Robbie Robertson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Robbie Robertson
Robbie Robertson in 1974.
Robbie Robertson in 1974.
Algemene informatie
Volledige naam Jaime Royal Robertson
Geboren 5 juli 1943
Land Toronto, Ontario, Canada
Werk
Jaren actief 1960 - heden
Genre(s) Rock, Folkrock, Rhythm-and-blues
Beroep(en) Muzikant, Zanger, Songwriter, Muziekproducent, Acteur
Instrument(en) Gitaar
Label(s) Capitol, Geffen, Warner, 429 Records
Verwante artiesten The Band, Ronnie Hawkins, The Hawks, Bob Dylan, John Hammond Jr., Eric Clapton
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Jaime Royal (Robbie) Robertson, oorspronkelijk Jaime Robert Klegerman (Toronto (Ontario), 5 juli 1943) is een Canadese gitarist, songwriter en rock-zanger die deel uitmaakte van The Band, een Canadees-Amerikaanse rockband.

Eerste jaren[bewerken]

Zijn vader Klegerman, die hij nooit gekend heeft, was Joods, zijn moeder Rosemary 'Dolly' Chrysler was van Indiaanse afkomst. Als kind kwam hij al vroeg in aanraking met zowel Indiaanse muziek als de Amerikaanse countrymuziek. Hij leerde gitaar spelen en begon ook te componeren. Zijn interesses verbreedden zich naar big band en rock-'n-roll. Hij maakte zijn school niet af en sloot zich in 1958 als 15-jarige aan bij The Hawks, de begeleidingsgroep van de rockabilly zanger Ronnie Hawkins. De andere Hawks waren Levon Helm, Rick Danko, Garth Hudson, Richard Manuel en Jerry Penfound.

The Band[bewerken]

Robbie Robertson in 1971

In 1963 begon de groep, zonder Hawkins en Penfound, voor zichzelf. Bob Dylan, voor wie Robertson en Helm al eerder als sessiemuzikant hadden gewerkt, vroeg The Hawks als begeleidingsgroep voor zijn tournee van 1965-66, die legendarisch werd door de protesten van Dylan-fans die hem zijn koerswijziging van folk naar rock kwalijk namen. Later namen The Hawks met Dylan, in de kelder van het huis "Big Pink" in Woodstock, de al even legendarisch geworden Basement Tapes op. Het bleken de voorbereidingen te zijn voor de grote carrière van The Band (zoals zij voortaan heetten). Zij maakten een aantal normbepalende albums, te beginnen met Music From Big Pink (1968) en gevolgd door o.a. The Band (1969) en Stage Fright (1970). Robertson schreef daarbij verreweg de meeste songs, met als beroemdste The Weight, The Night They Drove Old Dixie Down, King Harvest (Has Surely Come) en Acadian Driftwood, vaak sociaal geëngageerd en gebaseerd op de geschiedenis en volksvertellingen van het Amerikaanse continent. In de loop der jaren kwam er slijtage in de saamhorigheid van de groep. Het was vooral Robertson zelf die genoeg had van het rondtrekken van het ene optreden naar het andere met een alcoholisch en drugsgebruikend gezelschap dat hem steeds meer ging tegenstaan. Hij sprak van een "goddamn impossible way of life on the road". Op Thanksgiving Day 1976 nam The Band afscheid met een groots concert met vele gasten. Deze gebeurtenis werd gefilmd door regisseur Martin Scorsese en ging de geschiedenis in als The Last Waltz.

Solo[bewerken]

Robbie Robertson in 2007

Robertson en Scorsese bleven samenwerken en Robertson verzorgde een aantal filmscores, zoals van Raging Bull (1980), The King of Comedy (1982), The Color of Money (1987) en Shutter Island (2010). Zelf produceerde hij in 1980 Carny van regisseur Robert Kaylor, waarin hij ook als acteur meespeelde naast onder meer Jodie Foster.

In 1987 kwam Robertsons eerste solo-album uit, getiteld Robbie Robertson (met medewerking van U2 en Peter Gabriel), in 1990 gevolgd door Storyville. Hoewel hij bij The Band zelden zong, is zijn hese stemgeluid op alle nummers te horen. Beide succesvolle albums, waaraan ook Rick Danko en Garth Hudson bijdragen leverden, vormen min of meer een (sterk gepolijste en minder warme - volgens sommigen 'gelikte' en 'kille') vervulling van de ambities die hij ooit met The Band had nagestreefd. Een radicaal andere weg koos hij met Music for The Native Americans (1994) en Contact From the Underworld of Redboy (1998), waarin hij zijn Indiaanse "roots" zocht. In zijn album How To Become Clairvoyant (2011), met belangrijke bijdragen van Eric Clapton en Steve Winwood, keert hij terug naar de rockmuziek. Hij verwijst in de song This Is Where I Get Off naar zijn verleden met The Band, met onder meer de woorden: "Walking out on the boys / Was never the plan / We just drifted off course / Couldn't strike up the band".

Vete[bewerken]

Robbie Robertson was jarenlang het object van de wrok van zijn vroegere mede-Bandlid Levon Helm, die het moeilijk kon verkroppen dat Scorsese bij het filmen van The Last Waltz sterk de nadruk had gelegd op de rol van Robertson, "alsof wij Robbies begeleidingsband waren". Scorsese had zijn vriend Robertson, die de film had geproduceerd, bovendien als enige Bandlid toegelaten tot de montage.

Dieper nog was Helms grief jegens het feit dat Robertson als songwriter de auteursrechten bezit van de meeste Band-nummers en daarvan rijk is geworden. Volgens Helm waren de songs het product van groepswerk en zouden hij, Garth Hudson en de nabestaanden van Richard Manuel en Rick Danko moeten meedelen in de opbrengsten[1]. Robertson zelf heeft nooit op de aanvallen van Helm willen reageren. Pas in 2011 veroorloofde hij zich de opmerking dat de andere Bandleden hun royalty's destijds naar behoren hadden ontvangen, maar die er snel hadden doorgejaagd[2].

Pas in april 2012, bij Helms sterfbed, kwam een verzoening tot stand.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Robbie Robertson 1987 21-11-1987 16 23
Storyville 1991 12-10-1991 53 4
Music for the native Americans 1994 -
Contact from the underworld of red boy 1998 -
Classic masters 2002 - Verzamelalbum
20th Century masters 2006 - Verzamelalbum
How to become clairvoyant 2011 16-04-2011 44 4

Singles[bewerken]

Single(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Fallen angel 1987 21-11-1987 tip13 - #64 in de Single Top 100
Somewhere down the crazy river 1988 19-03-1988 9 8 #12 in de Single Top 100 /
Alarmschijf
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Levon Helm i.s.m. Stephen Davis: This Wheels On Fire. ISBN 1 556 52405 6 of ISBN 0 688 14070 X
  2. de Volkskrant, 22 april 2010.

Externe links