Rechter (Israël)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Richter (Israël))
Ga naar: navigatie, zoeken

Een rechter was een tijdelijke leider van het volk Israël in de tijd tussen Jozua en David. Deze tijd wordt beschreven in het Bijbelboek Rechters, ook wel Richteren genoemd in protestantse Bijbelvertalingen tot en met de NBG-vertaling van 1951. Nadat het volk Israël onder leiding van Jozua het land Kanaän veroverd had, verspreidden de twaalf stammen zich over het land, ieder naar hun eigen deel. Het volk leefde daar zonder een specifieke leider over het gehele volk. De omliggende volkeren, met name de Filistijnen en Midianieten, vielen geregeld een van de stammen aan en onderdrukten het volk Israël. In die tijden van onderdrukking kwamen rechters naar voren om het volk Israël (tijdelijk) te leiden en te verlossen van de onderdrukking.

Een bekende rechter was Gideon, die met driehonderd man een geheel leger Midianieten op de vlucht wist te jagen. Simson was een rechter die zijn haar niet mocht afscheren en het daarom in zeven vlechten bij elkaar bond. Hij had ongekende krachten en streed tegen de Filistijnen. Naast zijn ongekende kracht had hij ook een zwak voor Filistijnse vrouwen. Zijn affaire met Delila werd uiteindelijk zijn ondergang. Het verhaal van Simson en Delila is een klassieker die op velerlei wijzen is verhaald, verfilmd en op andere wijzen vertolkt. Tijdens Simsons gevangenschap onder de Filistijnen begon zijn haar weer te groeien, waarmee zijn kracht ook terugkwam. Het verhaal bereikt zijn hoogtepunt wanneer Simson de zuilen van de afgodentempel omver duwt, waardoor de tempel instort en duizenden Filistijnen en hijzelf om het leven komen.