Rob Scholte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rob Scholte
Rob Scholte tijdens een lezing op de Incubate Pirate Conference 2010 in Tilburg
Rob Scholte tijdens een lezing op de Incubate Pirate Conference 2010 in Tilburg
Persoonsgegevens
Volledige naam Robert Egbert Gerardus Scholte
Geboren 1 juni 1958
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Beroep(en) Beeldhouwer
Oriënterende gegevens
Jaren actief 1987 - heden
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Rob Scholte (Amsterdam, 1 juni 1958) is een Nederlands kunstenaar.

Biografie[bewerken]

Scholte woonde in Castricum, Doorn, Heiloo en Egmond aan den Hoef. Van 1977 tot 1982 studeerde hij aan de Gerrit Rietveld Academie. Daarna maakte hij onder meer deel uit van het kunstenaarscollectief W139, waar hij met Sandra Derks in 1982 debuteerde met het 'meesterwerk' Rom 87, een reeks in vrije stijl geschilderde variaties op een boek kinder-kleurplaten. Deze stijl zou hij vervangen door minutieus geschilderde werken die hij begon te exposeren in 1984 in The Living Room.

In 1986 wekte hij opschudding met een nageschilderde ansichtkaart, Utopia (Museum Boijmans Van Beuningen). Erop gewezen dat dit een citaat uit Manets Olympia was, reageerde Scholte met een schilderij waarop het krantenartikel met deze kritiek en afbeelding zou zijn nageschilderd, een letterlijk citaat van een halve krantenpagina. Met How to Star, een solotentoonstelling in Boijmans Van Beuningen, schilderijen uit 1983-1988, ontving Scholte zowel lof als kritiek. Werken van Scholte waren in 1987 te zien op de documenta en in 1990 mocht hij het Nederlandse paviljoen inrichten van de Biënnale van Venetië.

In 1991 ontmoette hij het model, tevens soap- en filmster, Micky Hoogendijk. Zij werd directeur van zijn bv en op 31 mei 1994 traden zij in het huwelijk in housetempel de RoXY. In 1993 werd Scholte docent aan de kunstacademie van Kassel, een baan die hij in 1999 zou opzeggen.

In 1991 haalde de Rob Scholte BV de opdracht binnen voor een 1200 vierkante meter grote wand- en plafondschildering op het Huis Ten Bosch Resort in Nagasaki, Japan. Scholte werkte met een groot aantal assistenten aan de schildering met als titel Après nous le déluge, over de voortdurende herhaling van oorlog in de geschiedenis. De opening ervan zou plaatsvinden op 9 augustus 1995, samenvallend met de 50-jarige herdenking van de atoombom op Nagasaki, maar moest worden uitgesteld wegens een aanslag op Scholte.

Bomaanslag[bewerken]

Op 24 november 1994 stapten Scholte en Hoogendijk bij de Laurierstraat in Amsterdam in de donkerblauwe BMW 525i van Scholte. Kort nadat hij was weggereden, ontplofte een handgranaat onder de auto.[1] Scholte raakte zwaargewond. Zijn beide benen moesten boven de knie worden geamputeerd. Hoogendijk, die van Scholte in verwachting was, kreeg een miskraam. De dader van de aanslag is nooit gevonden. Een van de theorieën was dat de aanslag was bedoeld voor de advocaat Oscar Hammerstein, maar dat de dader zich in de auto had vergist. Hammerstein reed in eenzelfde type BMW, van dezelfde kleur, en met bijna hetzelfde nummerbord, die in de buurt stond.

Scholte zelf beschuldigde aanvankelijk een collega-kunstenaar, de aan de zelfkant levende fotograaf Paul Blanca. Later kreeg de dichter Koos Dalstra de schuld. Dalstra begon een smaadzaak tegen Scholte en won deze tot de Hoge Raad aan toe. Andere theorieën houden verband met het schimmige milieu van kunstenaars, cocaïnedealers en witwaspraktijken waarin Scholte zich indertijd bewoog (door Joost Zwagerman beschreven in zijn roman Gimmick!) en komen erop neer dat de aanslag een afstraffing zou zijn geweest voor gokschulden, cocaïneschulden of niet nagekomen verplichtingen.

De Amsterdamse groep Nits bracht op hun cd Wool in 2000 een nummer uit over de aanslag op Rob Scholte, getiteld Crime & Punishment.

Begin februari 1995 richtte Scholte een Comité van Waakzaamheid op, naar het Comité van Waakzaamheid dat Menno ter Braak en E. du Perron in de jaren dertig oprichtten tegen het opkomend nationaalsocialisme. Het idee was Scholte aan de hand gedaan door Felix Rottenberg. Dit comité zou een politieke beweging moeten worden, maar het initiatief stierf een stille dood. Scholte vertrok datzelfde jaar weer naar Japan, ter voltooiing van de muurschildering Après nous le déluge. Vervolgens verhuisde hij naar Tenerife. Hoogendijk en Scholte gingen in 1997 uit elkaar. Scholte hertrouwde later en woont met zijn vrouw en twee kinderen sinds 2003 weer in Nederland.

Werkwijze[bewerken]

Scholte is een beeldenmaker. Hij ordent en plaatst beelden – uit de massamedia, uit zijn eigen omvangrijke archief – in een nieuwe context, waarmee hij die beelden van een nieuwe betekenis voorziet. Vaak vindt men in zijn werken tegenstrijdigheden en tegenstellingen die in hun nieuwe context 'overwonnen' worden.

De minutieus geschilderde werken van zijn hand worden doorgaans geproduceerd door assistenten en door hem zelf gesigneerd. Daarmee volgt hij een 17e-eeuwse methode van werken.

Zijn werkwijze is illustratief voor het postmodernisme en legt de nadruk op de permanente toestroom van beelden die ons omringen, vormen en kneden. Thematisch zijn steeds de media, hij haalt er inspiratie uit, geeft kritiek op de manipulatie ervan en trad zelf ook op als 'mediapersoonlijkheid'.

Scholte is ook actief geweest als sieraadontwerper. In 2013 werd met beperkte middelen een aan hem gewijd museum geopend in Den Helder.[2]

Publicaties[bewerken]

  • All the portraits are up to date, Paul Maenz, Köln, 1988.
  • How to Star, Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam, 1988.
  • 6 Dutch Artists, Fruitmarket Gallery, Edinburgh, 1989.
  • Tartufo/Tartuffe, Comédie Gastronomique, Amsterdam, München, 1989.
  • Venezia, Rijksdienst Beeldende Kunst, Den Haag, 1990.
  • Rob Scholte, Art Random, Kyoto Shoin International, Kyoto, 1990.
  • Schräg, Heidelberg, 1990.
  • 7 Year Itch, Kunstverein Hannover, 1991.
  • The Living Room, Kunstverein Grafschaft Bentheim, 1995.
  • Plug Ins, Fries Museum Leeuwarden, Waanders uitgevers, Zwolle, 2000.

Werk in openbare collecties (selectie)[bewerken]

Tentoonstellingen (selectie)[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Voor een beschrijving van de gebeurtenissen: H.J. Korterink, Bom in de Laurierstraat. De aanslag op Rob Scholte en Micky Hoogendijk, Amsterdam: Nieuw Amsterdam 2005. Link
  2. 'Rob Scholte Museum, een aanwinst voor Den Helder', op Denhelderactueel.nl, 27 oktober 2013