Rob Hoeke

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rob Hoeke
RobHoeke.jpg
Algemene informatie
Geboren 9 januari 1939 te Haarlem
Overleden 6 november 1999 te Krommenie
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 42
Genre(s) Boogie-woogie, Blues, Soul, Rhythm & Blues, Rock
Beroep(en) muzikant, componist, jazzcriticus Haarlems Dagblad en autotechniek..
Instrument(en) piano, orgel, mondharmonica
Invloed(en) Autodidact: The Rolling Stones, Manfred Mann, The Animals, Erroll Garner, Albert Ammons
Act(s) Rob Hoeke Boogie-woogie Quartet, The Rob Hoeke Rhythm & Blues Group
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Rob Hoeke Band in openlucht.

Rob Hoeke (Haarlem, 9 januari 1939Krommenie, 6 november 1999) was een Nederlandse zanger-pianist-songwriter, die bekendheid verwierf door begin jaren 60 4x keer achter elkaar de 2e plaats in het Loosdrecht Jazz Concours te halen. Daarnaast door zijn deelname in de groepen The Rob Hoeke Rhythm & Blues Group en Rob Hoeke's Boogie Woogie Quartet. In de jaren 60 van de 20e eeuw nam hij een promotieplaat op met de Philips Philicorda, een elektronisch orgel. De formaties van Rob Hoeke kenmerkten zich door veeltallige wisselingen van de bezetting.

Bekende titels: Drinking On My Bed (nr. 11 in 1968), Down South (nr. 8 in 1970), Margio (nr. 15 in 1966), What Is Soul, When People Talk, Double Cross Woman, Gettin' Higher.

Ongelukkigerwijs moest hij in 1974, na een poging een kleine reparatie aan zijn auto uit te voeren, twee vingers missen. Overigens had Rob Hoeke buiten de muziek veel belangstelling voor techniek. Hij had een opleiding autotechniek gevolgd aan het IVA Driebergen en hij haalde daarnaast zijn vliegbrevet.

Rob Hoeke trad ook veel in het buitenland op, waaronder in Zweden, Duitsland, België, VS, Canada en Denemarken. De single What Is Soul wordt in 1967 ook in Engeland uitgebracht. In 1977 neemt Rob Hoeke het album Two Of A Kind op met Alan Price.

Hij overleed na een kort ziekbed aan de gevolgen van maagkanker. Vlak voor zijn dood gaf hij in café Langs de Lijn in Bussum nog een afscheidsconcert, waar veel bevriende muzikanten optraden. Onder hen waren Herman Brood, Jan Akkerman en collegapianisten Erik-Jan Overbeek, Jaap Dekker, Henk Pepping en Gerbren Deves. Ook zijn zoons Ruben en Eric Hoeke traden hier op. Ruben heeft zijn eigen band, de Ruben Hoeke Band.

Discografie[1][bewerken]

  • Boogie Hoogie - Philips, P12 930 L (1964)
  • Save Our Souls - Philips, XPY 855 039 (1967)
  • Robby's Saloon - Philips, XPY 855 084 (1968)
  • Celcius 232,8 - Philips, XPY 855 087 (1969)
  • Racing The Boogie - Philips, 861 822 LCY (1970)
  • Four Hands Up - Philips, 6413 013 (1971)
  • Full Speed - Philips, 6413 032 (1972)
  • Rockin' The Boogie - Philips, 6401 053 (1973)
  • Fingerprints (met Hein van der Gaag) - Philips, 6401 090 (1975)
  • Two Of A Kind (met Alan Price) - Polydor, 2925 064 (1977)
  • Boogie Woogie Explosion - Polydor, 2925 086 (1979)
  • Free And Easy - Universe, LS - 28 (1981)
  • Jumpin' On The "88" - Oldie Blues, OL 8005 (1984)[2]
  • & The Real Boogie Woogie - Down South Records, DS 92234 (1987)
  • Boogie And Blues - Stiletto, RH 9187 (1987)
  • 25 Years Rhythm & Blues And Boogie Woogie - CNR, 655.290-1 (1989)
  • & The Real Boogie Woogie - Down South Records, DS 92234 (1987)
  • Boogie Woogie En Blues Live - Eigen beheer CCS10-1 (1994)
  • Boogie On The Move (The Grand Piano Boogie Train: Jaap Dekker, Rob Hoeke en Rob Agerbeek) - Rodero Records, RDR 1295 (1997)
  • Boogie Woogie En Blues Live 2 - Eigen beheer RH9702 (1997)
  • Blues & Boogie Movin' On (The Grand Piano Boogie Train: Jaap Dekker, Rob Hoeke en Rob Agerbeek) - Rodero Records, RDR 1297 (1997)

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. http://robhoeke.com/ Rob Hoeke discografie
  2. http://www.wirz.de/music/oldiefrm.htm Oldie Blues discography