Rien van IJzendoorn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Marinus (Rien) H. van IJzendoorn (Tiel, 14 mei 1952) is hoogleraar gezinspedagogiek aan de Universiteit Leiden. Hij werkt daar aan hechtingstheorie en opvoeding. In 2004 ontving hij voor zijn werk de Spinozapremie.

Inhoud

[bewerken] Biografie

Prof. dr. Van IJzendoorn studeerde in 1976 cum laude af in de pedagogiek aan de Universiteit van Amsterdam. Twee jaar later promoveerde hij magna cum laude aan de Vrije Universiteit Berlijn. Daarna vervolgde hij zijn loopbaan aan de Universiteit Leiden. Op zijn 29ste, in 1981, benoemde de Universiteit Leiden hem tot hoogleraar. Van IJzendoorn was diverse malen gastonderzoeker in de Verenigde Staten en in Israël. Hij ontving in 1990 een Pionier-subsidie van NWO waarmee hij een nieuwe onderzoeksgroep opzette.[1] In 1998 wordt hij fellow van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. In 1998 en 1999 was hij Decaan van de Faculteit Sociale Wetenschappen. In 2008 ontving hij een eredoctoraat van de Universiteit van Haifa.

[bewerken] Werk

Van IJzendoorns specialisme is hechting. Volgens deze theorie zijn kinderen evolutionair 'geprogrammeerd' zijn om zich te hechten aan een opvoeder. De theorie is ontwikkeld door onder andere John Bowlby en Mary Ainsworth. Kinderen die veilig zijn gehecht aan hun opvoeders hebben de beste ontwikkelingskansen. Met meta-analyses van onder andere onderzoek naar geadopteerden combineerde Van IJzendoorn de resultaten van vele studies statistisch verantwoord met elkaar.[1][2][3][4] Op basis van deze analyses noemde hij adoptie een 'heel succesvolle interventie'.[5] Ook deed hij veel onderzoek naar opvoeding van autistische kinderen en naar opvoeding door overlevers van de Holocaust.

Van IJzendoorn toonde samen met Israëlische onderzoekers aan dat kinderen die opgroeiden in een traditionele kibboets minder vaak veilig gehecht zijn aan hun ouders dan kinderen die in een gezin werden opgevoed. Ook ontdekte zijn team dat crèchekinderen zich emotioneel hechten aan zowel hun leidsters als aan hun ouders.[1]

[bewerken] Publicaties (selectie)

[bewerken] Wetenschappelijk

  • Stolk, M.N., Mesman, J., Van Zeijl, J., Alink, L.R.A., Bakermans-Kranenburg, M.J., Van IJzendoorn, M.H., Juffer, F., and Koot, H.M. (2008). Early parenting intervention: Family risk and first-time parenting related to intervention effectiveness. Journal of Child and Family Studies, 17, 55-83.
  • Juffer, F. & Van IJzendoorn, M.H. (2007). Adoptees do not lack self-esteem: A meta-analysis of studies on self-esteem of transracial, international and domestic adoptees. Psychological Bulletin, 133, 1067-1083.
  • Klein-Velderman, M., Bakermans-Kranenburg, M.J., Juffer, F. & Van IJzendoorn, M.H. (2006). Effects of Attachment-Based Interventions on Maternal Sensitivity and Infant Attachment: Differential Susceptibility of Highly Reactive Infants. Journal of family psychology, 20, 266-274.
  • Rutgers, A., Bakermans-Kranenburg, M.J., Van IJzendoorn, M.H., Van Berckelaer-Onnes (2004). Autism and attachment: a meta-analytic review. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 45 (6), 1123-1134.
  • Sagi-Schwartz, A., Van IJzendoorn, M.H., Grossmann, K.E., Joels, T., Grossmann, K.,Scharf, M., Koren-Karie, N., & Alkalay, S. (2003). Attachment and traumatic stress in female holocaust child survivors and their daughters. American Journal of Psychiatry, 160, 1086-1092.

[bewerken] Professioneel

  • Van IJzendoorn, M.H. (2008). Opvoeding over de grens: Gehechtheid, trauma en veerkracht.
  • Van IJzendoorn, M.H., L.W.C Tavecchio, F.A. Goossens, M.M. Vergeer (1988). Opvoeden in geborgenheid – Een kritische analyse van Bowlby’s attachmenttheorie.
  • De Schipper, C., De Jong, M., Van Zeijl, J., Tavecchio, L.W.C., & Van IJzendoorn, M.H. (2003). Pedagogische kijk op kinderopvang.
  • Van IJzendoorn, M.H. (1994). Gehechtheid van ouders en kinderen.

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren