Robert Maudsley

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Robert John Maudsley (Liverpool, juni 1953) is een Engelse seriemoordenaar en mogelijk kannibaal. Hij zat al een levenslange gevangenisstraf uit voor één moordpartij, toen hij achter de tralies nog drie slachtoffers maakte. De Britse pers gaf hem de bijnaam Hannibal de Kannibaal, vanwege het gerucht dat hij een gedeelte van de hersens van één van zijn laatste slachtoffers opat. Eerder werd Maudsley ook Blue en Spoons genoemd.

Eerste moord[bewerken]

Maudsley pleegde zijn eerste moord in 1974. Nadat John Farrell hem oppikte voor seks, liet hij foto's zien van kinderen die hij seksueel mishandeld had. Maudsley garroteerde hem vervolgens. Dat kwam hem op levenslang te staan, met het advies hem nooit meer vrij te laten. Hij werd daarop opgenomen in het beveiligde Broadmoor Hospital voor gevaarlijke krankzinnigen. Deze eerste moord leverde Maudsley de bijnaam Blue op, vanwege het gezicht van zijn slachtoffer.

Interne slachtoffers[bewerken]

In Broadmoor sloot hij zichzelf drie jaar later samen met een andere gevangene op in een cel met een pedofiel, die vervolgens doodgemarteld werd. Toen het personeel de kamer binnenbrak, stak er een lepel in de opengebroken schedel van de dode en gedeeltes van de hersenen waren verdwenen. Daarmee werd het gerucht van Maudsleys kannibalisme geboren, evenals de bijnaam Spoons.

Na het voorval werd Maudsley overgeplaatst naar Wakefield Prison, zeer tegen zijn zin in. In 1979 maakte hij daar zijn twee laatst bekende slachtoffers. De eerste was zedendelinquent Salney Darwood. Nadat Maudsley hem de keel afsneed, verstopte hij het lijk onder zijn bed. Vervolgens liep hij naar de cel van Bill Roberts om die te vermoorden, door hem te steken met een zelfgemaakt steekwapen en zijn hoofd tegen de muur te slaan. Daarna meldde Maudsley op het afdelingskantoortje dat er bij de volgende telling twee mensen minder zouden zijn. Zijn laatste bijnaam Hannibal de Kannibaal bleef tenslotte hangen.

Glazen kooi[bewerken]

Maudsley werd in 1983 verplaatst naar een eigen, 5,5m bij 4,5m groot, kogelvrij glazen bouwwerk in de kelder van Wakefield Prison, omdat hij een te groot gevaar vormt voor zijn medegevangenen. Deze behuizing is een tweede reden voor zijn bijnaam, evenals zijn hoge IQ (zie: Silence of the Lambs). Anno 2008 verblijft hij daar nog, met toestemming om eenmaal daags één uur te luchten in de gevangenistuin, onder toezicht van vijf cipiers. De kans dat Maudsley ooit nog wordt vrijgelaten is uitgesloten. Zijn leefomstandigheden zijn in Groot-Brittannië onderwerp van discussie, vanwege een mogelijke schending van de Rechten van de mens.

In de media[bewerken]

Schrijver Jaques Buval bracht een (Duitstalig) boek uit over Maudsley, getiteld Der wahre Hannibal Lecter.


Bronnen, noten en/of referenties