Rijsttafel
De rijsttafel is een combinatie van rijstschotels en bijgerechten uit de Indonesische keuken en Indische keuken, ontstaan in Nederlands-Indië, aangepast aan de Europese smaak. Omdat de Rijsttafel uitgevonden en genuttigd werd door Indische Nederlanders spreken we over Indische Rijsttafel en is Indonesische rijsttafel foutief. Er zijn veel verschillende gerechtencobinaties mogelijk zoals babi ketjap, babi panggang en sambal goreng. Daarbij kan kroepoek, atjar en seroendeng geserveerd worden om het een rijsttafel te maken.
Geschiedenis [bewerken]
Hoe de Rijsttafel is ontstaan is onduidelijk. Mogelijk is het een Indische variant van het Europese banket of een Europese interpretatie van de Indonesische selamatan (feestmaaltijd), of een combinatie van de twee. Uit gastvrijheid en om in aanzien te stijgen lieten Europeanen in de koloniale tijd zo veel mogelijk gerechten tegelijk op tafel serveren, dit werd op den duur min of meer gestandaardiseerd en resulteerde in de Rijsttafel. Het gebruik kostte aardig wat geld, er moesten genoeg bedienden en koks betaald worden om alle gerechten te bereiden. In het 'Hotel des Indes' in Batavia werden er minstens 24 bedienden gebruikt om alles op te dienen[1]. De rijsttafel werd verspreid door Indië gangers die zich voor de oorlog vestigden in Nederland. Doordat Indische Nederlanders in Nederland niet de middelen hadden om net na de tweede wereldoorlog Indische gerechten te maken vroegen ze Chinezen in de jaren zestig om de gerechten voor ze te maken. Op die manier ontstonden Chinees-Indische restaurants die het begrip Rijsttafel overnamen. De Rijsttafel die bij deze restaurants geserveerd wordt is echter niet authentiek.
