Ridderanolis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ridderanolis
IUCN-status: Niet geëvalueerd (2008)
Anolis equestris - dark close profile.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Infraorde: Iguania (Leguaanachtigen)
Familie: Dactyloidae (Anolissen)
Geslacht: Anolis
Soort
Anolis equestris
Merrem, 1820
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

De ridderanolis of reuzenanolis[1] (Anolis equestris) is een hagedis uit de familie anolissen (Dactyloidae).[2] De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Blasius Merrem in 1820. Later werd de naam Xiphosurus equestris gebruikt.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

Het is een grote en stevig gebouwde soort, de maximale lengte is 60 centimeter. De kleur is grasgroen met een lichtgroene buik. Typisch is de witte of gelige streep iets vóór iedere voorpoot naar de flank die ook onder het oog terugkomt en een donkere, meestal grijze of bruine plek rond het oog. Juvenielen zijn lichtgroen, hebben witte heldere dwarsstrepen op de rug en een naar verhouding grote kop en ogen.

Algemeen[bewerken]

Zoals veel anolissen heeft deze soort verbrede tenen om het hechtoppervlak te vergroten, ook kan de ridderanolis over glas lopen, net zoals gekko's. Dit komt doordat de onderkant van de tenen zeer kleine haartjes heeft die het "gecreëerde hechtoppervlak" enorm groter maken dan het "echte hechtoppervlak", waardoor de anolis veel beter blijft "plakken". Het voedsel bestaat uit grotere insecten, maar ook wel kleine knaagdieren en andere kleine hagedissen worden soms gegeten. Over de levenswijze is veel bekend omdat de dieren populair zijn in teraria. Vijanden zijn roofvogels, slangen en met name verwilderde huisdieren. De ridderanolis is endemisch op Cuba.

Bronvermelding[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Referenties
  1. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 234 ISBN 90 274 8626 3.
  2. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Anolis equestris
Bronnen
  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Anolis equestris - Website Geconsulteerd 5 oktober 2014