent gecrediteerd op het album A Momentary Lapse of Reason, bij het uitbrengen van het livealbum Delicate Sound of Thunder was Wright echter weer volwaardig lid.

Het tweede soloalbum van Wright kwam in 1996 uit onder de titel Broken China. Hij liet zich bijstaan door Sinéad O'Connor (zang), Pino Palladino (basgitaar), Manu Katché (drums), Dominic Miller en Tim Renwick op gitaren.

Tijdens het Live 8-concert van Pink Floyd op 2 juli 2005 stond Richard Wright voor het eerst sinds 1981 terug met Waters op het podium. Wright, Waters, Gilmour en Mason speelden die avond Speak to Me/Breathe/Breathe (reprise), Money, Wish You Were Here en Comfortably Numb. Vervolgens toerde Wright in het gezelschap van David Gilmour tijdens diens tournee On an Island door Noord-Amerika en Europa.

Wright was sinds 1996 getrouwd met Millie, zijn derde echtgenote. Daarvoor was hij gehuwd met Juliette Gale en Franka.

Hij overleed op 15 september 2008 aan de gevolgen van kanker. Hij werd 65 jaar oud.

Discografie[bewerken]

Afgezien van zijn werk met Pink Floyd maakte Wright een aantal soloalbums en werkte hij mee aan albums van collega-artiesten:

Soloalbums[bewerken]

Zee-album[bewerken]

Met David Gilmour[bewerken]

Met Syd Barrett[bewerken]

Externe link[bewerken]