Rietje

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Drie rietjes

Een rietje is een plastic of papieren buisje om drinken mee op te zuigen. Door het met de mond creëren van een onderdruk in het rietje, wordt door de luchtdruk die op het vloeistofoppervlak drukt de vloeistof door het rietje richting de mond geduwd.

De eerste rietjes werden gebruikt door de Sumeriërs om bier mee te drinken. In de moderne tijd werd het rietje gepatenteerd in 1888 door Marvin Stone. Hij fabriceerde een papieren buisje om de voorheen gebruikte rietjes van echt riet te vervangen. Van oorsprong was Stone een fabrikant van sigaretpapier maar al in 1890 waren rietjes zijn voornaamste product.

Rietjes zijn meestal rond de 10-20 cm lang en hebben meestal een diameter van 3-10 mm. Er zijn verschillende soorten rietjes:

  • Volledig rechte en onbuigzame rietjes worden veel in de fastfoodindustrie gebruikt.
  • Buigzame rietjes zoals op de foto hebben op een kwart van de totale lengte een harmonicagedeelte, waardoor het rietje in een hoek gebogen kan worden zonder lek te raken.
  • U-vormige rietjes hebben een harmonicagedeelte op en derde van de totale lengte en worden met de harmonica in compacte U-vorm gevouwen geleverd bij meeneemverpakkingen sap of frisdrank
  • Telescopische rietjes die bestaan uit een smaller en een breder deel, die in elkaar te schuiven zijn om lange rietjes mee te maken
  • Lepelrietjes met een lepelvormig uiteinde dat ook gebruikt kan worden voor het scheppen van vaste substanties in een vloeibaar product
  • Flexibele en multi-harmonicale rietjes zijn in diverse vormen te buigen, waardoor het mogelijk is met de rietjes te spelen

Rietjes worden verpakt in papier of plastic. Vaak worden ze bij een drank geleverd.

Soms worden dranken door meerdere personen gedeeld en worden dan om hygiënische redenen rietjes gebruikt. Ook kunnen kleine hoeveelheden van vloeistoffen afgemeten en/of geproefd worden door pipetteren.